Ένα ιστολόγιο που πηγαίνει σχολείο και αγωνιά για την παιδεία .

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Πρωτάκια οι.....γονείς



Το άγχος τους δυσκολεύει την προσαρμογή των παιδιών τους την πρώτη ημέρα του σχολείου


«Η αλήθεια είναι ότι είχαν άγχος, αλλά επειδή είναι δυναμικά αγόρια προσπαθούσαν να το κρύψουν και δεν το παραδέχονταν. Φόβους και κλάματα δεν είχαμε, αλλά σίγουρα σε αυτό βοήθησε το γεγονός ότι η πρώτη επαφή με το σχολείο δεν έγινε εκείνη την ημέρα αλλά λίγες ημέρες νωρίτερα, όταν ξεναγήθηκαν στον χώρο από τους δασκάλους».
Η κ. Μαρίνα Νταλλή-Ζώτου είναι μητέρα δίδυμων αγοριών που φέτος θα φοιτήσουν στη Β΄ Δημοτικού και μιλάει στα «ΝΕΑ» για την εμπειρία της πρώτης ημέρας στο σχολείο, πριν από ένα χρόνο.

Η πρώτη ημέρα στο σχολείο είναι δύσκολη για μικρούς και μεγάλους, σύμφωνα με την οικογενειακή σύμβουλο κ. Έφη Σαρηγιαννίδου, αφού το άγνωστο και η αλλαγή αναπόφευκτα προκαλούν φόβο και αναστάτωση. «Ο γονιός πρέπει να ελέγξει ο ίδιος τους φόβους του και να μην προβάλλει το άγχος του στο παιδί. Θα πρέπει να κάνει σωστή εκτίμηση της κατάστασης, να αναγνωρίσει όλα τα συναισθήματα που νιώθει και να μην τα μεταδώσει», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Μαμάδες στα κάγκελα
«Η πιο συνηθισμένη φοβία, για την οποία ευθύνονται οι γονείς, είναι όταν η μαμά αφήνει το παιδί για να μπει στην τάξη και καθώς φεύγει το κοιτάζει από τα κάγκελα, κλαίει και φωνάζει: “Θα είμαι εδώ”. Τότε συνήθως το παιδί βάζει τα κλάματα κι εγώ προσπαθώ να ηρεμήσω την κατάσταση», λέει η δασκάλα κ. Αγγελική Μερκούρη και τονίζει ότι περιστατικά όπως αυτό δυσκολεύουν το έργο του εκπαιδευτικού και φορτίζουν συναισθηματικά τον νέο μαθητή.

«Συνήθως η αγωνία είναι μάλλον των γονιών και όχι των παιδιών. Παρότι είναι κατανοητό, τις περισσότερες φορές οι μητέρες μένουν στο προαύλιο και αν τις κοιτάξεις θα δεις την αγωνία και τον φόβο στα μάτια τους», υποστηρίζει ο εκπαιδευτικός κ. Σκαρτσίλας Σωτήρης και υπογραμμίζει ότι οι γονείς θα έπρεπε όσο το δυνατόν γρηγορότερα να εμπιστευθούν τους δασκάλους και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να «απογαλακτιστούν», να απελευθερωθούν και να μη νιώθουν φόβο.

«Είχε άγχος εκείνη την ημέρα, φοβόταν μήπως κάνει κάτι που δεν θα άρεσε σ΄ εμένα. Ήταν ντροπαλός γιατί ανησυχούσε μήπως θα είναι μόνος του. Μετά κατάλαβε ότι και οι υπόλοιποι συμμαθητές του ένιωθαν το ίδιο και ηρέμησε», λέει η κ. Μπάρμπαρα Μέρτοβα-Τζάμαρου που τον περασμένο Σεπτέμβριο συνόδευσε τον εξάχρονο γιο της στο σχολείο για την πρώτη ημέρα της μαθητικής ζωής του. «Για μένα το πιο σημαντικό ήταν να αγαπήσει το παιδί το σχολείο, να ξυπνάει το πρωί και να πηγαίνει εκεί με χαρά», προσθέτει.


Υπομονή, διάθεση και ένας μήνας διάστημα προσαρμογής

«ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ χρειάζεται στον μαθητή της πρώτης τάξης ώστε να προσαρμοστεί και να εξοικειωθεί, όχι μόνο με τον χώρο, αλλά και με τα μεγαλύτερα παιδιά» λέει ο δάσκαλος κ. Σωτήρης Σκαρτσίλας. Ταυτόχρονα επισημαίνει ότι το διάστημα αυτό εξαρτάται κυρίως από την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα κάθε παιδιού.

Σύμφωνα με τον κ. Σκαρτσίλα είναι σημαντικό οι γονείς να εμπιστευτούν το σχολείο και τους εκπαιδευτικούς και να γνωρίζουν ότι οι δάσκαλοι της Α΄ Δημοτικού ξέρουν να χειρίζονται τις ανάγκες των παιδιών αυτής της ηλικίας. «Υπ΄ αυτές τις συνθήκες, η προσαρμογή θα είναι εύκολη» λέει χαρακτηριστικά. «Την Α΄ Δημοτικού ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να την επιλέγει και όχι να του επιβάλλεται» τονίζει η δασκάλα κ. Αγγελική Μερκούρη και υπογραμμίζει ότι η πρώτη τάξη χρειάζεται υπομονή και διάθεση από εκπαιδευτική σκοπιά, γιατί το έργο του δασκάλου την περίοδο αυτή είναι πολύ δύσκολο.


πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4535513

1 σχόλιο:

  1. βαλε και φωτογραφίες εξωτερικά κι εσωτερικά του σχολείου για να ειναι φανεροί οι χώροι!!!!!!!ΑΑΑΑ Σου χω κανει κ σχολιο και στον αγιασμο
    ξαδερφη σ

    ΑπάντησηΔιαγραφή