Θέλω να γίνω τηλεόραση.Μία πραγματική και συγκλονιστική ιστορία με έναν μαθητή.

Έκθεση από μαθητή του δημοτικού με θέμα:"Τι να ζητήσω από το θεό".
"Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση!
Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένειά μου γύρω από μένα.

Να με παίρνουν στα σοβαρά όταν μιλάω. Θέλω να είμαι το κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρίς διακοπές ή ερωτήσεις.

Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση όταν δε λειτουργεί... Όταν είμαι τηλεόραση, θα έχω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται στο σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος.

Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί!

Θέλω τ' αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ώρες μαζί μου.

Θέλωνα νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε-πότεμόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα.

Α! Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους.

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!"


Η δασκάλα που το διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.

Ο συζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι,τη ρώτησε: "τι συμβαίνει:"

Αυτή απάντησε:"Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου".

Ο σύζυγος είπε:"Το καημένο το παιδί.Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!"

Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε:"Αυτή η έκθεση είναι του γιου μας...!"


Διαδίκτυο και Εκκλησία.Πως επηρεάζει;
Ομιλεί o Προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνήματος του Οσίου Λουκά Βοιωτίας και Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Βασιλάκος.

Πηγή:Αγία Ζώνη

‘Η ζωή είναι μία κούρσα’.

Ένα μάθημα από την χριστιανή αθλήτρια Heather Dorniden: Έπεσε, σηκώθηκε και κέρδισε!

Η αθλήτρια του στίβου Heather Dorniden πέφτει κάτω κατά τη διάρκεια της κούρσας των 600 μέτρων αλλά στο τέλος καταφέρνει να κερδίσει.

Η Αμερικάνα δρομέας μεσαίων αποστάσεων, Heather Dorniden από την Μινεσότα, έμαθε κάτι για τις πτώσεις:
Αν έχεις αποφασίσει αν πρέπει ή όχι να σηκωθείς, είναι ήδη πολύ αργά...

Το 2008 στους αγώνες Gopher Big Ten Indoor Track and Field Championship, αγωνιζόμενη μπροστά στο κοινό της, ενώ οδηγούσε την κούρσα, σκόνταψε και έπεσε, 200 μέτρα πριν τον τερματισμό των 600 μέτρων Αμέσως αναπήδησε, χωρίς να χάσει ούτε δευτερόλεπτο (και χωρίς να απογοητευτεί) και άρχισε να τρέχει πιο δυνατά! Καλπάζοντας έφθασε και πέρασε όλες τις υπόλοιπες αθλήτριες, τερματίζοντας πρώτη!

«Ευτυχώς ο αγώνας έγινε στα μέρη μου, ώστε όλη η ομάδα μου, οι γονείς μου και οι φίλαθλοι μου έδωσαν τόσο πολλή ενέργεια. Άκουσα τον εκφωνητή να λέει, «Προσέξτε την Heather Dorniden». Σκέφτηκα, ναι, προσέξτε για την Heather ".

Προερχόμενη από αθλητική οικογένεια, δεύτερη κόρη του Frank και της Connie Dorniden, ομολογεί ότι η ισχυρή χριστιανική της πίστη της δίνει δύναμη και ώθηση «Όπως τότε που σηκώθηκα μετά από την πτώση μου. Δεν υπάρχει περίπτωση να το είχα κάνει αυτό από μόνη μου», λέει.



πηγή: Περί Γάμου Μαρτυρίες

Το πάθος του Jonathan για την κλασική μουσική.

Ἕνας καταπληκτικός μαέστρος, Μαθήματα ἐνθουσιασμοῦ.

This is 3 year old Jonathan conducting to the 4th movement of Beethoven's 5th Symphony. This piece was originally conducted by Herbert von Karajan and the Berliner Philharmoniker, one of Jonathan's favorite conductors and orchestras. Jonathan's passion for classical music became apparent when he was only eight months old. Shortly after that he began conducting on his own.




πηγή: Τρελογιάννης

Χωρίς λόγια

Τὸ περιβάλλον εἶναι ἡ ἰσχυρότερη δύναμη γιὰ τὴν ἀνατροφή.

πηγή: Τρελογιάννης

Ο βίος του αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά και όχι μόνο (βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)!

Το ανεκδοτάκι της ημέρας

Έφτασε κάποτε στο χωριό ένας επιθεωρητής, φανατικός υποστηρικτής του κόμματος που κυβερνούσε, για να ελέγξει ένα δάσκαλο γνωστό «αντιφρονούντα».

- "Ώστε αντίθετος με το κόμμα μας ο δάσκαλος έ; Το γαϊδούρι! Θα του δείξω εγώ αύριο στο σχολείο," έλεγε στο καφενείο του χωριού θυμωμένος.

Κάτι πήρε το αυτί του δάσκαλου από τις απειλές του επιθεωρητή και προετοιμάστηκε κατάλληλα για το μάθημα που θα έκανε την επομένη στα παιδιά, παρουσία του επιθεωρητή.

- "Σήμερα παιδιά, είπε ο δάσκαλος, θα μιλήσουμε για τα σημεία στίξης.
Ένα από τα σημεία στίξης είναι και το κόμμα." Ο επιθεωρητής παρακολουθούσε έτοιμος να ξεμπροστιάσει το δάσκαλο, μόλις αυτός θα έκανε το πρώτο λάθος στη διδασκαλία.
- "Σας γράφω στον πίνακα δύο παραδείγματα," συνέχισε ο δάσκαλος.

Και γράφει:

"Ο δάσκαλος, είπε ο επιθεωρητής, είναι γαϊδούρι."
"Ο δάσκαλος είπε ο επιθεωρητής είναι γαϊδούρι.

" Ρωτάει κατόπιν στα παιδιά :
- "Μπορείτε να καταλάβετε παιδιά ποιος τελικά αποκαλείται γαϊδούρι;"
- "Στην πρώτη περίπτωση κύριε," απάντησε ο καλύτερος μαθητής της τάξης, "είναι ο δάσκαλος, γιατί υπάρχει το κόμμα, ενώ στην δεύτερη περίπτωση ο επιθεωρητής ,γιατί δεν υπάρχει το κόμμα."
- "Μπράβο Γιαννάκη," είπε ο δάσκαλος και απευθυνόμενος σε όλους τους μαθητές της τάξης:
- "Βλέπετε παιδιά ότι όταν στην εκπαίδευση μπερδεύουμε τα κόμματα τότε ο καθένας από μας μπορεί να γίνει γαϊδούρι!"




πηγή

Εξυπνάδες στον Έλληνα;

Πάει ένας Αμερικάνος στην Λαϊκή:
- Τι είναι αυτό; ρωτάει τον μανάβη.
- Πορτοκάλια.
- Α, στο Αμέρικα πιο μεγάλο! Τι είναι αυτό;
- Πεπόνια...
- Α, στο Αμέρικα πιο μεγάλο!
Ο μανάβης τα έχει πάρει στο κρανίο...
Κοιτάζει ο Αμερικανός και τον πάγκο με τα καρπούζια.
- Και αυτό; Τι είναι αυτό;
- Αρακάς, ρε!!

ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ!!!

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1970

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμασταν μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση...

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Άνοιγαν κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε..

Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε
χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι κα ι δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύ θυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι... Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....


Τρελογιάννης

Σοφές ατάκες του Αρκά

1. Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογίκο αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.
2. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.
3. H πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!
4. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγήτο.
5. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.
6. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις.
7. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
8. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.
9. Μεγαλοφυϊα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.
10. Ακόμα και μια κοινωνία ηλίθιων είναι ταξική. Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.
11. Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.
12. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από το κάπνισμα και το ποτό που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.
13. Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.

πηγή:trelogiannis.

Μια ''χριστουγεννιάτικη''καρτούλα για καθε χρήση...

πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Πώς απαντούν οι επαγγελματίες, σε περίοδο αναδουλειάς, στην ερώτηση "πώς πάει η δουλειά?"

Φούρναρης : ψίχουλα

Μανάβης: κολοκύθια

Αγρότης:ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι

Ανθοπώλης: μαρασμός

Υφασματέμπορος:πανί με πανί

Ψαράς :ούτε λέπι

Φαρμακοποιός:με το σταγονόμετρο

Ηλεκτρολόγος: δεν βλέπω φως

Υδραυλικός:μούφα η δουλειά

Εμπορος χαλιών: Χάλια

Κομμωτής:τρίχες

Ψιλικατζής: ψιλοπράγματα

Νεκροθάφτης:ψόφια πράγματα

Ο απέναντι νεκροθάφτης:μεγάλη νέκρα

Βοθρατζής:σκατά

Πρωθυπουργός:Παραλάβαμε χάος

πηγή:http://free-time.pblogs.gr/tags/blakeies-gr.html

Χα,χα,χα,χα

Τι είναι "προκατάληψη";

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ: Τι είναι, παιδιά, η προκατάληψη;

ΜΑΘΗΤΗΣ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ: Ένα βήμα πριν από την κατάληψη!

πηγή: http://teleytaiothranio.blogspot.com

Άγγελέ μου πρόσεξε, μη χάσεις τα φτερά σου!

Κάποτε, λέει ένας μύθος, ήταν ένας άγγελος, που θέλησε να γνωρίσει τις χαρές και τις ηδονές, που ξελογιάζουν τους ανθρώπους. Ήταν παράξενος να μάθει γι’ όλα αυτά, που οι ανθρωποι θυσιάζουν ακόμη και τη ψυχή τους.
Παρουσιάσθηκε λοιπόν μπροστά στο θρόνο του ∆εσπότη Χριστού και ζήτησε να κατέβει στη Γη και να ζήσει κι αυτός όπως οι άνθρωποι. Ο Πανάγαθος Θεός θέλησε να τον αποτρέψει. Όμως αυτός τον πίεζε με παρακάλια να τον αφήσει. Τελικά τον άφησε, λέγοντάς του με πόνο:
- «Άγγελέ μου πρόσεξε, μη χάσεις τα φτερά σου»!
Κατέβηκε λοιπόν στη γη ο άγγελος με την φωτεινή του τη μορφή και τα ολόλευκα φτερά του κι άρχισε να συναναστρέφεται με τους ανθρώπους, που γλεντούσαν, όπως έλεγαν, τη ζωή τους. Στην αρχή η καθάριά του μορφή και η καλοσύνη ελέγχανε τους σκοτι σμένους απ’ τα πάθη τους ανθρώπους και τον κοιτούσαν όλοι τους εκστατικοί, με δέος. Όμως, σαν μάθανε γιατί και πώς βρέθηκε εκεί, άρχισαν από κακία κι από ζήλια να προσπαθούν στης αμαρτίας τις πλάνες τέχνες να τον μυήσουν, για να τον κάνουν όμοιο μ’ αυτούς και η συνείδηση – όση τους είχε απομείνει – να πάψει πια να τους ελέγχει. Κι έτσι πες-πες, σιγά-σιγά, με την μαλαγανιά και τη ψευτιά και την ψευδαίσθηση της ηδονής τον έκαναν τελείως να ξεχάσει ποιος ήταν και από πού κατέβηκε.

Διαβάστε τη συνέχεια του διηγήματος του Ιωάννη Γ. Θαλασσινού εδώ.

http://istologio.org/

Οι περιπέτειες ενός ψαρά με έναν ξεροκέφαλο γάιδαρο!!!

Γιατί; γιατί; γιατί; Απορίες που τις έχουμε...

1. Αφού το κολύμπι αδυνατίζει, τι λάθος κάνουν οι φάλαινες;

2. Αν η Logo στιγμής κολλάει παντού, γιατί δεν κολλάει μέσα στο σωληνάριο;

3. Γιατί όταν παίρνουμε λάθος τηλέφωνο η γραμμή δεν είναι ποτέ κατειλημμένη;

4. Γιατί πριν επισκεφτούμε ένα μέντιουμ πρέπει να κλείσουμε ραντεβού;

5. Αν σήμερα έχει 0 βαθμούς Κελσίου και αύριο κάνει δύο φορές περισσότερο κρύο, πόσο κρύο θα κάνει αύριο;

6. Γιατί η λέξη "μονοσύλλαβη" είναι πεντασύλλαβη;

7. Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν αμέσως κάποιον που τους λέει ότι ο ουρανός έχει 400 δις αστέρια, ενώ όταν τους πει ότι το παγκάκι είναι φρεσκοβαμμένο πάνε και το ελέγχουν με το δάχτυλο;

8. Γιατί η λεμονάδα αποτελείται από συντηρητικά, όταν το απορρυπαντικό για τα πιάτα περιέχει πραγματικό χυμό λεμονιού;

9. Με τι ταχύτητα απλώνεται το σκοτάδι;

10. Υπάρχει άλλη λέξη για το "συνώνυμο";

11. Αν ένας σχιζοφρενής απειλεί να αυτοκτονήσει, μπορεί να κατηγορηθεί για ομηρία του εαυτού του;

12. Γιατί δεν υπάρχει γατοτροφή με γεύση ποντικιού;

13. Πώς θα ήταν οι καρέκλες αν τα γόνατά μας λύγιζαν ανάποδα;

14. Γιατί τρέχουν οι μύτες και τα πόδια μυρίζουν;

15. Γιατί ένα κατάστημα που είναι 24 ώρες ανοιχτό έχει κλειδαριά στην πόρτα;

16. Γιατί η "συντόμευση" είναι τόσο μεγάλη λέξη;

17. Γιατί κατά την θανάτωση των βαρυποινιτών στις ΗΠΑ με ένεση απολυμαίνουν τις βελόνες;

18. Γιατί το ξινόγαλα έχει ημερομηνία λήξης;

19. Γιατί τα αεροπλάνα έχουν σωσίβια αντί για αλεξίπτωτα;

20. Πώς έρχεται ένας χιονοκαθαριστής το πρωί στη δουλειά του;

21. Αφού το μαύρο κουτί των αεροπλάνων δεν παθαίνει τίποτα κατά τη σύγκρουση, γιατί δεν φτιάχνουν ολόκληρο το αεροπλάνο από το ίδιο υλικό;


Πηγή:http://www.fititis.gr

Φεστιβάλ χαρτιού - Εντυπωσιακές κατασκευές

F-te_du_papier_au_Portugal

View more presentations or Upload your own.

πηγή:http://36dimotiko.blogspot.com

Του δάγκωσε το χέρι!