Είπαμε να δώσουμε χρώμα και άρωμα στο σχολείο μας!

Απλώς, σε παρακαλώ να προσέχεις τα μάτια μου...

Mια μέρα κάποιος δώρισε σε μία τυφλή κοπέλα δύο μάτια
και αυτή μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο λαχταρούσε.
Είδε και τον αγαπημένο της και εκείνος τη ρώτησε γεμάτος χαρά:"Τώρα που είδες τον κόσμο, θα με παντρευτείς";
Η κοπέλα όμως είδε ότι ήταν κι αυτός τυφλός...και σοκαρισμένη αρνήθηκε.
Αυτός έφυγε δακρυσμένος και γεμάτος πόνο και μετά της έστειλε μία επιστολή που έγραφε:
"Απλώς,σε παρακαλώ να προσέχεις τα μάτια μου"...

Η αληθινή ιστορία ενός ατυχήματος...διαδώστε το video

πηγή:www.trelogiannis.blogspot.com

"OXI" Γραφή και ανάγνωση πριν από τα 6 χρόνια

Για τα παιδιά 4 έως 6 ετών γνώση είναι το παιχνίδι. SOS για σοβαρά προβλήματα σχολικής προσαρμογής όταν ο «βομβαρδισμός» με μαθησιακές γνώσεις ξεκινά πρόωρα


Ο «βομβαρδισμός» των παιδιών με μαθησιακές γνώσεις πριν από την ηλικία των έξι ετών μπορεί να επιφέρει σοβαρά προβλήματα στην ομαλή προσαρμογή τους στο σχολείο, υποστηρίζει η μεγαλύτερη έκθεση για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση των τελευταίων σαράντα ετών που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, καθηγητή Ρόμπιν Αλεξάντερ, τα προκαταρκτικά μαθήματα γραφής και ανάγνωσης που διδάσκονται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν έχουν τα αναμενόμενα οφέλη για τους λιλιπούτειους μαθητές. Ενα παιδί στη ηλικία των 4 έως 6 ετών δεν μπορεί να παρακολουθήσει μία μίνι «διδασκαλία», να «μάθει». Για τα παιδιά αυτής της ηλικίας γνώση είναι το παιχνίδι, γι αυτό θα πρέπει να έχει κυρίαρχο ρόλο στην προσχολική ζωή, υπογραμμίζει η έκθεση του Κέιμπριτζ, που διήρκεσε έξι χρόνια.

Μετάβαση
Κατά τη μετάβαση από την προσχολική στη σχολική ζωή επικρατούν νέες συνθήκες και απαιτήσεις, στις οποίες πρέπει να προσαρμοστεί το παιδί και οι οποίες απαιτήσεις μπορούν να δημιουργήσουν ψυχικές εντάσεις όπως και συγκρούσεις στις σχέσεις του παιδιού με το σχολείο, επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης. Σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η υποχρεωτική εκπαίδευση στη Βρετανία ξεκινά έναν χρόνο νωρίτερα, από την ηλικία των πέντε ετών. Η σχετική νομοθεσία έχει θεσπιστεί από το 1870, ωστόσο πολλοί εκπαιδευτικοί έχουν ζητήσει την αναθεώρησή της, την ώρα που κυβέρνηση και αντιπολίτευση τηρούν σιγήν ιχθύος για το θέμα.

«Οταν εκθέτεις ένα παιδί σε γνώσεις και πληροφορίες για τις οποίες δεν είναι έτοιμο, είναι δηλαδή συναισθηματικά ανώριμο να τις δεχτεί και να τις επεξεργαστεί, αυτό έχει επιπτώσεις στην ομαλή μετάβασή του στο δημοτικό σχολείο», τονίζει ο καθηγητής Ρόμπιν Αλεξάντερ.

Εξαίροντας τον ρόλο της οικογένειάς στην ένταξη του παιδιού στη σχολική ζωή, ο επικεφαλής της έκθεσης καλεί τους γονείς να επαγρυπνούν και να παρατηρούν σε καθημερινή βάση τις αντιδράσεις των τέκνων τους.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, η προσαρμογή των παιδιών από την προσχολική στη σχολική ζωή εντάσσεται στις κρίσιμες μεταβατικές φάσεις ανάπτυξης και αγωγής τους. Είναι ένα πέρασμα καθοριστικό για την πνευματική ολοκλήρωση και ευτυχία του παιδιού. Αυτές οι δύο σχολικές βαθμίδες παρουσιάζουν -και πρέπει να παρουσιάζουν- μεγάλες διαφορές, λόγω των διαφορετικών επιδιωκόμενων σκοπών, όπως και του διαφορετικού τρόπου οργάνωσής τους.

Την 600σέλιδη έκθεση του Κέιμπριτζ χαιρέτισε η Διδασκαλική Ενωση της Βρετανίας, χαρακτηρίζοντάς την «καινοτόμα ιδέα».

πηγή: http://georgelaios.blogspot.com/

Αχινός και Αστερίας

10 συμβουλές για την φροντίδα του παιδιού

1)Δώσε αγάπη και φροντίδα στο παιδί σου με συνέπεια και σταθερότητα. Η αγάπη είναι ουσιώδης για την ανάπτυξη του παιδιού, όπως είναι η τροφή για το σώμα του.

2)Δώσε στο παιδί σου, όσο μπορείς περισσότερο από το χρόνο σου. Αξίζει πιο πολύ να μιλάς, να παίζεις και να διαβάζεις στο παιδί σου παρά να ασχολείσαι συνέχεια με την τάξη και την καθαριότητα του σπιτιού.

3)Φρόντισε να έχει το παιδί σου νέες εμπειρίες από τη στιγμή της γέννησης του. Οι εμπειρίες αυτές το πλουτίζουν και το βοηθούν να αναπτυχθεί φυσιολογικά.

4)Ενθάρρυνε το παιδί σου να παίζει με κάθε δυνατό τρόπο. Το παιχνίδι είναι σημαντικό είτε το παιδί παίζει μόνο του, είτε όταν αργότερα παίζει με άλλα παιδιά. Το παιχνίδι είναι σημαντικό, γιατί μέσα απ' αυτό, το παιδί ανακαλύπτει, μιμείται, κατασκευάζει, υποκρίνεται, δημιουργεί.

5)Ενθάρρυνε το παιδί σου περισσότερο για την προσπάθεια που κάνει παρά για την επιτυχία.

6)Φρόνησε να δώσεις υπευθυνότητες στο παιδί σου. Οι δεξιότητες και οι ικανότητες του παιδιού μπορούν νο αναπτυχθούν με την εμπειρία και το βοηθούν να αναπτύξει σιγά-σιγά περισσότερη ανεξαρτησία.

7)Θυμήσου ότι κάθε παιδί έχει τη δική του μοναδικότητα και είναι διαφορετικό από το άλλο. Πρέπει επομένως η συμπεριφορά μας να είναι «κομμένη και ραμμένη» στα μέτρα του κάθε παιδιού.

8)Όταν κριτικάρεις και επιπλήττεις το παιδί σου, φρόνησε να γίνεται με τέτοιο τρόπο που να ταιριάζει στο χαρακτήρα του και τις τυχόν ιδιορρυθμίες του.

9)Ποτέ μην απειλείς το παιδί σου ότι θα πάψεις να το αγαπάς και ότι θα το διώξεις από το σπίτι. Μπορεί να είναι σωστό να απορρίπτεις τη συμπεριφορά του, αλλά ποτέ το ίδιο το παιδί.

10)Μην περιμένεις ότι το παιδί σου θα δείξει εύκολα ευγνωμοσύνη. Το παιδί δεν σου ζήτησε να το φέρεις στον κόσμο, η επιλογή είναι δική σου.

Οικογένεια, το πρώτο σχολείο

Μερόπης Ν. Σπυροπούλου, Ομοτ.Καθηγήτριας Ορθοδοντικής Παν/μίου Αθηνών

«Η οικογένεια έχει παραιτηθεί από την παιδαγωγική της αποστολή το σχολείο δεν ασκεί καμιά μορφωτική-ηθικοπλαστική επίδραση και η κοινωνία, αντί να ασκεί κοινωνικό έλεγχο, ανέχεται ή αποδέχεται παντός είδους εκτροπή, που πλέον δεν θεωρείται εντροπή».

Σαράντος Καργάκος

Η οικογένεια το βασικό αυτό κύτταρο κάθε συγκροτημένης κοινωνίας, αποτελεί και το πρώτο πολυσήμαντο και αναπόφευκτο σύστημα αγωγής για κάθε άνθρωπο. Μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, από την πρώτη μέρα της ζωής και κατά τα πρώτα 5-6 καθοριστικά χρόνια της παιδικής ηλικίας, βιώνονται και μεταγγίζονται όλοι οι κώδικες συμπεριφοράς που συγκεκριμενοποιούν ένα επίπεδο Παιδείας.

Μέσα στην οικογένεια, το παιδί θα διδαχθεί και θα απολαύσει την ομορφιά της αγάπης και της προσφοράς, αλλά θα πρέπει με την αντίστοιχη αγωγή, να συνειδητοποιήσει βιωματικά και βασικές έννοιες παιδείας, όπως είναι π.χ. η εντιμότητα, η ευθύνη, η δικαιοσύνη, η αμοιβαιότητα, ο σεβασμός των δικαιωμάτων του άλλου, η πειθαρχία σε κανόνες, η αξία της προσπάθειας, η έγνοια και η φροντίδα για τον άλλον, η θρησκευτική και πνευματική διάσταση της ζωής, η αξία της πατρίδας και της παράδοσης. Ακόμα, στα πρώτα αυτά καθοριστικά για την προσωπικότητα του ανθρώπου χρόνια, το παιδί μέσα από την οικογένεια θα συναντήσει τη γλυκύτητα και την ιερότητα της έννοιας του Θεού, της Θείας Πρόνοιας και της Εκκλησίας. Στη συνέχεια, σημαντικό ρόλο αναλαμβάνει και το σχολείο.

Αν, όμως, η οικογένεια αποτύχει να βάλει από νωρίς τις βάσεις αυτών των εννοιών στην τρυφερή ψυχή του παιδιού, η έλλειψη δύσκολα αναπληρώνεται αργότερα. Διότι ο ρόλος της οικογένειας είναι θεμελιώδης, αποτελεσματικός, αναντικατάστατος και, δυστυχώς η ευτυχώς, αναπόφευκτος.

Συνεπώς, η Παιδεία αρχίζει και λειτουργεί μορφοπλαστικά στη συνείδηση του κάθε ανθρώπου από την ώρα που μια γυναίκα, η μάνα, η πρώτη δασκάλα του κάθε άνθρωπου, θα σκύψει πάνω στο λίκνο του νεογέννητου και θα του τραγουδήσει γλυκά ένα νανούρισμα. Για τον λόγο αυτό, θα επικεντρωθώ κάπως ειδικότερα στον ρόλο πού νομοτελειακά διαδραματίζει μέσα στην οικογένεια κυρίως η μάνα, χωρίς να υποβαθμίζω καθόλου ή να παραβλέπω και τον παράλληλο και πολύ ουσιαστικό ρόλο του πατέρα.

Κι αυτό γιατί, όπως έχει γράψει ο Κώστας Ε. Τσιρόπουλος «η γυναίκα είναι η σεπτή κλειδοκρατόρισσα του μυστηρίου της ζωής, εκείνη που διερμηνεύει οργανικά και ψυχικά όλα τα αινίγματα και τα θεία δωρήματα του άνθρωπου. Σ’ αυτήν στηρίζεται ο θεσμός της Οικογένειας, κι εκείνη, με τρόπους ποικίλους στοργής, παραδείγματος και πειθαρχίας, σφραγίζει τα παιδιά της με σφραγίσματα ανεξίτηλα μνήμης και πολύτιμων εμβιώσεων».Ας θυμηθούμε ακόμα το πόσες φορές έχουμε ακούσει ηλικιωμένους ήδη ανθρώπους να λένε με νοσταλγία «έμενα η συγχωρεμένη η μάνα μου έλεγε», ή «στο σπίτι μας η μάνα έκανε αυτό κι εκείνο…».

Ο δε Γιώργος Σεφέρης, όταν κάποτε ένας διαπρεπής ξένος συνομιλητής του τον ρώτησε « Μα, πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;», εκείνος απάντησε «Όχι. είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε Ελληνικά, που προσευχήθηκε Ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου».

Μάνα, όμως, δεν είναι μόνο αυτή που αξιώνεται να γίνει φυσική μητέρα και, στη συνέχεια, ευλογημένη γιαγιά. Μάνα είναι, μπορεί να είναι, κάθε γυναίκα που δίνει την αγάπη της στο παιδί που συναντάει στο δρόμο της και η οποία, με τη συμπεριφορά της, ενσαρκώνει γι’ αυτό το παιδί όλα τα χαρακτηριστικά της μάνας, οριοθετώντας συγχρόνως γι’ αυτό το παιδί παραμέτρους παιδείας. Αναφερόμαστε συχνά, για παράδειγμα, στην καταλυτική επίδραση της δασκάλας στο σχολείο. Όμως, μέσα στο όποιο στενό ή ευρύτερο περιβάλλον της, κάθε γυναίκα, είτε το θέλει είτε όχι, με τον τρόπο της διδάσκει, αφού μπορεί να εμπνέει, να μεταδίδει και να καλλιεργεί στοιχεία που συνιστούν Παιδεία.

Μέσα, πάντως, στην οικογένεια, για να ξαναγυρίσουμε στο Θέμα μας, οι γυναίκες είναι αυτές που διαχρονικά διατήρησαν, διατηρούν και εκφράζουν τη σταθερότητα της παράδοσης και εγγυώνται την ευλογημένη συνέχεια, αλλά και την μετάγγιση των αξιοφόρων χυμών από τις ρίζες της γενιάς στα τρυφερά νεόφυτα κλωνάρια. Έτσι, υφαίνουν το ζωηφόρο φρόνημα και χαλυβδώνουν αντιστάσεις στον χαρακτήρα των παιδιών τους, για να κατορθώσουν να ορθώσουν ανάστημα απέναντι στα όποια εισαγόμενα σαθρά και ανόητα πρότυπα του σύγχρονου αχαλίνωτου ευδαιμονισμού και της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποιημένης τεχνολογικής α-παιδείας.

Αυτός ο ρόλος της γυναίκας, που επιτυγχάνει να στήσει και να διατηρήσει με τον άνδρα της μια σχέση συντροφικότητας και μία συγκροτημένη οικογένεια, είναι καταλυτικός για ό,τι χαρακτηρίζουμε ως Παιδεία. Δηλαδή, για την ποιότητα και το νόημα της ζωής του τώρα, αλλά και των γενεών που έρχονται, όπως και για την εθνική μας επιβίωση.

Όμως, το γνωρίζουμε και το διαπιστώνουμε όλοι καθημερινά, η σύγχρονη ελληνική οικογένεια – για λόγους που δεν εμπίπτουν στον σκοπό αυτού του άρθρου – περνάει κρίση, τόσο ως θεσμός όσο και ως κιβωτός παιδείας. Έχει δε συχνά υποκατασταθεί από τον εκμαυλιστικό «γυάλινο δυνάστη»ο όποιος αφειδώς αδειάζει μέσα στα σπίτια μας τα δικά του παραμορφωτικά πρότυπα παιδείας. Ακόμα, καθημερινώς συναισθανόμαστε το πόσο δύσκολος έχει γίνει πια ο ρόλος του γονιού, του όποιου γονιού συνειδητοποιεί το μεγαλείο και την ευθύνη αυτού του ρόλου.

Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, είναι εντυπωσιακό το ότι στην πατρίδα μας, η οικογένεια ως αξία παραμένει σε πολύ υψηλή θέση στις κοινωνικές έρευνες που καταγράφουν τα σύγχρονα πιστεύω της νεολαίας μας. Κι αυτό είναι ένα ιδιαιτέρως θετικό στοιχείο της γενικότερης παιδείας μας. Ίσως να είναι, επομένως, εφικτό, με συγκεκριμένες διαδικασίες που θα στηρίζουν τη σύγχρονη οικογένεια και θα προάγουν την παιδεία μέσα στην ίδια την οικογένεια, και ο θεσμός της οικογένειας να ισχυροποιηθεί, και να προκύψει ένας ευρύτερος θετικός επηρεασμός της σύγχρονης παιδείας στη χώρα μας.

http://vatopaidi.wordpress.com/2009/10/15/

Εξω από το κατεστραμμένο σχολείο

Μία μαθήτρια από την Ινδονησία στέκεται κοντά στην αίθουσα του σχολείου της, η οποία καταστράφηκε την προηγούμενη εβδομάδα από τον σεισμό των 7,6 Ρίχτερ στη Σουμάτρα. Ο σεισμός στοίχισε τη ζωή σε 704 ανθρώπους, ενώ αγνοούνται 295, ωστόσο το υπουργείο υγείας της χώρας εκφράζει φόβους ότι οι νεκροί θα φτάσουν τους 3.000.

Η προσευχή των παιδιών

Μεγαλόχαρη...μεγάλη Σου η Χάρη...μικρή χάρη μόνο κάνε μας...

΄.Άκου την προσευχή των παιδιών,αφού τα δικά μας αυτιά

δεν έχουν μάθει ν΄ ακούν,να αφουγκράζονται τις παιδικές προσευχές,

να βλέπουν τα στερεμένα από δάκρυα παιδικά ματάκια....

Δώσε στα παιδιά του Μαλτέζιου χαμόγελα.

Δώσε την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο

Αμήν (να γίνει)

Του δάγκωσε το χέρι!

H Νέα Υπουργός Παιδείας βάζει τέλος στη δωρεάν φροντιστηριακή στήριξη των μαθητών στα σχολεία.

"Πριν από λίγο έφτασε στα σχολεία απόφαση της Υπουργού Παιδείας κ Διαμαντοπούλου με την οποία "Η υλοποίηση του Προγράμματος της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης προσωρινά αναστέλλεται "
Υπενθυμίζουμε ότι η πρόσθετη διδακτική στήριξη ήταν τα δωρεάν φροντιστήρια που γίνονταν στα σχολεία για τους οικονομικά αδύνατους μαθητές και όχι μόνο, με πολύ καλά αποτελέσματα.

Προφανώς αν σταματήσουν τώρα, έστω και προσωρινά αυτά τα φροντιστήρια Οκτώβρη μήνα, οι μαθητές αναγκαστικά θα πάνε στα ιδιωτικά φροντιστήρια.

Ενα μέτρο που στήριξε πολλούς μαθητές και ξεκίνησε από το ΠαΣοΚ λέτε να τελειώσει επί ΠαΣοΚ;;

Περιμένουμε άμεσα τις εξηγήσεις της Υπουργού αλλιώς θα αναγκαστούμε να πούμε Αννα πολύ άσχημα ξεκίνησες....."


πηγή:http://13wishmaster13.blogspot.com/

Ομορφιάααααα...

«Να εμπιστευτούν οι γονείς τα παιδιά τους στο Θεό»

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή» – ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ΄

Ο Θεός έδωσε στους Πρωτοπλάστους ,στον Αδάμ και την Εύα , την μεγάλη ευλογία να γίνωνται συνδημιουργοί Του. Στην συνέχεια οι γονείς , οι παππούδες κ.λ.π. είναι και αυτοί συνδημιουργοί με τον Θεό, γιατί δίνουν το σώμα. Ο Θεός είναι κατά κάποιον τρόπο υποχρεωμένος να νοιαστή για τα παιδιά. Όταν βαπτισθή το παιδάκι , ο Θεός διαθέτει και έναν Άγγελο ,για να το προστατεύη, οπότε το παιδί προστατεύεται από τον Θεό, από τον Φύλακα Άγγελο και από τους γονείς.

Ο Φύλακας Άγγελος είναι συνέχεια κοντά του και το βοηθάει. Όσο μεγαλώνει το παιδί, τόσο οι γονείς απαλλάσσονται από τις ευθύνες. Αν οι γονείς πεθάνουν, ο Θεός , και από ψηλά και από κοντά ,αλλά και ο Φύλακας Άγγελος από κοντά, συνεχίζουν για πάντα να προστατεύουν το παιδί. Οι γονείς πρέπει να βοηθούν πνευματικά τα παιδιά, όταν είναι μικρά, γιατί τότε τα ελαττώματά τους είναι μικρά και εύκολα μπορούν να κοπούν.

Είναι όπως η φρέσκια πατάτα. Λίγο αν την ξύσης, ξεφλουδίζεται. Αν όμως παλιώση, πρέπει να πάρης μαχαίρι να την καθαρίσης και ,αν έχει και κανένα μαυράκι ,πρέπει να προχωρήσεις και πιο βαθιά. Αν τα παιδιά βοηθηθούν από μικρά και γεμίσουν Χριστό , θα είναι κοντά του για πάντα. Και να ξεφύγουν λίγο, όταν μεγαλώσουν, λόγω της ηλικίας ή μιας κακής συναναστροφής, πάλι θα συνέλθουν. Γιατί ο φόβος του Θεού και η ευλάβεια, που πότισαν τις καρδιές τους στην μικρή ηλικία , δεν είναι δυνατό, ποτέ να εξαλειφθούν. Ύστερα, στην εφηβεία, που είναι η πιο δύσκολη ηλικία, η αγωνία των γονέων είναι μεγαλύτερη για τα παιδιά τους, μέχρι να τα μορφώσουν και να τα αποκαταστήσουν.

Οι γονείς τότε ας κάνουν ό,τι μπορούν για να τα βοηθήσουν, και ό,τι δεν μπορούν να το κάνουν , γιατί ξεπερνάει τις δυνάμεις τους , ας το αναθέτουν στον Παντοδύναμο Θεό. Όταν εμπιστευθούν τα παιδιά τους στον Θεό, τότε και ο Θεός είναι υποχρεωμένος να βοηθήση για πράγματα που δεν γίνονται ανθρωπίνως .

Αν λ.χ. τα παιδιά δεν ακούν, να τα εμπιστευθούν στον Θεό , και όχι να βρίσκουν διάφορους τρόπους να τα ζορίζουν. Να πη η μητέρα στον Θεό: «Θεέ μου , δεν μ’ ακούν τα παιδιά μου. Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε. Φρόντισέ τα Εσύ». Μου έκανε εντύπωση προχθές στην αγρυπνία μια μητέρα που την γνώριζα από παλιά. Ήρθε να με χαιρετήση. Βλέπω, είχε μαζί της μόνον τα μεγαλύτερα παιδιά. «Που είναι τα μικρά;», την ρωτάω. «Στο σπίτι ,Γέροντα, μου λέει. Τέτοια μέρα θέλαμε να ʽ ρθούμε στην αγρυπνία και είπαμε με το σύζυγο: «”Αφού σε αγρυπνία πάμε,δεν πάμε κάπου για διασκέδαση, ο Θεός θα διαθέση έναν Άγγελο να φυλάξη τα μικρά μας”». Σπάνια συναντάς σήμερα τέτοια εμπιστοσύνη , γιατί τώρα, όπως έλειψε η εμπιστοσύνη των παιδιών στους γονείς, έλειψε και η εμπιστοσύνη των γονέων στον Θεό. Και ακούς συχνά πολλούς γονείς να λένε: «Γιατί το δικό μας παιδί να πάρη κακό δρόμο; Εμείς εκκλησιαζόμαστε». Δεν δίνουν το κατσαβίδι στον Χριστό να σφίξη στα παιδιά λίγο καμμιά… βίδα. Θέλουν να τα κάνουν όλα μόνοι τους .Και ενώ υπάρχει ο Θεός, που προστατεύει τα παιδιά και ο Φύλακας Άγγελος είναι συνέχεια κοντά τους και τα προστατεύει και αυτός , αυτοί αγωνιούν, μέχρι που αρρωσταίνουν. Και παρόλο που είναι πιστοί άνθρωποι, φέρονται σαν να μην υπάρχη Θεός , σαν να μην υπάρχη Φύλακας Άγγελος, οπότε εμποδίζουν την θεία επέμβαση. Ενώ πρέπει να ταπεινώνωνται και να ζητούν βοήθεια από τον Θεό και ο Καλός Θεός θα προστατέψη τα παιδιά.

Xωρίς λόγια

Το σύνδρομο της ανατάραξης του μωρού

Παιδική κακοποίηση θεωρείται μεταξύ άλλων η σωματική κακοποίηση παιδιών από γονείς ή άλλα πρόσωπα, οποιαδήποτε πράξη βίας που μπορεί να προκαλέσει πόνο, τραυματισμό ή μόνιμη σωματική βλάβη στο παιδί. Δυστυχώς το μεγαλύτερο ποσοστό παιδικής κακοποίησης λαμβάνει χώρα στο σπίτι και στο σχολείο.
Το σύνδρομο της ανατάραξης του μωρού είναι μια μορφή σωματικής κακοποίησης. Πρόκειται για ένα σοβαρό εγκεφαλικό τραυματισμό που συμβαίνει όταν ένας γονιός ή άλλος άνθρωπος ταρακουνά βίαια το μωρό.
Οι πρώτες μελέτες του συνδρόμου της ανατάραξης μωρού έγιναν το 1946 όταν ο Caffey σύγκρινε τη μορφή των τραυματισμών έξι βρεφών. Προσπάθησε να παρουσιάσει ένα σύνδεσμο μεταξύ της παιδικής κακοποίησης και τραυματισμών όπως το υποσκληρίδιο αιμάτωμα.
Τα περισσότερα παιδιά που υποφέρουν από το σύνδρομο ανατάραξης μωρού θα έχουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό αναπηρίες για την υπόλοιπη ζωή τους και σε μικρότερο ποσοστό μπορεί ακόμα και να πεθάνουν. Ο αριθμός των παιδιών που υπολογίζεται ότι υποφέρουν από το σύνδρομο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι περίπου 2000 παιδιά ετησίως.
Το βίαιο ταρακούνημα, συνήθως από τους ώμους, κάνει το κεφάλι του παιδιού να πηγαίνει μπρος πίσω προκαλώντας έτσι τη βλάβη. Το κεφάλι ενός μωρού είναι το ¼ του σώματός του, είναι μεγάλο και βαρύ. Ειδικοί στον τομέα αυτό επιβεβαιώνουν ότι οι μυς του λαιμού ενός μωρού δεν είναι αρκετά αναπτυγμένοι για να μπορέσουν να αντέξουν αυτήν την δύναμη. Επιπλέον, το μωρό δεν έχει αρκετό χρόνο για να αντιδράσει σφίγγοντας τους μυς αφού η κατεύθυνση της κίνησης αλλάζει πολύ γρήγορα.
Συμπτώματα του συνδρόμου είναι κατάγματα, τραυματισμοί μαλακού ιστού, αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες, υποσκληρίδιο αιμάτωμα, αιμορραγία στον εγκέφαλο και αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης, αλλαγή συμπεριφοράς κα σπασμοί.
Πολλές φορές εξωτερικά τραύματα δεν φαίνονται αμέσως με αποτέλεσμα να μη γίνεται αντιληπτό το ακριβές πρόβλημα και να μη γίνεται σωστή διάγνωση. Ενδείξεις που μπορεί να παρουσιάσει το μωρό είναι λήθαργος, εκνευρισμός, μειωμένη όρεξη και εμετοί. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθούν δυσκολία στην αναπνοή, σπασμοί, κωματώδης κατάσταση ακόμα και θάνατος.
Τα μώρα είναι πολύ ευαίσθητα και ευάλωτα.Το σώμα τους βρίσκεται σε συνεχή ανάπτυξη.Μια κίνηση ή πράξη κάποιου ενήλικα, που μπορεί να μη φαίνεται τόσο βίαια, μπορεί να έχει μεγάλες συνέπειες για ένα μωρό. Συνεπώς, εκτός από αγάπη και φροντίδα, τα μωρά χρειάζονται σημαντική προσοχή μέχρι να ολοκληρωθεί η ανάπτυξη τους.
Πηγή: http://www.blue-planet.gr

Άκουσον άκουσον........

Δύο γουρουνάκια και δύο τιγράκια θηλάζουν δίπλα-δίπλα από μια μάνα γουρούνα στο ζωολογικό κήπο Sriracha Tiger Zoo, στην πόλη Πατάγια της Ταϋλάνδης. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πάρκο προστασίας της τίγρης της Βεγγάλης στη νοτιοανατολική Ασία, καθώς φιλοξενεί πάνω από 400 ενώ φημίζεται και για τις ασυνήθιστες συνθέσεις οικογενειών, όπως αυτή της φωτογραφίας.

Αποδημητικά πουλιά

Tι είναι άραγε τα αποδημητικά πουλιά και πώς τα ξεχωρίζουμε;

Κάθε χρόνο πολλά είδη πουλιών μεταναστεύουν.
Το δρομολόγιό τους; Από το Νότο προς το Βορρά την άνοιξη και το αντίθετο το φθινόπωρο. Αυτά είναι τα αποδημητικά πουλιά.

Γιατί μεταναστεύουν;
Με τον ερχομό του χειμώνα η ανεύρεση τροφής (σπόροι, έντομα) γίνεται πολύ δύσκολη.
Για να αποφύγουν το βαρύ χειμώνα ταξιδεύουν προς τις νότιες ζεστές χώρες όπου η τροφή είναι άφθονη κι εκεί ξεχειμωνιάζουν.
Την άνοιξη επιστρέφουν στην "πατρίδα" τους.
Στην "πατρίδα τους ζευγαρώνουν, φωλιάζουν, γεννούν αβγά και μεγαλώνουν τα μικρά τους.

Η διαδρομή της μετανάστευσης
δεν είναι ούτε εύκολη ούτε ομαλή
διαρκεί μέρες ολόκληρες, αφού τα πουλιά έχουν να διανύσουν δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, πετώντας με ταχύτητα 30-35 χιλιόμετρα την ώρα
μερικά πετούν κατά τη διάρκεια της ημέρας και ξεκουράζονται τη νύχτα, ενώ άλλα πετούν ασταμάτητα μέρα και νύχτα, οπότε τρώνε και κοιμούνται στον αέρα
ορισμένα πουλιά μπορούν να διανύσουν 2.000-3.000 χιλιόμετρα, πετώντας ασταμάτητα
τα περισσότερα είδη πουλιών πετούν πάρα πολύ ψηλά κατά τη μετανάστευση και μπορούμε να τα δούμε με δυσκολία

Πού βρίσκουν την ενέργεια που χρειάζονται;
Η μεγάλη ποσότητα ενέργειας που απαιτείται για την πτήση τους στο κουραστικό τους ταξίδι αντλείται από το λίπος που έχουν από πριν αποθηκεύσει στο σώμα τους.
Πολλές φορές αυτό το λίπος διπλασιάζει το βάρος τους!!!!!

Πώς προσανατολίζονται;
πρώτα από όλα καθοδηγούνται από το ένστικτό τους
πολλά πουλιά έχουν επίσης την ικανότητα να "διαβάζουν" το χάρτη του ουρανού σαν τους παλιούς ναυτικούς, ακολουθώντας τον ήλιο, τα αστέρια και τη σελήνη
έχει επίσης αποδειχθεί ότι τα πουλιά αναγνωρίζουν τα μέρη από τα οποία περνούν, βάζοντας χαρακτηριστικά "σημάδια στο μυαλό τους: βουνά, λίμνες, ποτάμια κ.ά., όπως εμείς
πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα πουλιά έχουν μια μαγνητική αίσθηση και χρησιμοποιούν ως οδηγό το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Ο πελαργός, το πιο χαρακτηριστικό αποδημητικό πουλί
"φέρνει χαρά και ευτυχία... φέρνει στο σπίτι τα μωρά και τους ξενιτεμένους... προστατεύει από τη φωτιά!!!"
είναι το αγαπημένο πουλί του Σοφοκλή και του Αριστοφάνη
φτάνει στην Ελλάδα το Μάρτιο και φεύγει τον Αύγουστο για την Αφρική
διανύει αποστάσεις έως και 20.000 χιλιομέτρων
τρέφεται με σκουλήκια, φίδια, σαύρες, βατράχια, αρουραίους, ποντίκια αλλά και έντομα, όπως ακρίδες και γρύλους
γεννά 3-5 λευκά αυγά, τα οποία κλωσά για ένα μήνα

Oι πελαργοί είναι πολύ στοργικοί γονείς και στέκουν μέσα στη φωλιά-συνήθως στο ένα πόδι- προστατεύοντας τα μικρά τους από τη βροχή και το δυνατό ήλιο με τις φτερούγες τους.

Δήμαρχος ετών 19

Ποιος είπε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση προϋποθέτει πάντα την εμπειρία που έρχεται συνήθως με το πέρασμα των χρόνων;Όπως απέδειξε ο 19χρονος...Kurtis Coombs από την επαρχιακή πόλη «Παράδεισος» της επαρχίας του Νιούφαουντλαντ στον Καναδά, η τοπική αυτοδιοίκηση… χρόνια δεν κοιτά!

Ο νεαρός κατάφερε να εκλεγεί δήμαρχος στην πόλη του, επικρατώντας την περασμένη Τρίτη στις τοπικές εκλογές του βασικότερου αντιπάλου του, Ralph Wiseman, με διαφορά μόλις τριών ψήφων και έγινε ο νεαρότερος δήμαρχος στην ιστορία του Καναδά.

Ο ίδιος λέει ότι αισθάνεται ικανοποιημένος για το τελικό αποτέλεσμα και δηλώνει πως θα κάνει για τον τόπο του «όσα δεν έκαναν οι προηγούμενοι», αφήνοντας έτσι μια πολιτική «σπόντα» για τον Ralph Wiseman, ο οποίος ήταν δήμαρχος της πόλης από το 2003, που θα ζήλευαν πολλοί μεγαλύτεροι και εμπειρότεροι πολιτικοί.

πηγη: totefteri

«Τα πολλά γλυκά κάνουν βίαια τα παιδιά»

Τα παιδιά που καταναλώνουν καθημερινά γλυκίσματα και σοκολάτα είναι πιο πιθανό να γίνουν βίαιοι ενήλικες σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν καταναλώνουν γλυκά σε καθημερινή βάση. Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας που διενεργήθηκε στη Βρετανία και δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση British Journal of Psychiatry.

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ με τη συμμετοχή 17.500 ανθρώπων είναι η πρώτη που αξιολόγησε τη σχέση παιδικής διατροφής και βίαιης συμπεριφοράς ενηλίκων.Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα παιδιά 10 ετών τα οποία κατανάλωναν γλυκά κάθε μέρα διαπιστώθηκε ότι ήταν περισσότερο πιθανό να εμφανίσουν βίαιη συμπεριφορά μέχρι τα 34.

Το 69% των συμμετεχόντων που ήταν βίαιοι στην ηλικία των 34, έτρωγαν γλυκά και σοκολάτα σχεδόν καθημερινά κατά την παιδική τους ηλικία.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι είναι πιθανό τα παιδιά που κατανάλωναν πολλά γλυκά στην παιδική τους ηλικία να μην έμαθαν πώς να ασκούν αυτοέλεγχο και αυτοσυγκράτηση και αυτό να συνδέεται με την επιθετική συμπεριφορά που εκδηλώνουν ως ενήλικες.

πίσης, δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο οι γονείς τους να τους έδιναν γλυκά όταν, ως παιδιά, γίνονταν δύστροπα για να τα ησυχάσουν.«Όταν δίνουμε στο παιδί γλυκίσματα και σοκολάτα τακτικά, αυτό ίσως τα εμποδίσει να μάθουν πώς να περιμένουν για να αποκτήσουν κάτι που θέλουν», εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας, Σάιμον Μουρ.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Κλειστά... λόγω εκλογών

Το σχολείο μας θα παραμείνει κλειστό, αύριο Παρασκευή και τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου, λόγω των βουλευτικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου.
Επιστροφή στα θρανία, την Τρίτη 6 Οκτωβρίου.

Πάει ο Τρυγητής (Σεπτέμβριος)

Το τραγούδι τoυ Τρύγου

Αμπέλι μου πλατύφυλλο και κοντοκλαδεμένο

για δεν ανθείς για δεν καρπείς

σταφύλια για δεν κάνεις

Με χρέωσες παλιάμπελο

κι εγώ θα σε πουλήσω

μη με πουλάς αφέντη μου

κι εγώ σε ξεχρεώσω

για βάλε νιούς και σκάψε με

γερόντους κλάδεψέ με

βάλε γριές μισόκοπες

να με βλαστολογήσουν

βάλε κορίτσια ανύπαντρα να

με κορφολογήσουν.

τρύγος =γενική αναστάτωση,ξεσηκωμός από τα χαράματα, για την αγροτική οικογένεια. Ο καρπός πρέπει να κοπεί πριν ο ήλιος ανέβει ψηλά και μαλακώσει τις ρώγες αλλά και πριν κουραστουν οι τρυγητές. Είναι κι ο φόβος της κακοκαιρίας, που παραμονευει αυτή την εποχή οποτε επισπεύδεται τη συγκομιδή.Το ασκερι που συνωστίζεται μέσα στα αμπέλια ήταν πάντα μια αφορμή για ερωτικές ιστοριες και πειράγματα (συχνα για παραδειγμα η ρώγα του σταφυλιού παρομοιάζεται με τη θηλή του γυναικείου μαστού).

Ο Όμηρος περιγράφει μια σκηνή τρύγου όπου νεαρά αγόρια και κορίτσια συλλέγουν τους βότρυες τραγουδώντας το λίνον (τραγούδι αφιερωμένο στον αμπελουργό) συνοδεία φόρμιγγος (είδος κιθάρας).

Από την Ιλιάδα του Ομήρου

Κ' αμπέλι μέσα σκάλισα σταφύλια φορτωμένο

χρυσό και όμορφο

κι ήτανε μαύρα σταφύλια επάνω

Στηρίζονταν τα κλήματα σε φούρκες ασημένιες

Κι αγόρια όλ' ανοιχτόκαρδα μες σε πλεκτά καλάθια

εκουβαλούσαν τον καρπό ,που είναι γλυκός σαν μέλι

Κι ανάμεσά τους έπαιζε μαγευτικά έν' αγόρι

την άρπα την γλυκόφωνη

ενώ τ' ωραίο τραγούδι του Λίνου το τραγούδαγε με τη γλυκιά φωνή του.

Κι εκείνοι αντάμα ρυθμικά χτυπώντας με τα πόδια τη γη

ακολουθούσανε μ' αλαλητά και πήδους.

Το κλίμα χαράς και ευθυμίας συνεχίστηκε και στα νεότερα χρόνια σε περιοχές με μεγάλη παραγωγή, όπως στη Σάμο και στη Σαντορίνη.

Τα τραγούδια δεν λείπουν ούτε στο άνοιγμα των καινούργιων κρασιών. Στο χωριό Σπόα της Καρπάθου, στις 3 Νοέμβρη, γιορτάζουν τον Αι Γιώργη τον Μεθυστή με αυτοσχέδιες μαντινάδες.

Σε πολλές περιοχές εχουμε την εικόνα του άντρα-πατητή που χοροπηδάει με ένα ματσάκι βασιλικό στο αυτί.Ο βασιλικός αποδυναμώνει με το άρωμά του τις αναθυμιάσεις του μούστου και απομακρύνει τη μέθη.

Στις προετοιμασίες για τον τρύγο, ιδιαίτερη θέση είχε η εξασφάλιση της τροφής για τους τρυγητές, που συνήθως ηταν μέλη της οικογένειας, συγγενείς και συγχωριανοί.Το φαγητό εδειχνε την οικονομική κατάσταση του αμπελουργού. Παστός μπακαλιάρος, φασουλοταβάς αλλά και πίτες, κρεμμύδια και ελιές για τους φτωχότερους.Πιλάφι του τρύγου στη Σινασό της Καππαδοκίας αλλά και στην Ελλάδα κεφτέδες στον φούρνο με σάλτσα κρεμμυδιού (σουβάν κεφτέ), ψητό κρέας με μακαρόνια για τους πιο πλούσιους και οπωσδήποτε κρασί της περσινής χρονιάς.

Μες στον τρύγο «πέφτει» και η γιορτή του Τιμίου Σταυρού. Σε κάποια μέρη μαζί με τον βασιλικό που θα μοιραστεί στην εκκλησία (για να γίνει το προζύμι για το ψωμί της χρονιάς) μοιράζονται και σταφύλια, αφού «διαβαστούν».

Η χειρότερη ίσως ανθρωπιστική κρίση της ανθρωπότητας του πλανήτη διαδραματίζεται στη Σομαλία. Παιδιά ψάχνουν για τροφή στη χωματερή του Μοκαντίσου

Πηγή: www.trelogiannis.blogspot.com