ΤΟ ΑΓΡΙΟΚΑΤΣΙΚΟ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΑΛΠΕΩΝ(ΙΒΗΞ)

Αυτό είναι το φράγμα Cingino στην Μπρέσια της Ιταλίας .

Σ΄αυτό φαίνεται να "συχνάζει" ένα είδος αγριοκάτσικου των ιταλικών Άλπεων.
Επιθυμούν να φάνε τα βρύα, τις λειχήνες και να γλείψουν το άλας από τον τοίχο των φραγμάτων.
Μερικοί λένε ότι έρχονται εδώ για να ασκήσουν την ισορροπία τους!!!

πηγή: Μετά το κύμα το άρωμα

Η μεσογειακή φώκια Monachous Monachous

Η μεσογειακή φώκια Monachous Monachous είναι το σπανιότερο είδος φώκιας στον κόσμο και ένα από τα έξι περισσότερο απειλούμενα είδη . Απο τα 18 είδη που υπάρχουν στον κόσμο οι συγκεκριμένες φώκιες ζουν στις θερμότερες περιοχές του πλανήτη.

Οι μεσογειακές φώκιες είναι από τα μεγαλύτερα είδη φωκών και από τα λίγα μεγάλα θηλαστικά της Ελλάδας. Το μήκος τους φτάνει τα 3 μέτρα και το βάρος τους τα 350 κιλά. Το σώμα τους καλύπτεται από κοντό και στιλπνό τρίχαμα που ποικίλει από ανοικτό γκρι ως σκούρο καφέ ή μαύρο.Η κοιλιά είναι πιο ανοιχτόχρωμη .

Τα θηλυκά συνήθως γεννούν 1 μικρό κάθε δύο χρόνια . Γεννούν πάντα στην ξηρά, μέσα σε σκοτεινές καλά προφυλαγμένες σπηλιές που στο βάθος οδηγούν σε παραλία. Η εποχή των γεννήσεων είναι από τον Αύγουστο ως το Δεκέμβριο.

Τα νεογέννητα έχουν μήκος 1 μέτρο και βάρος 15 περίπου κιλά. Έχουν πυκνό τρίχωμα χρώματος μαύρου .Για 3 μήνες περίπου από την ημέρα της γέννησής τους, θηλάζουν και έπειτα βγαίνουν σιγά σιγά και κυνηγούν την τροφή τους.

Στην αρχαία Ελλάδα γνώριζαν τα ζώα αυτά που ζούσαν κατά χιλιάδες από τις παραλίες της Χαλκιδικής (υπάρχει ένα παραθαλάσσιο μέρος στη Χαλκιδική με το όνομα Φώκιες) μέχρι την Κρήτη και την Κύπρο. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς τις αναφέρουν στα έργα τους ενώ σώζεται η απεικόνισή της σε μια υδρία ιωνικού εργαστηρίου (αριστερά στην εικόνα). Η ιωνική πόλη Φώκαια έκοψε τον 6ο π.Χ. αιώνα νόμισμα με απεικόνιση της φώκιας.

Σήμερα δυστυχώς η μεσογειακή φώκια monachous monachous έχει περιοριστεί σε μια μικρή θαλάσσια περιοχή των βόρειων Σποράδων που έχει χαρακτηριστεί εθνικό θαλάσσιο πάρκο (η έντονα γαλάζια περιοχή) . Τα ζώα που έχουν απομείνει είναι ελάχιστα (κάτω από 50) . Οι λόγοι της δραματικής (σε σημείο εξαφάνισης) μείωσης της φώκιας είναι λίγο πολύ γνωστοί και οφείλονται στις δραστηριότητες του ανθρώπου.
Οι φώκιες συχνά αναγκάζονται να διανύσουν δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιόμετρα (η γαλάζια ριγωτή περιοχή δείχνει τη μέγιστη περιοχή μετακίνησής τους) για να βρουν την τροφή τους, που αποτελείται κυρίως από ψάρια και μαλάκια.

Εταιρεία για τη μελέτη και προστασία της μεσογειακής φώκιας.
Μπροστά στον κίνδυνο να εξαφανιστεί οριστικά αυτό το χαριτωμένο ζώο , ιδρύθηκε το 1988 η ΜΟm (εταιρεία για τη μελέτη και προστασία της μεσογειακής φώκιας). Η εταιρεία έχει ως στόχους τη μείωση της θνησιμότητας των φωκών . Τη διάσωση και περίθαλψη τραυματισμένων ή ορφανών ζώων . Τον περιορισμό της ρύπανσης και της υπεραλίευσης. Την ενημέρωση και εκπαίδευση του κοινού.
Σήμερα λειτουργεί στην Αλοννήσο Κέντρο Ενημέρωσης και Πληροφόρησης ντόπιων και τουριστών που θέλουν να μάθουν περισσότερα για τη μεσογειακή φώκια. Παράλληλα έχει δοθεί έμφαση στην περιβαλλοντική εκπαίδευση των μαθητών των παράκτιων περιοχών και των μεγάλων αστικών κέντρων. Γύρω στα 20.000 παιδιά παρακολουθούν κάθε χρόνο το προγράμμα για τη μεσογειακή φώκια.

Καθημερινά το ειδικό ταχύπλοο σκάφος "Αλόννησος" επιτηρεί το θαλάσσιο πάρκο Β. Σποράδων και βοηθάει το Λιμεναρχείο στον έλεγχο των σκαφών που εισέρχονται σ΄ αυτό. ΄Ενα άλλο πρόγραμμα έχει να κάνει με την παρακολούθηση των μεσογειακών φωκών στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου . Στο πρόγραμμα αυτό πάιρνουν μέρος κυρίως βιολόγοι που χρησιμοποιούν το ερευνητικό σκάφος "ΙFAW-ΟΔΥΣΣΕΙΑ".

Τέλος στην Αλόννησο λειτουργεί Μονάδα Περίθαλψης φωκών , με στόχο τη διάσωση , περίθαλψη και επανένταξη στο φυσικό τους περιβάλλον τραυματισμένων ή ορφανών φωκών.Το κέντρο άρχισε να λειτουργεί το 1990 με δωρεά της κινητής μονάδας εντατικής θεραπείας από το ολλανδικό κέντρο περίθαλψης φωκών και τη μετεκπαίδευση βιολόγων της ΜΟm στην Ολλανδία.

Η καφέ αρκούδα.

Η αρκούδα είναι το πιο μεγάλο χερσαίο θηλαστικό της Ευρώπης. Σε φυσιολογικές συνθήκες ζει περίπου 20 με 25 χρόνια. Ζει σε ορεινές δασικές περιοχές και είναι ζώο παμφάγο (αν και ταξινομικά ανήκει στην τάξη των σαρκοφάγων) με ιδιαίτερη προτίμηση στις φυτικές τροφές και ιδιαίτερη αδυναμία στο μέλι.

Αναπαράγεται από το 4ο-5ο έτος της ηλικίας της, ζευγαρώνει κάθε δύο ή τρία χρόνια, την περίοδο από το Μάιο έως τον Ιούλιο και γεννά το χειμώνα, συνήθως τον Ιανουάριο, κατά τη διάρκεια του χειμέριου ύπνου από ένα έως δύο και σπανιότερα τρία μικρά, τα οποία γεννιούνται τυφλά και γυμνά ενώ ζυγίζουν μόλις 350-400 γραμμάρια. Τα πρώτα 2-3 χρόνια της ζωής τους είναι τα πιο σημαντικά γιατί κατά το διάστημα αυτό διδάσκονται από τη μητέρα-αρκούδα τον τρόπο επιβίωσης μέσα στο δάσος.

Αξιοσημείωτο είναι πως ενώ όλα τα ζώα που πέφτουν σε χειμέριο ύπνο πρέπει κατά καιρούς να ξυπνήσουν για να αποβάλουν τα ούρα τους, η αρκούδα δεν χρειάζεται να κάνει κάτι παρόμοιο διότι διαθέτει έναν μοναδικό μηχανισμό ανακύκλωσης της ουρίας.

Η καφέ αρκούδα (Ursus arctos) έως τον 15ο αιώνα ζούσε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η καταστροφή των βιοτόπων της και το κυνήγι της, που απαγορεύτηκε μόλις εδώ και δύο δεκαετίες, είναι οι κύριες αιτίες της σταδιακής εξαφάνισής της από τις περισσότερες χώρες. Σήμερα ζει σε μικρούς, αποκομμένους πληθυσμούς και κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

Στη Γαλλία έχουν απομείνει περίπου 10, ενώ στην Ισπανία και την Ιταλία περίπου από 50. Στην Ελλάδα έως το 19ο αιώνα, η αρκούδα ζούσε ακόμη και στην Πελοπόννησο. Σήμερα έχει περιοριστεί κυρίως στη βόρεια Πίνδο και την κεντρική Ροδόπη. Ο ελάχιστος δυνατός πληθυσμός της υπολογίζεται σε 250 άτομα και αποτελεί το νοτιότερο τμήμα του Βαλκανικού πληθυσμού αρκούδας που δεν ξεπερνά συνολικά τα 2.500-3.000 άτομα. Είναι ωστόσο από τους μεγαλύτερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η φυσική σύνδεση των πληθυσμών της καφέ αρκούδας στη Βαλκανική θα αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης του είδους και στη χώρα μας.


Οι κυριότεροι κίνδυνοι για την αρκούδα είναι:

• ο φόνος από τον άνθρωπο

• η καταστροφή και υποβάθμιση των βιοτόπων της (αλόγιστη και παράνομη υλοτομία, πυρκαγιές, αλόγιστη διάνοιξη δασικών δρόμων)

• η απομόνωση των βιοτόπων σε μικρή και μεγάλη κλίμακα (αλόγιστη διάνοιξη δασικών δρόμων και χωρίς σχεδιασμό και έλεγχο τεχνικά έργα όπως φράγματα, μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι)

• η διακοπή του χειμέριου ύπνου λόγω όχλησης. Ο χειμέριος ύπνος είναι μια διαδικασία συνεχής η οποία μάλιστα αν διακοπεί, δύσκολα ξαναρχίζει, γεγονός που δυσκολεύει την προσπάθεια επιβίωσης κατά τη δύσκολη λόγω έλλειψης τροφής, χειμερινή περίοδο. Επιπλέον, η επιβίωση των νεογνών επιτυγχάνεται μόνο αν η μητέρα δεν απομακρυνθεί από τη φωλιά.

• η έλλειψη γνώσης και πληροφόρησης για τα παραπάνω προβλήματα, με αποτέλεσμα την έλλειψη κρατικής ενεργοποίησης καθώς και δραστηριοποίησης των πολιτών.


Η καφέ αρκούδα προστατεύεται σήμερα από τη διεθνή, την κοινοτική και την ελληνική νομοθεσία. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το άρθρο 258(Ν.Δ. 86/69) του Δασικού Κώδικα, απαγορεύεται ο φόνος, η αιχμαλωσία, η κατοχή και η έκθεση σε δημόσια θέα της καφέ αρκούδας. Στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ειδών(Red Data Book) η καφέ αρκούδα αναφέρεται ως κινδυνεύον είδος. Σύμφωνα με την οδηγία 93/43 της ΕΕ, το είδος τελεί υπό προστασία.


Μεγάλη βοήθεια για την προστασία της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος προσφέρει η μη κυβερνητική οργάνωση ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ.

Για να βοηθήσετε το έργο του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ μπορείτε να υιοθετήσετε τον Ανδρέα ή τον Κυριάκο ή την Τασούλα ή το Μήτσο ή ………


Με τη κηδεμονία σας (200 ευρώ / 150 μαθητική-φοιτητική) καλύπτετε μέρος των εξόδων περίθαλψης, διατροφής και φροντίδας μιας αρκούδας για ένα χρόνο καθώς και τη συντήρηση των χώρων φιλοξενίας της.

Επίσης, υποστηρίζετε το έργο του Περιβαλλοντικού Κέντρου ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για την καταπολέμηση του φαινόμενου της αιχμαλωσίας της αρκούδας και του λύκου στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια.

Τηλέφωνο Πληροφοριών: 2310 555920

Πηγή: http://www.arcturos.gr/gr/shop/B.asp

Αποδημητικά πουλιά

Tι είναι άραγε τα αποδημητικά πουλιά και πώς τα ξεχωρίζουμε;

Κάθε χρόνο πολλά είδη πουλιών μεταναστεύουν.
Το δρομολόγιό τους; Από το Νότο προς το Βορρά την άνοιξη και το αντίθετο το φθινόπωρο. Αυτά είναι τα αποδημητικά πουλιά.

Γιατί μεταναστεύουν;
Με τον ερχομό του χειμώνα η ανεύρεση τροφής (σπόροι, έντομα) γίνεται πολύ δύσκολη.
Για να αποφύγουν το βαρύ χειμώνα ταξιδεύουν προς τις νότιες ζεστές χώρες όπου η τροφή είναι άφθονη κι εκεί ξεχειμωνιάζουν.
Την άνοιξη επιστρέφουν στην "πατρίδα" τους.
Στην "πατρίδα τους ζευγαρώνουν, φωλιάζουν, γεννούν αβγά και μεγαλώνουν τα μικρά τους.

Η διαδρομή της μετανάστευσης
δεν είναι ούτε εύκολη ούτε ομαλή
διαρκεί μέρες ολόκληρες, αφού τα πουλιά έχουν να διανύσουν δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, πετώντας με ταχύτητα 30-35 χιλιόμετρα την ώρα
μερικά πετούν κατά τη διάρκεια της ημέρας και ξεκουράζονται τη νύχτα, ενώ άλλα πετούν ασταμάτητα μέρα και νύχτα, οπότε τρώνε και κοιμούνται στον αέρα
ορισμένα πουλιά μπορούν να διανύσουν 2.000-3.000 χιλιόμετρα, πετώντας ασταμάτητα
τα περισσότερα είδη πουλιών πετούν πάρα πολύ ψηλά κατά τη μετανάστευση και μπορούμε να τα δούμε με δυσκολία

Πού βρίσκουν την ενέργεια που χρειάζονται;
Η μεγάλη ποσότητα ενέργειας που απαιτείται για την πτήση τους στο κουραστικό τους ταξίδι αντλείται από το λίπος που έχουν από πριν αποθηκεύσει στο σώμα τους.
Πολλές φορές αυτό το λίπος διπλασιάζει το βάρος τους!!!!!

Πώς προσανατολίζονται;
πρώτα από όλα καθοδηγούνται από το ένστικτό τους
πολλά πουλιά έχουν επίσης την ικανότητα να "διαβάζουν" το χάρτη του ουρανού σαν τους παλιούς ναυτικούς, ακολουθώντας τον ήλιο, τα αστέρια και τη σελήνη
έχει επίσης αποδειχθεί ότι τα πουλιά αναγνωρίζουν τα μέρη από τα οποία περνούν, βάζοντας χαρακτηριστικά "σημάδια στο μυαλό τους: βουνά, λίμνες, ποτάμια κ.ά., όπως εμείς
πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα πουλιά έχουν μια μαγνητική αίσθηση και χρησιμοποιούν ως οδηγό το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Ο πελαργός, το πιο χαρακτηριστικό αποδημητικό πουλί
"φέρνει χαρά και ευτυχία... φέρνει στο σπίτι τα μωρά και τους ξενιτεμένους... προστατεύει από τη φωτιά!!!"
είναι το αγαπημένο πουλί του Σοφοκλή και του Αριστοφάνη
φτάνει στην Ελλάδα το Μάρτιο και φεύγει τον Αύγουστο για την Αφρική
διανύει αποστάσεις έως και 20.000 χιλιομέτρων
τρέφεται με σκουλήκια, φίδια, σαύρες, βατράχια, αρουραίους, ποντίκια αλλά και έντομα, όπως ακρίδες και γρύλους
γεννά 3-5 λευκά αυγά, τα οποία κλωσά για ένα μήνα

Oι πελαργοί είναι πολύ στοργικοί γονείς και στέκουν μέσα στη φωλιά-συνήθως στο ένα πόδι- προστατεύοντας τα μικρά τους από τη βροχή και το δυνατό ήλιο με τις φτερούγες τους.