Στείλτε ένα ΒΙΒΛΙΟ, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει, στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ.

Γράψτε στην πρώτη σελίδα του την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σας και στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο (κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ)

στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου ΤΚ85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του 24grammata.com )

Εκστρατεία κοινωνικής εγρήγορσης του 24grammata.com
γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Διαβάστε και το ebook με όλη την αρθρογραφία σχετικά με το Καστελόριζο (κλικ εδώ)

Το Καστελόριζο είναι μακριά, γιατί ποτέ δε μάθαμε που, ακριβώς, βρίσκεται (απέχει 5 ώρες, ακτοπλοϊκώς, από τη Ρόδο).
Ήταν πάντα στο υποσυνείδητο του Έλληνα ως η δυσμενής μετάθεση, ή ο τόπος τιμωρίας για τον ατίθασο Δημόσιο Λειτουργό.
Και ξαφνικά… ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας.
Αλλά όχι ως ευλογημένος ελληνικός τόπος που περιμένει τα παιδιά του για να τα ταΐσει και να τα ποτίσει από τη γη του.
Τώρα οι απανταχού ρήτορες και ρητορίσκοι μιλάνε για “λεκάνες Μεσογείου”, για “κοιτάσματα”, για “γεωπολιτική αξία”, για “πλούτο”, για “αρπαχτές” και για “κονόμα”
Τώρα κινδυνεύει, πραγματικά, το Καστελόριζο!!!

Αυτό φοβηθήκαμε και για αυτό στα 24grammata.com αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε ένα μοναδικό αφιέρωμα 46 άρθρων σε 4 γλώσσες. Συγκεντρώσαμε, για πρώτη φορά, την ιστορία και τον πολιτισμό αυτού του νησιού στις 4 πρώτες σελίδες του 24grammata.com. Με τη συγκέντρωση όλου του υλικού το αφιέρωμα θα κυκλοφορήσει με τη μορφή free e-book.
Το Καστελόριζο έχει προβλήματα, που δεν μπορούν να περιμένουν.
Το μεγαλύτερο, ίσως, πρόβλημα του είναι η δική μας άγνοια, η επιπολαιότητα και ο δικός μας Μακάριος ύπνος
Γνωρίστε το Καστελόριζο, πριν να ρητορεύσετε για τη “γεωστρατηγική σημασία του στην παγκόσμια οικονομία…”
Πάρτε από το χέρι το παιδί σας και δείξτε του στο χάρτη που βρίσκεται το Καστελόριζο (δεν είναι δυο λεπτά από τη Ρόδο. Είναι 5 ώρες ακτοπλοϊκώς και 30 λεπτά αεροπορικώς από τη Ρόδο). Βοηθήστε τον να συνειδητοποιήσει ότι τα σύνορα δε χαράζονται με τις χιλιομετρικές αποστάσεις, αλλά με τις Καρδιές των ανθρώπων που τα κατοικούν και από το Φρόνημα αυτών που τους στηρίζουν

Διαλέξτε από τη βιβλιοθήκη σας ένα οποιοδήποτε βιβλίο που έχετε διαβάσει (Παιδικό, Σχολικό, Λογοτεχνικό, Λεξικά, Επιστημών).
Εάν δε θέλετε να αποχωριστείτε τα βιβλία σας είναι αυτονόητο ότι μπορείτε να αγοράσετε από οπουδήποτε ένα βιβλίο
Για βιβλία που ζυγίζουν μέχρι 350 γραμμάρια το κόστος γραμματοσήμου είναι 1,90 ευρώ (συστημένο: 3,77) και μέχρι 500γρ. το κόστος είναι 2,12 ευρώ (συστημένο 3,19) Τιμοκατάλογος των ΕΛΤΑ, εδώ
Για ιδιωτική ταχυμεταφορά (παραλαβή από το σπίτι σας, περίπου 15,50 ευρώ για φάκελο ή δέμα έως 2 κιλών)

Διαβάστε ορισμένα από τα 46 άρθρα του αφιερώματος και μετά, αν το επιθυμείτε, δηλώστε το παρόν στην παρακάτω εκστρατεία του 24grammata.com:

Από τη Βιβλιοθήκη σας στο Καστελόριζο
Μαθαίνω για το Καστελόριζο
Δηλώνω παρών.

Στείλτε ένα βιβλίο, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει,
στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ.

Γράψτε στην πρώτη σελίδα την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σας
και στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο (κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ)
στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου Τ.Κ.85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του 24grammata.com)
Ενεργοποιήστε την ευαισθησία των παιδιών σας.
Δώστε το πρότυπο ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί.

Προωθήστε παντού αυτή την πρωτοβουλία σε συλλόγους, φίλους, επαφές μέσω mails
Στείλτε κάθε είδους βιβλίο (Παιδικό, Εκπαιδευτικό, Λογοτεχνικό, Ιστορικό, Επιστήμης). Τα βιβλία δεν απευθύνονται μόνο στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου αλλά σε όλους τους Κατοίκους του νησιού (δεν είναι και πολλοί άλλωστε). Τα 24grammata.com ενήργησαν με την έγκριση του Δημάρχου Καστελορίζου και του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγίστης

Ας γίνει το βιβλίο, που κιτρινίζει στη βιβλιοθήκη σας, η αόρατη κλωστή που θα σας δέσει για πάντα με το ωραιότερο νησί του Αιγαίου.

ΥΓ: παραλίγο θα ξέχναγα την εβδομαδιαία ετυμολογική αναφορά. Η λέξη Καστελόριζο παράγεται από την Ιταλική φράση Castello Rosso (: κόκκινο κάστρο) από τα κοκκινωπά βράχια που περιβάλλουν το περίφημο κάστρο του νησιού http://www.24grammata.com/?p=10840

Τα κρυμμένα αρχαιοελληνικά χειρόγραφα

Οριστική κατάρρευση των συκοφαντιών που εκπορεύονται από ξενοκίνητα κέντρα, με τον μανδύα της “αθείας” και του “δωδεκαθεισμού”

Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω απολύτως εμπεριστατωμένο άρθρο και να δείτε τα φωτογραφικά ντοκουμέντα. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός πως ακόμα και περιοδικά των “δωδεκαθειστών”, όπως το “Ιχώρ”, παραδέχονται την διάσωση των αρχαίων ελληνικών κειμένων από τους μοναχούς, δημοσιεύοντας μάλιστα τις ανάλογες φωτογραφίες από δικό τους ρεπορτάζ στα Αγιορείτικα Μοναστήρια!

Τα κρυμμένα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους. Ένας αρχαιοελληνικός θησαυρός κρυμμένος στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθω.

Ακόμη και στα σκοτεινά χρονιά του Μεσαίωνα, σε μία εποχή που κυριαρχούσε η αγραμματοσύνη, αγιορείτες μοναχοί έδιναν έμφαση στον γραπτό λόγο, θεωρώντας ότι συμβάλλει στην πνευματική αναβάθμιση των ανθρώπων. Γι’ αυτό και έγραφαν, αντέγραφαν και διαφύλατταν χιλιάδες χειρόγραφα, όχι μόνο θεολογικού ή λειτουργικού χαρακτήρα αλλά και «κοσμικών γνώσεων», οι όποιες κληροδοτήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες σοφούς. Τα χειρόγραφα αυτά, πέρα από το περιεχόμενο τους, ήταν και διακοσμημένα με καλλιγραφίες, πράγμα που τα καθιστούσε αληθινά μνημεία τέχνης. Παρά τις καταστροφές και τις αφαιμάξεις που υπέστησαν, οι βιβλιοθήκες των μοναστηριών του Άθω κρύβουν έναν πραγματικό θησαυρό αρχαιοελληνικών γνώσεων. Σήμερα, στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους φυλάσσονται περίπου 20.000 πολύτιμα χειρόγραφα, που περιμένουν υπομονετικά τους ειδικούς για να τα μελετήσουν…

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΛΛΙΓΡΑΦΟΙ-ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΑΘΩ

Η χερσόνησος του Άθω, ιερό κέντρο από την αρχαιότητα, άρχισε να αναδύεται ως μοναστικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας προς τα τέλη του 10ου μ.Χ. αιώνα, όταν κατέφθασε εκεί κρυφά ο μοναχός Αθανάσιος, ο όποιος ίδρυσε στο νοτιοανατολικό άκρο της χερσονήσου τη μονή Μεγίστης Λαύρας (963 μ.Χ.). Ό Αθανάσιος, ο ιδρυτής του αγιορείτικου κοινοβιακού μοναχισμού, ήταν προσωπικός φίλος του Ιωάννη Τσιμισκή καθώς και διακεκριμένος καλλιγράφος και ταχυγράφος. Επέλεξε τη χερσόνησο του Άθω ως τόπο μοναστικής ζωής εξ αιτίας της απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς της, της φυσικήςπροστασίας της άπό τις εχθρικές επιδρομές, του γεγονότος ότι ήταν ουσιαστικά ακατοίκητη από ανθρώπους καθώς και εξ αιτίας της γεωγραφικής της εγγύτητας με τη συμβασιλεύουσα πόλη της αυτοκρατορίας, τη Θεσσαλονίκη.

Ο Αθανάσιος ο Αθωνίτης ήταν ένας άνθρωπος ασκητικός, που όμως αγαπούσε υπερβολικά τα βιβλία. Όταν από την Κωνσταντινούπολη κατέφθασε στον Άθω, έφερε μαζί του και τα βιβλία του. Αυτή η αγάπη του για τα βιβλία τον οδήγησε να ιδρύσει στην νεοσύστατη ακόμη Μεγίστη Λαύρα ένα εργαστήριο αντιγραφής χειρογράφων (Scriptorium) και μια οργανωμένη βιβλιοθήκη. Όρισε μάλιστα υπεύθυνο για το εργαστήριο τον πρωτοκαλλιγράφο Ιωάννη και βιβλιοφύλακα τον μοναχό Μιχαήλ.

Το παράδειγμα του μιμήθηκαν και οι κτήτορες των άλλων μοναστηριών (Βατοπαιδίου, 985 και Ιβήρων, 980 μ.Χ.), που φρόντισαν προσωπικά για την παραγωγή, την αντιγραφή και τη διαφύλαξη βιβλίων με περιεχόμενο όχι μόνον θεολογικό και λειτουργικό αλλά και «κοσμικών γνώσεων», δηλαδή φιλοσοφικό, ιατρικό, νομικό, μουσικό κι εκπαιδευτικό.

Πολλοί μοναχοί έμειναν γνωστοί και ως γραφείς χειρογράφων κωδίκων με πλούσια δράση και παραγωγή (Αθανάσιος ο Αθωνίτης, Ιωάννης Λαυριώτης, Ευθύμιος ο Ίβηρ, Διονύσιος Στουδίτης, Νείλος ο Μυροβλήτης, Ιωάννης ο Κουκουζέλης κ.ά.). Συνολικά μνημονεύονται πάνω από 40 επώνυμοι Βυζαντινοί καλλιγράφοι μοναχοί, που αντέγραψαν χειρόγραφα στις αγιορείτικες μονές.

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ SCRIPTORIUM

Το σίγουρο είναι πως οι μοναχοί του Αγίου Όρους δεν περιφρονούσαν τα βιβλία. Μόλις ιδρυόταν ένα μοναστήρι, μία από τις πρώτες ενέργειες των κτητόρων του ήταν η δημιουργία μιας βιβλιοθήκης, που αποσκοπούσε στην κάλυψη των πνευματικών αναγκών των μοναχών και πρωτίστως στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών της μοναστικής αδελφότητας. Ο ηγούμενος όριζε πάντα έναν βιβλιοθηκάριο, υπεύθυνο για τη διαφύλαξη και συντήρηση των χειρογράφων. μια βιβλιοθήκη άρχιζε πάντα την πορεία της μ’ έναν πυρήνα βιβλίων, που αφιέρωνε σε αυτήν ο ιδρυτής της. Ως χώρος για τη διαφύλαξη των πολύτιμων χειρογράφων επιλεγόταν κατά παράδοση το υπερώο, πάνω από τον εξωνάρθηκα του καθολικού (π.χ. στη Μονή Εσφιγμένου). Σε άλλες ωστόσο περιπτώσεις, όταν ο χώρος του υπερώου δεν επαρκούσε, χρησιμοποιούνταν και ορισμένα απομονωμένα και πυρασφαλή κτίσματα, όπως στην περίπτωση της Μεγίστης Λαύρας.

Προτού ωστόσο τα χειρόγραφα τοποθετηθούν στη βιβλιοθήκη, σημειώνονταν συνήθως πάνω τους η χαρακτηριστική κτητορική επιγραφή, που καταριόταν τον επίδοξο καταστροφέα τους: «Αὐτὴ ἡ βίβλος ὑπάρχει τῆς θείας καὶ ἱερᾶς μονῆς… καὶ ὅποιος τὴν ἀφαιρέσῃ νὰ ἔχει τὰς ἀρὰς τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτώ…». Για προστατευτικούς πάλι λόγους γράφτηκαν ανά τους αιώνες πάνω στα ίδια βιβλία, απαγορευτικές φράσεις όπως: «Μηδεὶς τεμνέτω τὰ φύλλα..» ή «Μηδεὶς ἀποξενώσῃ τὴν Βίβλον ταύτην…».

Μια βιβλιοθήκη φιλοδοξούσε πάντα να περιλάβει όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις, όχι μόνον θεολογικού αλλά και κοσμικού περιεχομένου. Βασικές πηγές εμπλουτισμού μιας μοναστηριακής βιβλιοθήκης υπήρξαν η παραγωγή χειρογράφων στο ίδιο το μοναστήρι, ή αγορά και ή παραγγελία βιβλίων για την κάλυψη μιας συγκεκριμένης ανάγκης ή έλλειψης και βεβαίως οι μεγάλες και εντυπωσιακές δωρεές αυτοκρατόρων, ηγεμόνων, πατριαρχών, αρχιερέων, μοναχών αλλά και ιδιωτών, που χάριζαν τις προσωπικές τους συλλογές (τον 16ο αιώνα ο καθηγητής της πατριαρχικής σχολής Θεοφάνης Ε. Νοταράς χάρισε όλα του τα βιβλία στην Ι.Μ. Ιβήρων). Κατά κανόνα κάθε μοναστήρι κληρονομούσε και την προσωπική βιβλιοθήκη των μοναχών του. Ωστόσο αρκετά χειρόγραφα προέρχονταν από παραγγελίες. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο σημείωμα για ένα χειρόγραφο, που παραγγέλθηκε με έξοδα μιας μονής: «Τὸ παρὸν Ὡρολόγιον ἐγράφη παρὰ τοῦ οἰκτροῦ καὶ ἁμαρτωλοῦ Κυρίλλου τοῦ Ναυπακτίου διὰ συνδρομῆς καὶ ἐξόδου τῆς σεβασμίας μονῆς…».

Στις περισσότερες μονές του Αγίου Όρους υπήρχαν λοιπόν συγκροτημένες συλλογές χειρογράφων και λειτουργούσαν βιβλιογραφικά εργαστήρια, όπου οι μοναχοί-γραφείς αντέγραφαν τα πρωτότυπα όχι αυθαίρετα αλλά βάσει αυστηρών κανόνων, που τους ακολουθούσαν πιστά. Τα ελληνικά χειρόγραφα γράφονταν μέχρι τον 9ο αιώνα σε μεγαλογράμματη γραφή, δηλαδή με κεφαλαία. Από τον 9ο αιώνα όμως και μετά επικρατεί σταδιακά η μικρογράμματη γραφή και όλα τα χειρόγραφα των προηγουμένων εποχών «μεταχαρακτηρίζονται» κατά τη διάρκεια της αντιγραφής τους.

Από την ίδρυση των πρώτων Scriptorium στις μονές υπήρχε μία σχετικά αξιόλογη παραγωγή χειρογράφων, ενώ η ακμή της βιβλιογραφικής δραστηριότητας εντοπίζεται τον 14ο και τον 15ο αιώνα. Η παραγωγή χειρογράφων συνεχίστηκε και μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας (άλλωστε το πρώτο τυπογραφείο στον ελλαδικό χώρο λειτούργησε το 1759 στη Μεγίστη Λαύρα), φθάνοντας στο σημείο να μιλάμε τον 17ο αιώνα για πραγματική άνθηση, με την εμφάνιση μιας ιδιότυπης μορφής γραφής, της «Ξηροποταμίνης γραφής», που είναι γνωστή και ώς «αγιορείτικη».

Η ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ

Τα χειρόγραφα που βρίσκονται σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους υπολογίζονται επίσημα στις 15.000 ή, σύμφωνα με άλλους υπολογισμούς, ξεπερνούν τις 20.000. Αυτά μπορούν να ταξινομηθούν με κριτήρια μορφολογικά, γλωσσολογικά άλλα κυρίως με βάση το περιεχόμενο τους. Με βάση τη μορφή τους τα χειρόγραφα διακρίνονται σε ειλητάρια ή κοντάκια (ονομάζονται έτσι επειδή τυλίγονται γύρω από κοντό ξύλο) και σε κώδικες (βιβλία) διαφόρων σχημάτων. Πρέπει να σημειωθεί πως από τον 2ο και 3ο μ.Χ. αιώνα τα βιβλία με δεμένες σελίδες (κώδιξ, λατινικά codex) άρχισαν να αντικαθιστούν τον παραδοσιακό κύλινδρο από πάπυρο. Ήταν μία ανθεκτική και εύκολη στη χρήση γραφική ύλη, τόσο για το κείμενο όσο και για την εικονογράφηση τους. Σύντομα οι κώδικες έγιναν η κυρίαρχη μορφή των χειρογράφων. Οι περισσότεροι κώδικες έχουν καλλιτεχνικές βιβλιοδεσίες και διακοσμημένα καλύμματα με βαρύτιμα επιθήματα, σκαλιστά μέταλλα και ημιπολύτιμους λίθους. Όσον άφορα στο βιβλιακό υλικό με το όποιο είναι κατασκευασμένα, διακρίνονται σε περγαμηνά (από δέρμα ζώου), χαρτώα και βομβύκινα (από βαμβάκι).

Από γλωσσική άποψη χωρίζονται σε ελληνικά (90% επί του συνόλου) και ξενόγλωσσα. Τα ξενόγλωσσα, που αποτελούν περίπου το ένα δέκατο, περιλαμβάνουν σλαβικά, λατινικά, ρουμάνικα και γεωργιανά χειρόγραφα και χρησιμοποιούνται από τους ξενόγλωσσους ορθόδοξους μοναχούς που παροικούν στο Άγιον Όρος κατά την τελευταία χιλιετία. Τα περισσότερα από αυτά δεν είναι παρά μεταφράσεις από τα ελληνικά θεολογικών και λειτουργικών κειμένων.

Τέλος, όσον αφορά στην αρχαιότητα τους, το αρχαιότερο χειρόγραφο του Αγίου Όρους είναι ένα περγαμηνό σπάραγμα λατινικής γραφής του 4ου μ.Χ. αιώνα και οκτώ φύλλα του Ευθαλιανού Κώδικα (6ος μ.Χ. αιώνας).

ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ

Σχετικά με το περιεχόμενο τους τα αγιορείτικα χειρόγραφα διακρίνονται σε αυτά που διασώζουν κείμενα αρχαίων κλασσικών συγγραφέων ή γενικότερα κοσμικών γνώσεων, π.χ. αστρολογίας, βοτανικής, γεωγραφίας, ιατρικά, νομικά και σε εκείνα που διαλαμβάνουν κείμενα χριστιανικού και λειτουργικού περιεχομένου.

Το πολυτιμότερο απόκτημα της βιβλιοθήκης χειρογράφων της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας είναι η περίφημη «Βοτανική» του Διοσκουρίδου Φωκά στη βιβλιοθήκη της Μονής, που μόλις είχε κτισθεί. Το βιβλίο αυτό αποτελεί όνειρο κάθε φαρμακοποιού, βοτανολόγου και δηλητηριογνώστη. Το χειρόγραφο είναι εικονογραφημένο με ανεξίτηλες μικρογραφίες, που μοιάζουν σαν να έγιναν πριν από μερικές εβδομάδες.

Δυστυχώς δεν διαθέτουμε έγκυρα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των αρχαιοελληνικών χειρογράφων που βρίσκονται σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθω. Υπολογίζεται ότι πρέπει να σώζωνται γύρω στα 600 έργα κλασικών συγγραφέων. Ο αριθμός αυτός δεν πρέπει να θεωρείται μικρός, καθώς σ΄ αυτά ακριβώς τα χειρόγραφα εστιάζονταν πάντα οι Ευρωπαίοι «προσκυνητές», που έκλεβαν ή αγόραζαν τους κώδικες για να εμπλουτίσουν τις Δυτικές βιβλιοθήκες. Ωστόσο παρά τις σημαντικές κλοπές και αφαιμάξεις, στις βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους συνεχίζουν ως σήμερα να υπάρχουν πολλοί και αξιόλογοι αρχαιοελληνικοί κώδικες.

Πιο παλιός και πιο σημαντικός απ’ όλους είναι η περίφημη «Βοτανική» του Διοσκουρίδου (Ω75), ένας κώδικας ηλικίας 1.000 ετών, προσωπικό δώρο του Νικηφόρου Φωκά στον Αθανάσιο τον Αθωνίτη. Το βιβλίο, που φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη της Μεγίστης Λαύρας (ο υπογράφων είχε τη μοναδική και συγκινητική ευκαιρία να το ξεφυλλίσει προσωπικά…), θεωρείται ιδανικό για την παρασκευή φαρμάκων από βότανα. Η «Βοτανική» του Διοσκουρίδη περιέχει αρκετές πληροφορίες ιατρικής και φαρμακολογίας και πολυάριθμες μικρογραφίες, κυρίως ολοσέλιδες εικονογραφήσεις φυτών με αλφαβητική σειρά καθώς και εικόνες φιδιών, εντόμων, ζώων και πτηνών.

Άλλοι σημαντικοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, χειρόγραφα των οποίων διασώζονται ακόμη στο Άγιο Όρος, είναι ο Επίκτητος, ο Ερμογένης και ο Ευκλείδης στη μονή Εσφιγμένου, ο Ευριπίδης, ο Αισχύλος, ο Θεόκριτος, ο Σοφοκλής και ο Πίνδαρος στην Ιβήρων. Από αυτά που ξεχωρίζουν είναι και το φημισμένο χειρόγραφο των γεωγράφων Πτολεμαίου και Στράβωνα (αριθμός 655, του 13ου αιώνα), που βρίσκεται στη Βατοπαιδίου.

Τα ράφια της βιβλιοθήκης χειρογράφων της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας λυγίζουν κάτω από το βάρος της αρχαίας γνώσης. Μέσα σε ειδικές θήκες, στις ράχες των οποίων αναφέρεται ο αριθμός καταλογογράφησης, ο αιώνας και ο συγγραφέας, βρίσκονται και αρκετά αρχαιοελληνικά χειρόγραφα, που περιμένουν υπομονετικά τους ερευνητές για να τα μελετήσουν. Στο ράφι διακρίνουμε τέσσερα χειρόγραφα του Γαληνού (Ω 69, Ω 70, Ω 71, Ω 72), δύο Ιπποκράτους Αφορισμοί (Ω 68 και Ω 69) και τρία του Αέτιου Αμηδινού (Ω 63, Ω 64 και Ω 65

Εκτός από τη «Βοτανική» του Διοσκουρίδη στην Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας σώζονται δύο χειρόγραφα του Θουκυδίδη και οι «Βίοι Παράλληλοι» του Πλούταρχου. Επίσης στην τελευταία σώζονται το μοναδικό νομικό χειρόγραφο με τις Νεαρές των Κομνηνών (13ος αι. Θ65), ένα σπάνιο ιατρικό χειρόγραφο του Αέτιου Αμηδινού, προσωπικού ιατρού του Ιουστινιανού, καθώς και χειρόγραφα του Γαληνού. Όπως προαναφέραμε, ο αριθμός των χειρογράφων των κλασσικών συγγραφέων θα πρέπει να θεωρείται μεγάλος, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας πώς αυτά ακριβώς τα έργα ήταν ο κύριος στόχος των Ευρωπαίων «προσκυνητών» κατά τις αφαιμάξεις των μοναστηριακών βιβλιοθηκών.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Σήμερα, όπως ήδη προαναφέραμε, στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άγιου Όρους σώζονται 16.000-20.000 χειρόγραφα! Αυτή η ποσότητα θεωρείται ότι αποτελεί το 50% των ελληνόγλωσσων χειρογράφων που υπάρχουν σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Από αυτά πάνω από τα μισά βρίσκονται στις βιβλιοθήκες τριών μόνον μοναστηριών (Μεγίστη Λαύρα, Ιβήρων και Βατοπαιδίου). Ειδικότερα η βιβλιοθήκη της Μεγίστης Λαύρας διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων (2.242) στο Άγιο Όρος και την 3η παγκοσμίως ύστερα από εκείνη της Αγίας Αικατερίνης του Σινά (4.500 χειρόγραφα, εκ των οποίων το 75% είναι ελληνόγλωσσα) και του Βατικανού (3.500).

Στις 20 μονές του Άθω σώζεται το μοναδικό διαχρονικό σύνολο ελληνικών χειρογράφων όχι μόνον στον χώρο της ελληνικής επικράτειας αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Τα ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους συγκροτούν τη μεγαλύτερη συλλογή ελληνικών χειρογράφων στον κόσμο, αφού ο αριθμός τους ξεπερνά κατά πολύ το σύνολο των δύο μεγαλυτέρων συλλογών της Ευρώπης, του Βατικανού και της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού, που και οι δύο μαζί δεν υπερβαίνουν τις 10.000.

ΔΙΑΣΩΣΗ ΣΕ ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ

Η μελέτη της ιστορίας των αγιορείτικων χειρογράφων δεν είναι εύκολη υπόθεση, εφ’ όσον ποτέ δεν υπήρξαν μεσαιωνικοί κατάλογοι βιβλιοθηκών, όπως στις περιπτώσεις των μεσαιωνικών μοναστηριών της Δύσης. Οι προσπάθειες για την καταγραφή και συστηματική μελέτη των χειρογράφων του Άθω ξεκίνησαν μόλις στα τέλη του 19ου αϊ. και συνεχίζονται. Πρώτος ο Σπυρίδων Λάμπρου εξέδωσε έναν δίτομο κατάλογο κωδίκων των μονών του Όρους (πλην Βατοπαιδίου και Μεγίστης Λαύρας), που περιελάμβανε 6.619 χειρόγραφα. Στη συνέχεια, το 1925, ο καθηγητής Σωφρόνιος Ευστρατιάδης εξέδωσε στο Παρίσι έναν κατάλογο με τους κώδικες των μονών Βατοπαιδίου καϊ Μεγίστης Λαύρας. Πλήρης πάντως κατάλογος δεν υπάρχει ακόμη. Ωστόσο το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών (ΠΙΠΜ) της Ι.Μ. Βλατάδων (Θεσσαλονίκη) έχει αναλάβει τη κατάρτιση ενός λεπτομερούς καταλόγου, όπως επίσης και τη μικροφωτογράφιση όλων των χειρογράφων. Έτσι το περιεχόμενο των χειρογράφων όχι μόνον θα διασωθεί, αλλά θα είναι εύκολη και η μελέτη τους από τους ειδικούς, που δεν χρειάζονται πλέον να επισκεφθούν τις μοναστηριακές βιβλιοθήκες για να τα μελετήσουν. Το ΠΙΜΠ, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι ένα Ιδιωτικό ίδρυμα, που συντηρείται με επιχορηγήσεις και δωρεές. Ανάμεσα στα άλλα διαθέτει ένα αρχείο μικροταινιών, ένα αρχείο διαφανειών (Slides) καθώς και ειδικές φωτοαναγνωριστικές συσκευές.

Η συντήρηση των αρχαίων χειρογράφων βασίζεται σ’ ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει την τοποθέτηση τους σε ειδικές θήκες για καλύτερη φύλαξη και μεταφορά, την αποκατάσταση των διαλυμένων εξώφυλλων και εσώφυλλων και την τοποθέτηση φαρμάκων ενάντια στα φθοροποιά μικρόβια. Τέλος, σε συνεργασία και με ξένα πανεπιστήμια, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα συντήρησης και απολύμανσης των χειρογράφων από καταστροφικά μικρόβια.

Η προσφορά των χειρογράφων του Άγιου Όρους στην πολιτιστική εξέλιξη της Ευρώπης είναι ανεκτίμητη. Όπως άλλωστε λέει χαρακτηριστικά και ο βιβλιοθηκάριος της μονής Μεγίστης Λαύρας, Ιερομόναχος Νικόδημος: «Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, που ακριβώς θα βρισκόταν σήμερα ή ανθρωπότητα χωρίς τις αρχαίες γνώσεις, που διεσώθησαν με τα χειρόγραφα των Βυζαντινών μοναστηριών και Ιδιαίτερα του Άγιου Όρους. Κατά πάσα πιθανότητα η Αναγέννηση της Δύσης θ΄ αργούσε μερικούς αιώνες…».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΗΓΕΣ

1. Ομιλία του Ιερομόναχου Νικόδημου Λαυριώτη για τα χειρόγραφα του Αγίου Όρους (Αθήνα, Οκτώβριος 1994).

2. Ιερομόναχος Νικόδημος Λαυριώτης, «Τα Χειρόγραφα του Αγίου Όρους», περιοδικό ΑΝΤΙ, 1991.

3. Ευθύμιος Λίτσας, «Βιβλιοθήκες και Χειρόγραφα στο Άγιο Όρος», εφημ. Θεσσαλονίκη, 13.02.1993.

4. Κρίτων Χρυσοχοΐδης, «Άθως: Αρχεία και Βιβλιοθήκες», Καθημερινή, 05.07.1993.

5. Γιώργος Στάμκος, «Ανοίγοντας μία Κιβωτό Γνώσεων», Τρίτο Μάτι τευχ. 39, Σεπτέμβριος 1994.

6. Γιώργος Στάμκος, «Τα Χειρόγραφα του Αγίου Όρους: Μία Χιλιετής Κληρονομιά και ο Αγώνας για τη Διάσωση της», Επιστήμη & Τεχνολογία, τευχ. 16, Ιούλιος – Αύγουστος 1996.

7. Γιώργος Στάμκος, «Μυστική Ελλάδα», κεφ. Οι Βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους, Αρχέτυπο 1999.

8. Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 44, άρθρο «Τα κρυμμένα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους, ένας αρχαιοελληνικός θησαυρός κρυμμένος στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθω, Γιώργος Στάμκος», σσ. 50 – 64.

Πηγή: ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟΣ

Παγκόσμια διάκριση για δυο ελληνικά σχολεία

Διεθνείς διακρίσεις απέσπασαν δύο ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, κατόπιν ειδικής αξιολόγησης που διενεργείται στο πλαίσιο του... "Παγκόσμιου Προγράμματος Πρωτοπόρων Σχολείων" της Microsoft. Συγκεκριμένα, το Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Κολλέγιο Αθηνών-Κολλέγιο Ψυχικού) αναδείχθηκε ως "Microsoft Mentor School", ενώ τα Εκπαιδευτήρια Δούκα επιλέχθηκαν ως "Microsoft Pathfinder School', για το σχολικό έτος 2011-2012, μετά την αξιολόγηση σχολείων από περισσότερες από 117 χώρες.

Η ανάδειξη του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος αποτελεί επιβράβευση της επιτυχούς ενσωμάτωσης στην εκπαιδευτική διαδικασία καινοτόμων μεθόδων διδασκαλίας, μέσω της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών, καθώς και της δέσμευσής του για διαρκή επένδυση στην καινοτομία. Κατακτώντας τη διάκριση αυτή, το σχολείο αποκτά πλέον τη δυνατότητα συμμετοχής στο "Παγκόσμιο Φόρουμ Συνεργατών στην Μάθηση" της Microsoft, στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ, τον προσεχή Νοέμβριο, όπου θα υπάρχει δυνατότητα δικτύωσης, συνεργασίας και ανταλλαγής απόψεων και εμπειριών με εκπαιδευτικούς από όλο τον κόσμο. Παράλληλα, οι εκπρόσωποι του Ιδρύματος θα εκπαιδευτούν σε εργαλεία της Microsoft και θα παρακολουθήσουν σεμινάρια για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και τεχνογνωσίας.

Τα Εκπαιδευτήρια Δούκα επιλέχθηκαν ως "Microsoft Pathfinder School" σε αναγνώριση των πρωτοποριακών εκπαιδευτικών πρακτικών που εφαρμόζουν, οι οποίες αναδείχθηκαν έπειτα από αξιολόγηση περισσότερων από 200 σχολείων παγκοσμίως. Έχοντας συμπεριληφθεί στα "Pathfinder Schools", τα Εκπαιδευτήρια Δούκα θα έχουν πρόσβαση σε ειδικά σεμινάρια και εκπαίδευση, είτε από ειδικούς, είτε από εκπαιδευτικούς με εμπειρία σε σχολεία που έχουν ανέλθει στη βαθμίδα "Microsoft Mentor School". Επίσης, θα έχουν την ευκαιρία να λάβουν μέρος στο "Παγκόσμιο Φόρουμ Συνεργατών στην Μάθηση" της Microsoft στην Ουάσινγκτον.

Βασικός στόχος του "Προγράμματος Πρωτοπόρων Σχολείων" είναι να βοηθήσει τα σχολεία που ενδιαφέρονται να αξιοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες στην εκπαιδευτική διαδικασία, ενθαρρύνοντας και διευκολύνοντας την ανάπτυξη σύγχρονων εκπαιδευτικών μοντέλων και εργαλείων, καθώς και τη δημιουργία ενός δικτύου συνεργασίας μεταξύ των σχολείων.

Τα σχολεία μπορούν να ενταχθούν στο Παγκόσμιο Πρόγραμμα "Συνεργάτες στην Μάθηση" και να επωφεληθούν από τις παροχές του, έχοντας δυνατότητα συμμετοχής στα τρία επίπεδα του προγράμματος:

1) Στην Παγκόσμια Κοινότητα Πρωτοπόρων Σχολείων, στην οποία μπορεί να συμμετάσχει κάθε σχολείο, μέσα από μια απλή εγγραφή στο Δίκτυο Συνεργατών στη Μάθηση.

2) Στο Πρόγραμμα Pathfinder Πρωτοπόρων Σχολείων, στο οποίο λαμβάνουν μέρος όσα σχολεία έχουν υποβάλει αίτηση στο Δίκτυο Συνεργατών στη Μάθηση και έχουν επιλεχθεί ως πρωτοπόρα από ανεξάρτητη επιτροπή.

3) στο Πρόγραμμα Mentor Πρωτοπόρων Σχολείων, στο οποίο η συμμετοχή προϋποθέτει πρόσκληση από το κεντρικό Δίκτυο Συνεργατών στη Μάθηση, εφόσον το σχολείο έχει επιδείξει σημαντικές επιδόσεις όσον αφορά στην εξέλιξή του, αλλά και τη διάθεσή του να ανταλλάσει τις γνώσεις και εμπειρίες του.

Στην Ελλάδα, το Πρόγραμμα Πρωτοπόρων Σχολείων θα προσφέρεται, από το σχολικό έτος 2011-12, με την υποστήριξη της Microsoft και τη συνεργασία του Δικτύου Σχολικής Καινοτομίας της Μορφωτικής Πρωτοβουλίας, μέσα από το πρόγραμμα "Αριστεία-Καινοτομία". Το πρόγραμμα αυτό θα προσφέρεται στα ελληνικά σχολεία με σεμινάρια και εξ' αποστάσεως υποστήριξη, καθώς και την παροχή εξειδικευμένου επιμορφωτικού υλικού σχετικά με την ανάπτυξη της σχολικής μονάδας. Περισσότερες πληροφορίες για το Πρόγραμμα Πρωτοπόρων Σχολείων και την ευρύτερη πρωτοβουλία "Συνεργάτες στην Μάθηση" είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα www.partnersinlearning.gr.

e-PATIENT

Το Ιντερνετ ως φάρμακο

Πριν από τέσσερα χρόνια, η Τζώρτζια, 39 ετών σήμερα, και ο Απόστολος, 30, ήταν απολύτως υγιείς. Η ζωή τους, όμως, πήρε μια απότομη στροφή. Και οι δύο χτυπήθηκαν από δύο σοβαρές ασθένειες: τη νόσο Λάιμ, μια πολύπλοκη φλεγμονώδη πάθηση που προκαλεί έντονα νευρολογικά προβλήματα, και το Σάρκωμα Ewing, μια κακοήθη μορφή νεοπλάσματος των οστών, αντίστοιχα. Σήμερα, δίνουν με θάρρος τη μάχη για την υγεία τους, έχοντας στο πλευρό τους τους φίλους, τους συντρόφους, τις οικογένειές τους, αλλά και ακόμα έναν σύμμαχο: τα κοινωνικά δίκτυα, αναφέρει η Καθημερινή (18/9/2011) .

Παρά τη σωρεία αγωγών, η Τζώρτζια ζούσε εγκλωβισμένη σε ένα σώμα που δεν συνεργαζόταν. Οπως γράφει στο μπλογκ της, περπατούσε με «Π», δυσκολευόταν στην κατάποση, κάθε απλή δραστηριότητα ήταν περιπέτεια. Στις αρχές του καλοκαιριού, ανακάλυψε ότι μία γιατρός, η δρ Γκίτα Σροφ, έχει αναπτύξει και εφαρμόζει σε κλινική στο Ν. Δελχί μια θεραπεία με εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα με θαυμαστά αποτελέσματα. Μόνο που ήταν ακριβή... Οταν σκέφτηκε να προστρέξει για βοήθεια στους διαδικτυακούς της φίλους από το μπλογκ και το Twitter («να με βοηθήσετε να ξαναγίνω η Τζώρτζια»), δεν περίμενε την ανταπόκριση που τελικά είχε. Το μήνυμα άγγιξε τους κεντρικούς νευρώνες του ελληνικού Ιντερνετ, με αποτέλεσμα τα χρήματα να συγκεντρωθούν αμέσως και σήμερα η Τζώρτζια να «τουιτάρει» από την Ινδία.

Ο επίμονος πόνος στο πόδι του Απόστολου ξεκίνησε το 2009. Ηδη από τότε ήταν δεινός μπλόγκερ, ενώ αργότερα μπήκε και στο Twitter. «Αϋπνος τα βράδια, με πόνους, άρχισα να τα περνάω στο Ιντερνετ», λέει στην «Κ». Η ανάγκη μου να πω ότι πονάω, ότι φοβάμαι βρήκε έναν λευκό τοίχο. Ακόμη κι αν δεν πάρεις απαντήσεις, τουλάχιστον το έχεις βγάλει από μέσα σου. Τον φόβο του θανάτου, π.χ., τον βιώνεις καθημερινά όταν έχεις καρκίνο. Δεν μπορείς όμως να το συζητάς με τους δικούς σου ανθρώπους, τους τσακίζεις».

Για καιρό, ο Απόστολος γράφοντας για την περιπέτεια της υγείας του, τις χημειοθεραπείες, την αγωνία του, δεν σκεφτόταν ότι κάποιοι από την άλλη πλευρά τον διαβάζουν. «Οταν κατάλαβα ότι άγνωστοι με άκουγαν και μοιράζονταν μαζί μου τους δικούς τους φόβους, κατάλαβα ότι το Twitter μού προσφέρει ψυχολογική στήριξη. Οταν είχα φύγει στην Αγγλία για χειρουργείο, κάποιος μου έγραφε ότι δεν έχουν νέα μου και ανησυχούν. Μια φίλη από Twitter ήρθε στο νοσοκομείο απροειδοποίητα, χωρίς να την έχω ξαναδεί, ένας αγρότης από την Κρήτη μού έστειλε τα καλούδια του για το καλό».

Ο Απόστολος βγήκε νικητής από εκείνη τη μάχη, αλλά η νόσος επανεμφανίστηκε έξι μήνες αργότερα. Τα νέα συγκλόνισαν τη διαδικτυακή κοινότητα. «Εκείνες τις ημέρες προστέθηκαν 600 followers στο Twitter. Δεν προλάβαινα να απαντάω σε ευχές. Η αντιμετώπιση μιας νόσου με τη σοβαρότητα της δικής μου είναι αρκετά δύσκολη από μόνη της. Τα social media προσφέρουν ένα στήριγμα».

Η Τζώρτζια και ο Απόστολος αποτελούν χαρακτηριστικές περιπτώσεις «e-patients». Οπως εξηγεί στην «Κ» η κ. Καίτη Αποστολίδου, σύμβουλος επικοινωνίας στον τομέα των social media, που διατηρεί το εμβληματικό μπλογκ epatientgr.wordpress.com, «στη χώρα μας παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μια αθόρυβη μετάβαση στην εποχή της ψηφιακής υγείας, όπου οι γιατροί δεν είναι πλέον η μόνη πηγή πληροφόρησης καθώς οι ασθενείς βρίσκονται στο κέντρο ενός δικτύου ενημέρωσης». Δεν είναι τυχαίο ότι το 2010 η αναζήτηση πληροφοριών για θέματα υγείας στη χώρα μας αυξήθηκε κατά 23% σε σχέση με το 2008. «Ολο και περισσότεροι είναι αυτοί που διατηρούν ιστολόγιο σχετικά με τη θεραπεία τους και τις εμπειρίες τους σχετικά με το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουν, ευαισθητοποιούν άλλους, αναζητούν άλλους χρήστες με το ίδιο πρόβλημα. Το Διαδίκτυο τους βοήθησε να αποκτήσουν γνώσεις για την ασθένειά τους και να πάρουν πρακτικές πληροφορίες για γιατρούς ειδικότητας, εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα και θεραπείες, αλλά και να γίνουν μέλη διαδικτυακών κοινοτήτων ασθενών».

Απόψεις: "Το « Παιδαγωγικό…» μίσος στα σχολικά βιβλία των γειτονικών λαών και η δική μας "μούγγα"."

Γράφει ο Βησσαρίων Μπακόλας

Μαρξισμός ως υλιστική θεωρία περιεβλήθη με την αίγλη της παγκοσμιότητας με τις Διεθνιστικές Πρακτικές και την Παιδαγωγική του Μίσους. Περισσότερα για αυτή την παιδαγωγική προσέγγιση στις σελίδες 283-287 της 5ης έκδοσης του καταπληκτικού βιβλίου του Νικολάου Βασιλειάδη « Το λυκόφως του Μαρξισμού» που προέβλεπε από πολλά χρόνια την κατάρρευσή του.

Αυτή η επικίνδυνη Παιδαγωγική προσέγγιση του Μίσους τώρα με την νέα Παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιείται για τη χειραγώγηση Νεολαίας και Πληθυσμών από τους έμπειρους στα σοσιαλιστικά Πολιτικούς της Αλβανίας των Σκοπίων, τωνΤούρκων κ।λ.π. .

Ασκώντας ταυτόχρονα και Εξωτερική Πολιτική με την διαστροφή της Ιστορίας,( Πολιτικής, απελευθερωτικής, πολιτιστικής) και της Γεωγραφίας ( Εθνολογικής κυρίως) εργάζονται για την βίαιη αλλαγή συνόρων στην Χερσόνησο του Αίμου.
Ευνοούνται και δυστυχώς υποκινούνται εκτός από τις παράδοξες και λεγόμενες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις ΜΚΟ και από την θεωρία του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Νταβούτογλου που στο βάθος παράγει Γενοκτονίες.

Διεθνείς Συμμορίες με με Προσωπεία δήθεν Επιστημονικά ασκούν επιρροές σε Κυβερνήσεις και εκμεταλλεύονται την Εθνική Συνείδηση σε κοινωνικά στρώματα ιδιαίτερα στα Βαλκάνια.
Η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει πρώτα στα Εσωτερικά αυτά Προσωπεία,τα πράγματι πρακτορικά και ισχυρά και να τα αποκαλύψει. Μετά να στραφεί στους Ιθύνοντας των γειτόνων για πραγματική συμφιλίωση σε Δημοκρατικά πλαίσια.

Ως εμπειρογνώμων προς αυτή την κατεύθυνση με την ιδιότητα του Ειδικού Παρέδρου υπέβαλα και ένα σχέδιο στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο με αριθ. Πρωτ.3732 την 9η Νοεμβρίου 1992 που ακόμα διατηρεί τον ενδιαφέρον και την επικαιρότητα.
Αυτό το σχέδιο αφορούσε την Επιστημονική Συγκριτική προσέγγιση των Εκπαιδευτικών Συστημάτων των Γειτονικών Χωρών με την Ελλάδα.
Τόνιζα τότε ότι αυτά τα επεξεργασμένα ευρήματα θα ήσαν χρήσιμα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στο Υπουργείο Παιδείας, στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Επειδή ποτέ δεν πήρα απάντηση γραπτή ή προφορική από κανέναν , επειδή ίσως και από αυτό εξαναγκάστηκα σε πρόωρη υπηρεσιακή παραίτηση το έφερα στη δημοσιότητα μετά από 8 χρόνια τον Ιανουάριο του 2000 στο Περιοδικό Ηπειρωτική Εταιρεία Αθηνών τ.260.
Ποτέ δεν αξιώθηκα καμιάς απαντήσεως και για άλλα σοβαρά Εθνικά Θέματα εκτός του προηγουμένου. Οι Ηγέτες των γειτόνων με τους εδώ πράκτορες και προδότες της Χώρας μας γνωρίζουν γνωρίζουν τα εσωτερικά μας και ασκούν ανεπίτρεπτες επεμβάσεις και στη Χώρα μας.

Το σχέδιο Σόρος και της CDRSEE με εργαλεία την Ιστορία και την Γεωγραφία βρίσκεται σε εξέλιξη στην γειτονική μας Αλβανία.
Οι Οργανώσεις στην Ελλάδα μαζί με όλα τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες που θα ανοίξουν τα σχολεία,οι γονείς και δάσκαλοι, οι συνδικαλιστές, όλοι, θα βοηθήσουν στον χαβαλέ για τα σχολικά βιβλία και τις φωτοτυπίες μόνο.

πηγή:Ηπειρος

Nέα γκάφα. Στα ….greeklish τα περιεχόμενα των σχολικών DVD!!

Δεν φτάνει που τα περισσότερα σχολεία είναι χωρίς βιβλία και η χρονιά έχει ξεκινήσει με … dvd , έρχεται νέα γκάφα του Υπουργείου να ταράξει τα νερά. Τα περιεχόμενα των σχολικών dvd είναι γραμμένα στα ….greeklish…εγείροντας απορίες για την σκοπιμότητα ή την αμέλεια του Υπουργείου.
Η νέα αυτή γκάφα δείχνει την εγκληματική προχειρότητα με την οποία ξεκινάει η νέα σχολική χρονιά, υποθηκεύοντας επί της ουσίας, σε εκπαιδευτικό επίπεδο τα παιδιά που θα κάτσουν στα θρανία.

“Η ποίηση στο νηπιαγωγείο”

Νικολέττα Γκλιάου – Χριστοδούλου


Πολλοί ποιητές και θεωρητικοί της λογοτεχνίας έχουν δώσει κατά καιρούς ορισμούς για το τι είναι ποίηση. Ο Matthew Arnold τη χαρακτήρισε «ως την πιο τέλεια γλώσσα του ανθρώπου με την οποία γίνεται ικανός να εκφράσει την αλήθεια», ενώ ο Samuel Johnson έγραψε ότι «ποίηση είναι η τέχνη που ενώνει την ευχαρίστηση με την αλήθεια, καλώντας τη φαντασία σε βοήθεια της λογικής». Ανεξάρτητα από τους ορισμούς, όλοι αποδέχονται ότι η ποίηση είναι μια μορφή τέχνης η οποία προσφέρει αισθητική απόλαυση, ευχαρί στηση, «επαύξηση της ζωής» όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Τ.S. Eliot.

Σήμερα στην τεχνοκρατική και μηχανοποιημένη κοινωνία που ζούμε, βιώνουμε καθημερινά την απουσία μαγικών στοιχείων, πραγμάτων καθαρά ποιητικών που θα μπορούσαν αναμφισβήτητα να εκλεπτύνουν την ευαισθη σία μας, να καλλιεργήσουν και να οξύνουν τη σκέψη μας. Η μύηση του μι κρού παιδιού στον έντεχνο λόγο πρέπει να κατέχει πρωτεύουσα θέση ανά μεσα στις ποικίλες δραστηριότητές του, γιατί ο έντεχνος λόγος είναι μέσο γλωσσικής αγωγής. Η ποίηση είναι παιχνίδι λεκτικό και τα παιδιά έχουν ανάγκη να παίξουν και να πράξουν με το λόγο για να ευρύνουν τη σκέψη τους. Οι διαφορετικές αποχρώσεις στον ποιητικό λόγο διευρύνουν όπως λέει η ποιήτρια Θ. Χορτιάτη «την προσπάθεια του παιδιού να δει, να ερμηνεύσει και να δεχθεί το γύρω κόσμο, ενώ του αφήνονται περιθώρια και για τις δικές του επεμβάσεις, προτάσεις για να φτιάξει στη φαντασία του το δικό του όραμα του κόσμου» (Χορτιάτη, 1998).

Η ύπαρξη λαϊκών ποιημάτων και τραγουδιών για παιδιά σε κάθε χώρα αποδεικνύει ότι η ποίηση είναι η πρώτη πνευματική τροφή των παιδιών. Τα νανουρίσματα και τα ταχταρίσματα που ακούν τα μικρά παιδιά από την κού νια έχουν μουσικότητα και ποιητικούς ρυθμούς και διακρίνονται για τη σα φήνεια, τη συντομία και την πλούσια γλώσσα τους. Η πρώτη γνωριμία του παιδιού με την ποίηση μπορεί λοιπόν να είναι ευχάριστη, όταν πρόκειται για ακούσματα που μιλούν στον κόσμο του παιδιού με φαντασία, λυρισμό, απλό τητα και χιούμορ.

Το παιδί όπως και ο ποιητής έχουν την ικανότητα να εκπλήσσονται και να θαυμάζουν αυτά που βλέπουν γύρω τους. Ο Ρώσος ποιητής, πεζογράφος, κρι τικός και μεταφραστής Κ. Τσουκόφσκι (1882-1969) στο γνωστό βιβλίο του Από τα δύο ως τα πέντε, μιλά για την εξερευνητική διάθεση των παιδιών στο χώρο της γλώσσας (Κουλουμπή - Παπαπετροπούλου, 1988). Αναφέρεται στις γλωσσικές κατακτήσεις του παιδιού κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του, στην έμφυτη ποιητική του αίσθηση, στη στιχοπλαστική του ικανότητα, στη σημασία των έμμετρων παραδοξολογημάτων, στο λαϊκό παραμύθι και τέλος στα στοι χεία εκείνα που θεωρούνται απαραίτητα για την παιδική ποίηση. Απευθύνει επίσης συμβουλές σε όσους επιθυμούν να γράψουν ποίηση για μικρά παιδιά. Έτσι προτείνει ποιήματα με πλούσια εικονοπλασία και δράση, εναλλαγή μέ τρων, ευκολοπρόφερτους συνδυασμούς φωνηέντων και συμφώνων, συχνό τερη χρήση ρημάτων αντί επιθέτων. Τονίζει ακόμα ότι οι ποιητές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των παιδιών όταν γράφουν και βαθμιαία να φέρνουν τα παιδιά σε επαφή με τις ιδέες και αντιλήψεις των ενηλίκων, καλ λιεργώντας την κατανόηση, εκτίμηση και αγάπη για τους ποιητές.

Σήμερα η Παιδική Λογοτεχνία και κατ’ επέκταση και η παιδική ποίηση έχει απλωθεί θεματολογικά σε πάρα πολλούς χώρους (Αναγνωστόπουλος, 1987. Σακελλαρίου, 1990). Επηρεασμένη από τα ρεύματα του μεσοπολέμου που κυριάρχησαν στην κεντρική Ευρώπη, έχει κάνει ανοίγματα και προς το εξωλογικό και παράλογο δίνοντάς μας κάποια σχετικά δείγματα που είναι γνωστά ως λίμερικς. Οι θεματικοί πυρήνες της ελληνικής παιδικής ποίησης είναι: ο μύθος, το θρησκευτικό βίωμα, ο πατριωτισμός, το παιδί στην οικογέ νεια, στο σχολείο, το παιδί σαν αυτόνομη ύπαρξη, το παιδί και η κοινωνία, ο φυσικός κόσμος, το πολιτιστικό περιβάλλον και ο τεχνικός πολιτισμός, θέ ματα που σχετίζονται με την ειρήνη και τη συναδέλφωση των λαών και τέλος ο αφασικός λόγος με τα λίμερικς, που είναι ποιήματα σουρεαλιστικά, πρωτο ποριακά στο ύφος και συνήθως με σταθερή μορφή, όπου ανταμώνεται το λο γικό με το παράλογο και το πιθανό με το απίθανο.

Μια έρευνα των Αναγνωστόπουλου - Δελώνη (1987) για τη μεταπολεμική ποίηση μάς έδειξε ότι θεματολογικά την πρώτη θέση κατέχουν ποιήματα που αναφέρονται στη φύση σε ποσοστό 30,56%, τη δεύτερη τα παιδοκεντρικά με ποσοστό 18,43%, την τρίτη τα κοινωνικά με ποσοστό 14,43%, την τέταρτη τα θρησκευτικά με ποσοστό 10,36% και ακολουθούν οι άλλες κατηγορίες ποιη μάτων. Γενικά θα λέγαμε ότι η ποίηση μετά το 1970, όπως και όλη η Παιδική Λογοτεχνία γενικότερα, εμφανίζεται ανανεωμένη με νέα θέματα, προβλημα τισμούς, νέες έννοιες και λέξεις. Παρακολουθεί τα μηνύματα της εποχής και παρουσιάζει ένα γενικότερο προβληματισμό γύρω από ελληνικά και παγκό σμια θέματα που μας απασχολούν, όπως βία, ειρήνη, αδικία, καταναγκασμό, μηχανοκρατία κ.ά. Απομακρύνεται πια από τα στενά εθνικά πλαίσια και αντιμετωπίζει τα προβλήματα που μας απασχολούν ως πανανθρώπινα.

Ο Β. Αναγνωστόπουλος (1987, 108-9) μελετώντας την ποίηση για παιδιά στη μεταπολεμική περίοδο για λόγους πρακτικούς, όπως αναφέρει, τη χώρισε σε τρεις περιόδους. Οι κυριότεροι εκπρόσωποι της πρώτης περιόδου (1945-1958) είναι οι: Μιχαήλ Στασινόπουλος, Βασίλης Ρώτας, Στέλιος Σπεράντζας κ.ά. Οι κυριότεροι εκπρόσωποι της δεύτερης περιόδου (1958-1970) είναι οι: Γιώργος Κρόκος, Παύλος Κριναίος, Ρίτα Μπούμη - Παπά, Χάρης Σακελλα ρίου κ.ά. Κυριότεροι εκπρόσωποι της τρίτης περιόδου (1970-1985) είναι οι: Ρένα Καρθαίου, Θέτη Χορτιάτη, Δημήτρης Μανθόπουλος, Ντίνα Χατζηνικο λάου, Νίκος Κανάκης κ.ά.

Τα παιδιά πρέπει να έρχονται σε επαφή με την ποίηση από πολύ νωρίς, προτού ακόμα μάθουν να γράφουν και να διαβάζουν. Μπορούν να αρχίσουν τη γνωριμία τους με την ποίηση ακούγοντας αρχικά, όπως προαναφέραμε, τα εξαιρετικά νανουρίσματα και ταχταρίσματα από τη μαμά ή τη γιαγιά τους.

Στο Νηπιαγωγείο επίσης η ποίηση θεωρείται ένα από τα μέσα για την αι σθητική και γλωσσική καλλιέργεια των παιδιών. Με την ποίηση το παιδί θα απελευθερώσει τη φαντασία του, θα συνδεθεί με το άμεσο περιβάλλον, θα πλουτίσει τον εσωτερικό του κόσμο, θα βοηθηθεί στη γλωσσική του ανάπτυξη και τη δημιουργική του έκφραση και μέσα «από τα παιχνιδίσματα της γλώσ σας, από σπιθίσματα πνεύματος και τη φαντασμαγορία των ποιητικών εικό νων» (Χορτιάτη, 1998) θα αισθανθεί την ποιητική απόλαυση.

Ωστόσο πρέπει να παραδεχθούμε ότι η ποίηση δεν έχει στο Νηπιαγωγείο τη θέση που θα έπρεπε. Οι περισσότεροι Νηπιαγωγοί αποφεύγουν να εντά ξουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες τον ποιητικό λόγο. Η ποίηση χρησιμοποιείται περισσότερο ευκαιριακά και επετειακά με πιο συνηθισμένη σχέση μεταξύ παιδιού και ποιήματος την αποστήθιση. Έρευνες (Παρθενίου & Καρακίτσος, 1996. Σαρλή, 1997) αποδεικνύουν ότι η ποίηση δεν έχει βρει ακόμα σταθερή θέση στο χώρο του Νηπιαγωγείου. Ενώ χρησιμοποιούνται πολύ συχνά τα παραμύθια και οι μικρές ιστορίες, η ποίηση χρησιμοποιείται σπάνια ή και καθόλου. Η περιορισμένη παρουσία της ποίησης στο χώρο του Νηπιαγωγείου οφείλεται αρχικά στην ελλιπή θεωρητική κατάρτιση και μεθο δολογία των εκπαιδευτικών. Ας μη ξεχνάμε ότι ακόμα και σήμερα το μεγαλύ τερο ποσοστό των εν ενεργεία Νηπιαγωγών δεν έχει σχεδόν καμία κατάρτιση στον ευρύτερο χώρο της Παιδικής Λογοτεχνίας. Έτσι η όποια προσέγγιση στο συγκεκριμένο τομέα γίνεται διαισθητικά ή σύμφωνα με προσωπικά εν διαφέροντα και αναζητήσεις. Μόνο αν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί ευαισθητο ποιηθούν και συγκινηθούν από τον ποιητικό λόγο, θα θελήσουν να μοιρα στούν τα συναισθήματά τους με τα παιδιά και θα συνειδητοποιήσουν τον κα θοριστικό ρόλο που η ποίηση μπορεί να παίξει στη συγκρότηση της προσωπι κότητας του ανθρώπου. Η αγάπη και το ενδιαφέρον για την ποίηση μπορεί να καλλιεργηθεί από τη νηπιακή ηλικία.

Πείραμα σε νηπιαγωγεία (Τσιλι μένη, 1990. Παπανικολάου & Τσιλιμένη, 1992)) έδειξε ότι η καθημερινή επαφή του παιδιού με την ποίηση αυξάνει σταδιακά το ενδιαφέρον γι’ αυτό το είδος του έντεχνου λόγου. Στο Νηπιαγωγείο έχουμε πολλές ευκαιρίες για να καλλιεργήσουμε αυτή την επαφή. Ο εμπλουτισμός της σχολικής βιβλιοθή κης μας με ποιήματα, λίμερικς, παιχνιδόλεξα (Αναγνωστόπουλος, 1988), κα σέτες με μελοποιημένα ποιήματα μπορεί να αποτελέσει αφετηρία γι’ αυτή την προσέγγιση. Η ύπαρξη της βιβλιοθήκης σε κάποια γωνιά της αίθουσας εμπλουτισμένη με επιλεγμένα βιβλία από τη Νηπιαγωγό και διακοσμημένη με καλαισθησία θα μπορούσε να γίνει πόλος έλξης για τα μικρά παιδιά.

Όλα σχεδόν τα παιδιά έχουν μια έμφυτη αγάπη για την ποίηση, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνουν το νόημά της. Ελκύονται όμως και χαίρονται με το ρυθμό, τις ρίμες και τη μουσικότητα των στίχων. Αν και επικρατεί η πεποί θηση ότι ο αυστηρά δομημένος στίχος αρέσει περισσότερο στα μικρά παιδιά (Ροδανάκη, 1988), και μοντέρνες μορφές ποίησης μπορούν να δοκιμαστούν και να εξοικειώσουν τα παιδιά με τις σύγχρονες φόρμες. Τα ποιήματα που επιλέγουμε για το Νηπιαγωγείο πρέπει να είναι απλά, σύντομα, κατανοητά και ρυθμικά για να ικανοποιούν την ανάγκη του παιδιού για κίνηση και δράση. Ποιήματα από το λαϊκό μας πολιτισμό και την παραδοσιακή μας ποί ηση περιέχουν αυτά τα στοιχεία και συγκινούν το παιδί. Το παιδί, επειδή αναπτυξιακά βρίσκεται στο στάδιο που κυριαρχεί ο εγωκεντρισμός της σκέ ψης, ο ανιμισμός, ο ανθρωπομορφισμός γοητεύεται επίσης από ποιήματα με πρωταγωνιστές ζώα. Τέλος, του αρέσουν ποιήματα που αναφέρονται σε προ σωπικά του βιώματα, ενώ διασκεδάζει με χιουμοριστικά ποιήματα, όπως τα λίμερικς ή τα παιχνιδόλεξα, που προσφέρουν σύγχρονες ευκαιρίες για αξιο ποίηση της γλώσσας και διέγερση της φαντασίας, όπως προτείνει και ο μεγά λος παιδαγωγός Τζιάνι Ροντάρι.

Ο πιο κατάλληλος τρόπος για να φέρουμε τα παιδιά σε επαφή με την ποί ηση είναι η απαγγελία, χωρίς βέβαια να αποκλείεται και η ανάγνωση ενός ποιήματος. Η απαγγελία όμως διαθέτει το στοιχείο της αμεσότητας και δη μιουργεί μια ζεστή ατμόσφαιρα. Η απομνημόνευση δεν πρέπει σε καμία πε ρίπτωση να επιβάλλεται. Η συχνή απαγγελία ή ανάγνωση ενός ποιήματος συνεπικουρούμενη με την ευκολία απομνημόνευσης που διαθέτει το μικρό παιδί θα συντελέσει φυσικά και αβίαστα στη συγκράτηση λέξεων, φράσεων, νοημάτων ή εικόνων, ενώ θα κεντρίσει και τη συμμετοχικότητα του παιδιού με τη συναπαγγελία κάποια στιγμή από όλη την ομάδα. Με αυτό τον τρόπο ασκείται η μνήμη, εμπλουτίζεται η γλώσσα, ενώ συγχρόνως αφυπνίζεται και η ψυχή του.
Μετά την απαγγελία του ποιήματος μπορούμε να οργανώσουμε δραστη ριότητες (Τσιλιμένη, 1994. Κουλουμπή, 1988. Χορτιάτη, 1998) που βοηθούν τα παιδιά να προσεγγίσουν το ποίημα με ένα διαφορετικό τρόπο, που οδηγεί από τη μια πλευρά στην αφομοίωση λέξεων, φράσεων, εικόνων, ενώ από τη άλλη στη δημιουργική έκφραση. Η περιγραφή εικόνων που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της απαγγελίας και η έκφραση των συναισθημάτων τους είναι μια πρώτη προσέγγιση. Τα παιδιά στη συνέχεια μπορούν να παίξουν με τους ήχους και τις λέξεις του ποιήματος. Να αντικαταστήσουν δηλαδή λέξεις ή γράμματα, να αλλάξουν τον τονισμό, να το απαγγείλουν σοβαρά, αστεία, περίεργα, να εντοπίσουν την ομοιοκαταληξία, τα συνώνυμα, τα αντίθετα, τα υποκοριστικά, τις σύνθετες λέξεις. Τα παιχνιδόλεξα, τα λίμερικς και τα χιου μοριστικά ποιήματα προσφέρονται ιδιαίτερα για τέτοιου είδους προσεγγί σεις, γιατί οι στίχοι τους μπορούν να κινητοποιήσουν τα παιδιά. Ικανοποιούν λοιπόν την άποψη του Τσουκόφσκι που υποστηρίζει ότι για να θεωρηθεί ένα ποίημα παιδικό πρέπει οι στίχοι του να προσφέρονται για παιχνίδι. Ο τίτλος του ποιήματος ή ολόκληρο το ποίημα μπορεί να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση της δημιουργίας μικρών ιστοριών ή άλλων αυτοσχέδιων ποιημάτων. Οι εικό νες που δημιουργεί η απαγγελία ή η ανάγνωση ενός ποιήματος μπορούν να αποτυπωθούν από τα παιδιά στο χαρτί με τη ζωγραφική, το ομαδικό κολάζ ή και με πηλό. Ένα ποίημα μπορεί να μελοποιηθεί από τα παιδιά, να δραματο ποιηθεί, να γίνει παντομίμα, κουκλοθέατρο, να καταλήξει σε χορό. Σε όλες αυτές τις προσπάθειες η παρουσία της Νηπιαγωγού είναι ουσιαστική όσον αφορά την ενθάρρυνση και την επιβράβευση. Όλες αυτές οι προσεγγίσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν και να συμβάλουν καθοριστικά στην επαφή του παιδιού με τον ποιητικό λόγο, με την προϋπόθεση ότι η Νηπιαγωγός έχει πειστεί για τη συμβολή της ποίησης στη διαμόρφωση τόσο του συναισθηματι κού όσο και του διανοητικού κόσμου του παιδιού.

Είναι φανερό λοιπόν ότι η ποίηση μπορεί να βοηθήσει σημαντικά με τη συγκινησιακή της γλώσσα και το έργο της εκπαίδευσης. Η προσπάθεια για ποιητική δημιουργία μέσα στην τάξη οδηγεί στη βαθιά κατανόηση της δη μιουργίας μέσα από το βίωμα και την προσωπική εμπειρία. Το παιδί ερχό μενο σε επαφή με τον κόσμο της ποίησης εκτός από απλός δέκτης μπορεί να γίνει και συνδημιουργός, γιατί ωθείται από τον ποιητή «να μετασχηματίζει μόνο του τις λέξεις που του προσφέρει σε εικόνες γεμάτες χρώμα, τρυφερό τητα, έμψυχα και άψυχα, να στήσει δηλαδή ένα κόσμο ολόκληρο με το δικό του τρόπο, θέτοντας σε λειτουργία όλες τις νοητικές, ψυχικές και αισθητικές του ικανότητες» (Τίγκα, 1988).
Βιβλιογραφία
Αναγνωστόπουλος, Β. Δ. (1987). Ανιχνεύσεις. Θέματα παιδικής λογοτεχνίας (σσ. 99-134): Καστανιώτης.
Αναγνωστόπουλος, Β. Δ. (1988). Λίμερικ και παιχνιδόλεξα. Διαδρομές,11, 200-202.
Αναγνωστόπουλος, Β. Δ., & Δελώνης, Α. (1987). Παιδική λογοτεχνία και σχολείο: Πατάκης, 79.
Κουλουμπή- Παπαπετροπούλου, Κ. (1988). Η ποίηση στο Νηπιαγωγείο: Η παιδική λογοτεχνία και το μικρό παιδί (σσ. 85-102): Καστανιώτης.
Κουλουμπή- Παπαπετροπούλου, Κ. (1988). Ο Καρνέι Τσουκόφσκι για την παιδική ποίηση. Διαδρομές, 11, 184-187.
Παπανικολάου, Ρ., & Τσιλιμένη, Τ. (1992). Η παιδική λογοτεχνία στο νηπια γωγείο: Καστανιώτης, 71-90.
Παρθενίου, Γ., & Καρακίτσος, Α. (1996). Καταγραφή της θέσης της παιδικής ποίησης στα νηπιαγωγεία 1989-1992. Διαδρομές, 44, 267-272.
Ροδανάκη, Α. (1988). Η ποίηση στο νηπιαγωγείο. Διαδρομές, 11, 199.
Σακελλαρίου, Χ. (1990). Η θεματική της ελληνικής παιδικής ποίησης. Επιθε ώρηση παιδικής λογοτεχνίας. Αφιέρωμα. Η παιδική ποίηση (σσ. 35-61): Σμυρνιωτάκης.
Σαρλή, Μ. (1997). Τι «διαβάζουν» τα νήπια; Έρευνα. Διαδρομές, 46, 129-133.
Τίγκα, Τ. (1988). Η συμβολή της ποίησης στην αισθητική αγωγή του παιδιού. Διαδρομές, 11, 195.
Τσιλιμένη, Τ. (1990). Η ποίηση στο νηπιαγωγείο (ένα πείραμα). Διαδρομές, 19, 187-189.
Τσιλιμένη, Τ. (1994). Τρόποι προσέγγισης της ποίησης στο νηπιαγωγείο. Διαδρομές, 34, 145-152.
Χορτιάτη, Θ। (1998). Λεκτική φαντασία. Η προσέγγιση της ποίησης στο σχο λείο. Διαδρομές, 51, 176, 179.*

Κλείνουν τώρα και τις βιβλιοθήκες των σχολείων!!!

Με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας (750/Φ 2.2/2-9-11) που κοινοποιείται αυτές τις μέρες στα σχολεία διατάσσεται «η παράδοση του εξοπλισμού και της υλικοτεχνικής υποδομής των σχολικών βιβλιοθηκών» και καλεί τους εκπαιδευτικούς-υπεύθυνους των βιβλιοθηκών να «παραδώσουν τα κλειδιά».

Σε μια σχολική χρονιά που ξεκινά με καταλήψεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ενώ οι μαθητές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων αντί βιβλίων άρχισαν τα μαθήματα με φωτοτυπίες και dvd, το υπουργείο, όπως καταγγέλλει ο γ.γ. της ΟΛΜΕ Θέμης Κοτσυφάκης, έρχεται να βάλει λουκέτο στον θεσμό των σχολικών βιβλιοθηκών.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο γενικός γραμματέας της ΟΛΜΕ «το κλείσιμο των βιβλιοθηκών έχει ξεκινήσει από προηγούμενα χρόνια. Είναι περίεργο, πικρό αλλά αληθινό.

Μια υπουργός Παιδείας που επαγγέλλεται το «νέο» στην εκπαίδευση να υπογράφει την ληξιαρχική πράξη θανάτου των σχολικών βιβλιοθηκών».

ΠΗΓΗ.

Σταθερά και μεθοδικά, η Άννα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ εφαρμόζει πιστά το ανθελληνικό της πρόγραμμα, που προβλέπει ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

Κι αν η συγκεκριμένη είδηση πέρασε στα...ψιλά, την θεωρούμε σοβαρότατη: Οι σχολικές βιβλιοθήκες, παρότι υποβαθμισμένες και με τεράστιες ελλείψεις εδώ και χρόνια, αποτελούσαν ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΔΩΡΕΑΝ ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗΣ για τους μαθητές.

Η "ασυλοφάγος" Διαμαντοπούλου, αφού κατήργησε τα σχολικά βιβλία λόγω...κόστους, φροντίζει τώρα να υποβαθμιστούν ακόμα περισσότερο τα δημόσια σχολεία σε σημείο να μη μπορούν να δώσουν ένα εξωσχολικό βιβλίο στους μαθητές για να διαβάσουν εκείνοι!

Να την χαίρονται όσοι "συναινούν" μαζί της και τη γλείφουν...πατριωτικά πάντα! Εμείς, δεν είχαμε καμία αμφιβολία για ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ, που προχωρούν απρόσκοπτα. Γι'αυτό άλλωστε, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ Υπουργός που δεν έχει χάσει τη θέση της, από το 2009 που εξελέγη ο Τζέφρυ.

Έχει...έργο να επιτελέσει η κυρία: Πώς να το κάνουμε!

Φωτοτυπημένο … σχολείο για κολλητήρια

Απλά σας παραθέτω σκίτσα και τροποποιημένες χιουμοριστικές φωτογραφίες… Στο ασπρόμαυρο και γκρίζο των χρυσοπληρωμένων φωτoτυπιών τα φτωχά παιδιά των λαϊκών συνοικιών ή των χρυσοκάνθαρων εμπόρων των DVD για τα παιδιά των ακόμα εχόντων, αλλά με κόστος τα μάτια μπροστά στις οθόνες…

Στην κρίση δεν χάνουμε το χιούμορ μας, δεν απελπιζόμαστε. Αναβλύζουμε στην επιβίωση και στη Ζωή ό,τι σπουδαίο έχουμε καλλιεργήσει στα βάθη του είναι μας και στη (μεταπολιτευτική και όχι μόνο) ηλικία μας…

Στο τέλος; Θα νικήσουμε! Και δεν το γράφω για πλάκα. Το πιστεύω.. (Και ας χρειαστεί ιδρώτας, πόνος και αίμα…). Θάρθη η Ανάσταση: θέλουν δεν θέλουν… Και ας έφεραν το Γερμανό Διοικητή εν μέσαις Αθήναις. Και ας ετοιμάζουν ενεργείς συμμαχίες με τον άλλον άξονα… Ισραήλ-ΗΠΑ

πηγή:manitaritoubounou

υπ.ΠΔΒΜΘ (υπουργείο… ποδοβολητό)

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑΤΣΙΟΥ
δάσκαλος-Κιλκίς

Εγκύκλιος του υπουργείου διά βίου αμάθειας।
Ημερομηνία έκδοσης
1.9.2011. Γιά την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων το Υπ.ΠΔΒΜΘ (αυτό είναι το αρκτικόλεξο του πρώην ΥΠΕΠΘ.
Αν τολμήσεις να το προφέρεις ακούγεται κάτι σαν ποδοβολητό ή ασυναρτησίες «οινόφλυγων καραγωγέων»-μεθυσμένων αμαξάδων), προέβη το Υπ.ΠΔΒΜΘ, λοιπόν, μεταξύ άλλων και στις ακόλουθες ενέργειες.

1. «Ανάρτηση όλων των διδακτικών βιβλίων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην πλατφόρμα ψηφιακό σχολείο, ώστε να αξιοποιούνται από τους εκπαιδευτικούς με κάθε πρόσφορο τρόπο γιά τους ίδιους και τους μαθητές τους.

2. Διανομή σε όλους τους μαθητές ενός DVD, στο οποίο θα εμπεριέχονται τα σχολικά εγχειρίδια. Έτσι οι μαθητές θα έχουν την δυνατότητα και στο σπίτι τους ηλεκτρονικά να μελετούν τα μαθήματα».

Χαράς Ευαγγέλια. Τελικά το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», το όραμα της νέας ηγεσίας, του νέου υπουργείου με το νέο σχολικό έτος υλοποιείται.

Έχω μπροστά μου το σχέδιο δράσης, με τίτλο «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: Πρώτα ο Μαθητής», το οποίο πέρυσι υποβλήθηκε στην κυβέρνηση. (Συνήθως τίθεται η πρόθεση διά, μπροστά από την λέξη κυβέρνηση. Το σωστότερο και ακριβέστερον είναι να τεθεί η πρόθεση «υπό» και, γιατί όχι, και η «αντί». Όπως λέμε υπολοχαγός, ανθυπολοχαγός).

Διαβάζω στο 4ο σημείο του σχεδίου. Στόχος είναι το Νέο Σχολείο «να είναι πρώτα απ' όλα ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ... ΤΟΙΧΟΥΣ!» (Τα κεφαλαία περιέχονται στο κείμενο). «Ένα σχολείο ανοικτό στις ιδέες, και στην κοινωνία, στην γνώση και το μέλλον, που αξιοποιεί κάθε σύγχρονο εργαλείο. Ο διαδραστικός πίνακας, το ηλεκτρονικό βιβλίο, το ψηφιακό
εκπαιδευτικό υλικό, ο προσωπικός μαθητικός υπολογιστής, διευρύνουν τις γνώσεις, διευκολύνουν την επικοινωνία...» και λοιπά και λοιπά...

Αξιοθαύμαστη το Υπ.ΠΔΒΜΘ (υπουργείο από ηλεκτρονικό βιβλίο γιά ηλεκτρονική μελέτη. Εκείνο το κεφαλαιογράμματο «ΧΩΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ», αν το ερμηνεύσω ορθώς, σημαίνει την κατάργηση του σχολείου όπως το γνωρίσαμε όλοι μας, ως συγκεκριμένη κτιριακή υποδομή και την αντικατάστασή του με ένα ψηφιακό, ανύπαρκτο, απροσδιόριστο πράγμα.

Δηλαδή, ο μαθητής, θα λέγεται μαθητής, όμως δεν θα πηγαίνει σε σχολείο, αλλά θα παραμένει στο σπίτι του και ενώπιον του υπολογιστή «θα μαθαίνει πώς να μαθαίνει», όπως λέει το τρέχον, χιλιομαθημένο ανοητολόγημα.

Στο βιβλίο «Νεοελληνική Γλώσσα» Α' Γυμνασίου (τετράδιο εργασιών), στην σελίδα 71 και με τίτλο «το σχολείο του μέλλοντος», διαβάζουμε τα εξής αποκαλυπτικά: «Ουσιαστικά το σχολείο του μέλλοντος θα είναι μία μορφωτική υπηρεσία, όπου το κάθε παιδί θα μαθαίνει μόνο του από τον υπολογιστή, υποβοηθούμενο από έναν υποβαθμισμένο βοηθόμάθησης, επιφορτισμένο κυρίως με τεχνικής φύσεως προβλήματα.

Τα παιδιά που έχουν υπολογιστή στο σπίτι θα μπορούν να παρακολουθούν και από εκεί, χωρίς να είναι απαραίτητη η καθημερινή παρουσία στοσχολείο, αφού έτσι κι αλλιώς οι ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων του θα είναι online σε 24ωρη βάση...».

Προσοχή στην φράση «χωρίς να είναι απαραίτητη η καθημερινή παρουσία στο σχολείο». Προηγήθηκαν συγχωνεύσεις σχολείων. Γιά το καλό των παιδιών μας, πάντοτε.

Δεν θα χαιρόταν έτι περαιτέρω η Τρόικα και τα εγχώρια πειθήνια ενεργούμενά της, αν έκλειναν και σχολικές μονάδες υπό το κουτοπόνηρο πρόσχημα του λεγομένου «σχολείου του μέλλοντος»;

Οι δικαιολογίες που ψελλίζει το Υπ.ΠΔΒΜΘ (υπουργείο ποδοβολητό) είναι η έλλειψη χαρτιού, κωλυσιεργία Ανωτάτου Δικαστηρίου, η κρίση, το μνημόνιο.

Έχω την εντύπωση ότι δεν λείπει το χαρτί αλλά ότι έχουμε «άσκηση επί χάρτου», δοκιμάζεται το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ». Σχολείο χωρίς βιβλία, αλλά στη θέση τους ένα DVD.

Το DVD προϋποθέτει ότι ο μαθητής πρέπει να έχει στο σπίτι του ηλεκτρονικό υπολογιστή. Όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα (και είναι πολλοί οι μαθητές, σε οικογένειες που στερούνται και τα προς το ζην), αποκλείονται, μένουν εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Ο κοινωνικός κανιβαλισμός προ των πυλών.

Έτσι εννοούν το «Πρώτα ο Μαθητής» του Νέου Σχολείου τους. Τίθεται όμως και ένα σοβαρότερο ερώτημα.

Η επίδοση, αντί βιβλίων, ενός DVD συνιστά απροκάλυπτη παρότρυνση ή καταναγκασμό, να εγκαταλείψουν τα παιδιά το ευλογημένο βιβλίο και να αφεθούν ανυπεράσπιστα στα νύχια του υπολογιστή και του διαδικτύου.

Ήδη ο διαδικτυακός εθισμός (η ηλεκτρονική ηρωίνη όπως προσφυώς ονομάζεται) εντάσσεται στις ολέθριες εξαρτήσεις.

Το υπ.ΠΔΒΜΘ, η διά βίου ανοησία, αντί να προστατεύει την πιό αθώα και ευπαθή κοινωνική ομάδα καταντά συντελεστής, νοσηρών φαινομένων. Μα και πόσο εξευτελιστικό γιά το κράτος και μειωτικό γιά το κύρος και την σοβαρότητα ημών των δασκάλων (αναφέρομαι σε όσους διδάσκουν στο Δημοτικό) είναι να υποδεχόμαστε τα παιδιά με ένα DVD.

Τί χαρά προσφέρουν ιδίως στους μαθητές της πρώτης τάξης τα πρώτα βιβλία (έστω και αυτοί οι κακογραμμένοι ψυχοβγάλτες)!

Ψευτορωμαίικο κράτος- καρικατούρα. Ούτε τα βιβλία των παιδιών του δεν μπορεί να εξασφαλίσει και μένουν ατιμώρητα και ροκανίζουν το κλεμμένο βιός του λαού οι καντιποτένιοι πολιτικάντηδες.

Κανονικά και προφυλάσσοντας οι γονείς τα παιδιά τους πρέπει να πάρουν το DVD και να το επιστρέψουν στις λαλίστατες κομψοσουσούδες του Υπ.ΠΔΒΜΘ με την ένδειξη:

απαράδεκτον, ακατάλληλον γιά ανηλίκους.

Παραπέμπω επιλογικώς σε ένα κείμενο του Τάσου Λιγνάδη από το βιβλίο του «Καταρρέω». (1989 εκδ. «Ακρίτας»).

Γράφει ο αείμνηστος λογοτέχνης τα εξής προφητικά:

«Αφού λοιπόν έγιναν τα σχολεία μας χώροι επικίνδυνοι είναι μοιραίο να απολύσουμε τα παιδιά στην τύχη του δρόμου. Θα λάβουν την παιδεία τους σε χώρους διασκεδαστικότερους: στις δισκοθήκες, στα πάμπς, στα φασφουντάδικα, στις συρράξεις των
γηπέδων (μήπως και οι χούλιγκαν, μαθητές δεν είναι στους μοντέρνους σταθμούς υψηλής ακροαματικότητας των FM που επενεργούν ως πλυντήρια εγκεφάλων μέσω της ευθυμίας της ανεγκέφαλης σαχλαμάρας».

Αν στην θέση των FM βάλουμε το διαδίκτυο (τον εθισμό σ' αυτό) στο οποίο με τις ευλογίες του «Υπουργείου Ποδοβολητό» καταδικάζονται οι μαθητές μας, έχουμε μία πλήρη εικόνα του σακατεμένου καιρού μας...

Κληρώνουν γουρούνι για να βγάλουν φωτοτυπίες

Με λαχειοφόρο αγορά και με έπαθλο ένα γουρούνι, προσφορά από τοπικό κρεοπωλείο, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος για τις φωτοτυπίες των παιδιών τους γονείς Δημοτικού Σχολείου στο Ηράκλειο Κρήτης

Στον αγιασμό της Δευτέρας, ο διευθυντής του Σχολείου έκανε έκκληση στους γονείς να συνδράμουν, καθώς φέτος τα έξοδα θα είναι αυξημένα, ενώ αντίστοιχα τα χρήματα της Σχολικής Επιτροπής είναι ελάχιστα.

Ιδιαίτερα μετά την καθυστέρηση της εκτύπωσης των σχολικών βιβλίων, τα έξοδα πρόκειται να εκτιναχθούν καθώς στο σχολείο θα γίνει η εκτύπωση των φωτοτυπιών για τα παιδιά όλων των τάξεων του Δημοτικού, αφού η πρώτη μέρα των μαθημάτων βρήκε όλα τα σχολεία του Νομού Ηρακλείου με λιγότερα από τα μισά βιβλία.

Στην έκκληση του Διευθυντή ανταποκρίθηκε άμεσα ο Σύλλογος γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου, διοργανώνοντας λαχειοφόρο αγορά προκειμένου μέσω των λαχνών να συγκεντρωθούν χρήματα για την κάλυψη των εξόδων του σχολείου.

Μεταξύ των δώρων της λαχειοφόρου βρίσκεται και ένα ολόκληρο γουρούνι, το οποίο προσέφερε ο ιδιοκτήτης τοπικού κρεοπωλείου, ο οποίος επίσης έχει παιδιά στο συγκεκριμένο σχολείο.

Σύμφωνα με τα μέλη του Συλλόγου Γονέων δεν είναι η πρώτη φορά που διοργανώνεται λαχειοφόρος αγορά για την κάλυψη εξόδων του σχολείου, αλλά είναι αυτή τη φορά η κατάσταση φαίνεται να είναι ιδιαίτερα δύσκολη αφού και ο ίδιος ο διευθυντής έκανε έκκληση για βοήθεια.

Οι γονείς έχουν φτάσει σε απόγνωση καθώς υπάρχουν οικογένειες με τρία παιδιά στο σχολείο και γονείς άνεργους ή υποαπασχολούμενους, που ασφαλώς δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα για τις φωτοτυπίες των παιδιών.

Τα δώρα της λαχειοφόρου αγοράς, μεταξύ των οποίων και το γουρούνι, αλλά κυρίως το φιλότιμο των χωριανών αποτελούν την τελευταία ελπίδα του σχολείου για να αρχίσει ομαλά, έστω και με φωτοτυπίες, η σχολική χρονιά για τους μικρούς μαθητές.

Πηγή: thebest.gr

Χρίστος Τσολάκης:Πως πρέπει να είναι ο δάσκαλος.

Εκπομπή Βίκυ Φλέσσα 'Στα Ακρα' Παρασκευή 10/06/2011 Καλεσμένος ο Xρίστος Τσολάκης Ομότιμος καθηγητής Νεοελληνικής Γλώσσας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ.




Σχολιάζει από το Α εώς το Ω για την παιδεία και την εκπαίδευση
'Περί μεταφράσεως των ιερών κειμένων'

Mου προτάθηκε να λάβω μέρος σε μια επιτροπή η οποία να μελετήσει το θέμα αυτό και να συναγάγει τα πορίσματα της, τα οποία θα εισηγηθεί εν συνεχεία στους αρμοδίους. Εγώ είπα ότι δεν μπορώ να συμμετάσχω σε μια τέτοια επιτροπή γιατί πιστεύω ότι αυτά τα πράγματα δεν μεταφράζονται (...)
Η ποίηση δεν μεταφράζεται και μάλιστα όταν είναι συγκινησιακή. Ο Ελύτης δεν μεταφράζεται. Ο Καβάφης μεταφράζεται και μεταφράστηκε σ' όλες τις γλώσσες του κόσμου γιατί είναι εγκεφαλικός κι εκείνη η ποίηση μεταφράζεται. Αλλά η ποίηση του Ελύτη που είναι συναισθηματική ποίηση, είναι συγκίνηση, οι λέξεις οι ίδιες είναι τραγούδι.. πως θα μεταφερθεί το τραγούδι αυτό; Με ποιους ήχους στις άλλες γλώσσες; Ήμουνα τότε στη Σουηδία που ένας Σουηδός κι ένας Έλληνας πάσχιζαν να μεταφράσουν Ελύτη... και δεν μεταφραζόταν. Και δεν μετέφρασαν βέβαια...
Πείτε μου πως θα μεταφραστεί το "Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός";
Αν θέλουμε να βοηθήσουμε να ανεβάσουμε το επίπεδο του λαού. Άλλωστε εγώ πιστεύω ότι και οι γιαγιούλες στα χωριά και οι άνθρωποι που έχουν πίστη και έχουν καλές σχέσεις με την Εκκλησία όταν πάνε εκεί τα αισθάνονται με τον τρόπο τους...

Ο δάσκαλος Χρίστος Τσολάκης - ομότιμος καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα Δημοτικής εκπαίδευσης του ΑΠΘ ήταν καλεσμένος στην εκπομπή "Στα Άκρα" την Παρασκευή 10 Ιουνίου του 2011 και μίλησε για παιδεία, μόρφωση, καλλιέργεια, και για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Αναφέρθηκε στους δασκάλους του, τους γονείς του, τους εκπαιδευτικούς μας και το σχολειό. Τόνισε πρωτίστως την αγάπη για τα παιδιά και παράλληλα για το γνωστικό αντικείμενο.

Η Ανατολή του Αιγαίου(Βυζαντινοί και Λαϊκοί μουσικοί διάλογοι)

Την Τρίτη 9 Αυγούστου και ώρα 9.00 μ.μ. πραγματοποιήθηκε συναυλία στον ελαιώνα δίπλα στη Βυζαντινή Εκκλησία της Παναγιάς της Δαμιώτισσας ( μετά το Χαλκί κι απέναντι απ' τον Καλόξυλο).
Θέμα της ο μουσικός διάλογος, η σχέση και η αλληλουχία μεταξύ της βυζαντινής κυρίως εκκλησιαστικής μουσικής και της λαϊκής παραδοσιακής μουσικής του Αρχιπελάγους και ιδιαίτερα του νησιού της Νάξου.
Την εκδήλωση επιμελήθηκε ο Δρ. Σταύρος Σπηλιάκος και συμμετείχαν ο βιρτουόζος Αξώτης βιολάτορας Νίκος Χατζόπουλος με την εφταμελή ορχήστρα του και ο Άρχων Υμνωδός Γιώργος Χατζηχρόνογλου με τους "Νάξιους Μελιστές" υπό τον Δημήτρη Παπάνη. Μαζί τους η βυζαντινή φωνή του Μανώλη Φακίνου (Μπαρμπεράκη), η θαλασσινή φωνή της Βούλας Λυερού και ο μικρός Αξώτης Αριστείδης Βερύκκοκος.
Χορηγοί και συνδιοργανωτές της εκδήλωσης είναι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου.
Στην έκδήλωση αυτή έγινε μια προσπάθεια παρουσίασης δυο παράλληλα Ιστορικών «δρόμων» στα νησιά μας : του βυζαντινού και του λαικού

πηγή:Ράδιο φλόγα

ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ!!

δημοκοπία

κελεμπία

κερδοσκοπία

οιωνοσκοπία

ανισορροπία

αδιαντροπία

κακοτροπία

τριτοκοσμική νοοτροπία

πνευματική χρεοκοπία

ελληνική πρωτοτυπία

φωτοτυπία!!

(Ουτοπία; Όχι! Το Ελλάντα γράφει πάλι -με τον τρόπο του- ιστορία!! )

πηγή:Τρελογιάννης

Καλή σχολική χρονιά!...

Από φέτος φίλοι μου, το Μαλτεζιο το σχολειό που αγαπήσαμε και δώσαμε αγώνες να μην κλείσει ,δεν υπάρχει πλέον..το ιστολογιο μας όμως είναι εδώ ! Θα συνεχίσει το ταξίδι του με τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια δυναμική !Όσο για το όνομα του ,το ψάχνουμε …σύντομα θα το βαφτίσουμε ..και θα το μοιραστούμε μαζί σας.Το ιστολόγιό μας εύχεται καλή και ευλογημένη σχολική χρονιά σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς!

Παρά την τεχνοκρατική -και ουσιαστικά απάνθρωπη, άρα αντιχριστιανική- μορφή που έχει πάρει το εκπαιδευτικό μας σύστημα, και όλο σκληραίνει, ευχόμαστε πρώτα εμείς σαν εκπαιδευτικοί μα και οι μαθητές μας ν' αγωνιστούμε για την κατάκτηση της γνώσης, της σοφίας και της αγάπης.

Ο Χριστός να μας ευλογεί.
Kυριακή

Ένα μικρό κέρασμα από το... κυλικείο της μπλογκονησίδας μας:

Επιστολή στην Υπουργό Παιδείας κα Άννα Διαμαντοπούλου

Δεσπότης λέει αλήθειες σε έφηβους μαθητές (με αφορμή το σχολικό αγιασμό)

"Πάτερ ημών": η τέλεια προσευχή

Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός... άλλου τύπου

..στήν αυλή* του Σχολείου*! (για τον Σεπτέμβριο πού ήρθε)

Γράφει η Αρτάνη

-Λοιπόν, φορέστε τα καλά τα γιορτινά σας, απαλλαγείτε -εάν μπορείτε- από οποιαδήποτε έγνοια και περιττό βάρος, των φακιδιάρηδων ξιγκοφάγων τροϊκανών, των σημείων και των καιρών των ημερών μας, κι ελάτε με ή χωρίς τον κηδεμόνα σας, απόψε στην αυλή του Σχολείου μας. Θα γίνει γιορτή, τρανή γιορτή!.

Ο «πολιτιστικός» σύλλογος τού Χωριού μας η «Μνημοσύνη» διοργανώνει συναυλία με τό γνωστό συγκρότημα τό «γκρίκ άϊντολ». Όπως αρμόζει στην περίπτωση και στην περίσταση…υπό την αιγίδα* του Δήμου μας!. Εξ άλλου, χρόνια τώρα, τό Σχολείο του Χωριού μας, τον μόνο χρηστικό λόγο ύπαρξής του, τον οφείλει αποκλειστικά καί μόνον στις Εθνικές-Δημοτικές εκλογές, όποτε γίνονται. Ναί! χρόνια τώρα είναι «κλειστό», ελλείψει κατοίκων και αναλογούντων μαθητών!. Χρόνια τώρα, αφημένο και παρατημένο στη λήθη, στη λησμονιά, στην καταφρόνια, στην περιφρόνια, στον αιρετό «Προεστό» του, στον Καποδιστριακό και τώρα στον Καλλικτρατικό του Δήμο.

Ως κτίσμα, και μόνον, πού ανά-οικοδομήθηκε την δεκαετία του ‘50 από τα «έσοδα» των χωραφιών του, και με την προσωπική εργασία των κατοίκων του Χωριού, κι όχι από κάποιον εργολάβο τού Ο.Σ.Κ.(Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων). Ένας ημι-ερειπιώνας, κατάντησε τό Σχολείο μας πού στην θέα του, αν έχεις μέσα σου λίγη Ψυχή, σού δένεται κόμπος και ξεροκαταπίνεις. Καταπίνεις την οργή σου, τον θυμό σου, τό Είναι σου, την ευθύνη σου – ναι, δεν είσαι άμοιρος - την αστυφιλία σου, τον νεοπλουτισμό σου, την τρικυμία του κρανίου σου, την κρίση σου!. Και θυμάσαι-θυμάσαι, εκείνη την Ευλογημένη «κατάρα» και «συμβουλή» των γονιών και των συγγενών: «Φιβγάτει ρέ απ’ τού χουριό να γέν’τει αθρώπ΄, να γλιτώστει απ’ τα παλιουχώραφα» και λυπάσαι.

Καί «έφυγαν»… και φύγαμε σχεδόν όλοι και συνεχίζουν (;) να φεύγουν από τα Χωριά, να γένουμει ανθρώπ’…. « τοίς κείνων ρήμασι πειθόμενοι» και πειθαναγκαζόμενοι, από τις περιστάσεις των τοτινών και τωρινών καιρών, μα και από την
κάκιστη πατρική στοργική διάγνωση της παράλυτης τετραπληγικής Πολιτείας, όπως φαίνεται τώρα πια, από τα αποτελέσματα της μεγάλης φυγής…

Καιρός όμως, να ανταμώσουμε απόψε – ύστερα από χρόνια – να μετρήσουμε την «Ανθρωπιά» μας, την επιτυχία μας, την «ευτυχία» μας. Να κοιταχτούμε στα μάτια-αν δεν πάσχουμε από ορνιθοτυφλιά- στα κενά από μαλλιά εννοώ, κεφάλια, στους γκρίζους κροτάφους, να δούμε τις καμπούρες μας, τα στραπατσαρίσματά μας.. καιρός να θυμηθούμε, προ πάντων!. Να ζωντανέψουμε τίς γαλάζιες ποδιές, τά κουρεμένα λούξ κεφάλια μας. Νά θυμηθούμε τό Αλφαβητάριο, τό Αναγνωστικό μας, τόν μαυροπίνακα, τα πρασινωπά θρανία μας, τους πίνακες με τους ενδόξους ‘Ηρωες του ΄21, τα κορνιζαρισμένα αποφθέγματα, όπως: «Κλείσε μέσα στην Ψυχή σου την Ελλάδα, και θα αισθανθείς κάθε είδους μεγαλείου», την έδρα με την Δασκάλα μας, με ή χωρίς κότσο. Πού πάσχιζε να μας μάθει τό Ο-ΜΙΚΡΟΝ, σαν ένα μικρό κουλουράκι και τό ΙΩΤΑ σαν ένα μικρό μπαστουνάκι.

Πού, αν τα βάλουμε κοντά-κοντά θα μας κάνουν τό Α, δήλα-δή τό ΑΛΦΑ, ο+ ι=α!!! - (Αρχή Λόγου Φωνή Ανθρώπου). Πού, τα βλέπαμε γραμμένα από την Δασκάλα μας στον μαυροπίνακα με την κιμωλία, τα μαθαίναμε! και τά γράφαμε όλα αυτά, στο 12φυλλο τετράδιο της Γραμματικής, της Ορθογραφίας, της Καλλιγραφίας με ένα απλό μολύβι.. και παίρναμε άριστα Δέκα 10’ με τόνο. Kαι να τρέχει κορόμηλο τό δάκρυ όσων δεν τα κατάφερναν, και δός του τα δήθεν.. πονάει η κοιλιά μου Κυλία!!!. Νά θυμηθούμε στο συσσίτιο τό απαίσιο γαλατόσκονο της UNRA, τό Μάθημα της Αριθμητικής, της Μυθολογίας, της Ιστορίας μας, της Ωδικής, της Ζωγραφικής, της Χειροτεχνίας, τον Μίμη να ρίχνει την σβούρα του, την Άννα και την Λόλα, την χήνα, την πάπια, τον ριρή.

Να ακούσουμε τό κουδούνι να σημαίνει διάλλειμα! από τον επιμελητή. Ελάτε, για όσους αδυνατούν και κωλύονται, μόνο με μνήμη και σεβασμό να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε: ήταν ένα μικρό καράβι μέσα εις την Μεσόγειο ουαί-ουαί, πέρα στους πέρα κάμπους, ο Μενούσης, κίνησε η Γερακίνα, Σαράντα Παλικάρια, ο Καπετάν Γιαγκλής.... Ελάτε να τρέξουμε, να ματώσουμε στα γόνατα καί να παίξουμε: γύρω-γύρω όλοι στη μέση ο Μανώλης, περνά –περνά η μέλισσα, σχοινάκι, μπάλα καί μπαλαρό, τζίφο, τριότα, γκαβιά γαϊδούρα στην Αυλή του Σχολείου μας, να κάνουμε τραμπάλες, τσουλήθρα, μονόζυγο, πολύζυγο.. . να πηδήξουμε απλούν και τριπλούν στο σκάμμα, να παλέψουμε στο χώμα!.

Ελάτε απόψε, λοιπόν, σ’ εκείνον τον Ιερό τόπο της γενέτειρας Γής, στην χορταριασμένη αυλή του Σχολείου μας, πού άλλοτε έσφυζε από ζωή, από παιχνιδίσματα καί τιτιβίσματα. Μην πάρετε μαζί σας τίποτε, απολύτως τίποτε!!!. Δέν χρειάζονται παρδαλά μολύβια, ξύστρες, μυρωδάτοι μαρκαδόροι, νερομπογιές, κηρομπογιές, ξυλομπογιές, σβύστρες, τετράδια, ζελατίνες, συρραπτικά, σπιράλ, μπλπόκς, σβηστικά, διορθωτικά, ημιτασιόν αντίντας, σκουλαρίκια στα αυτιά, στα φρύδια και στις μύτες. Περιττές είναι οι φιρμάτες τσάντες και σακίδια με φρικιαστικές και τραγικές φιγούρες του σούπερμαν, του σπάϊντερμαν, του μπάτμαν, του κόναν του βάρβαρου, της μπάρμπυ και τής πάττυ- μήν γίνουμε πάτοι και πιάσουμε πάτο- του τιραμόλα, του παρταόλα κερδώου μεγαλέμπορα εισαγωγέα κινέζικων σχολικών και συναφών ειδών. Έχουμε άλλωστε, Δωρεάν παιδεία!.

Δέν χρειάζεται κατάμεστο και πακτωμένο σακκίδιο φόρτου μάχης με κρουασάν, γαριδάκια, πατατάκια, χάμπουργκερς, σάντουϊτς, χυμούς, κρομμυδοζούμια και κοκακόλες!!!. Θα είναι μία λιτή Γιορτή μνήμης και μόνο, χωρίς σχολικούς τροχονόμους και σεκιουρητάδες. Ελάτε μόνο με την Ψυχή σας, εάν θέλετε πάρτε και τα παιδιά μαζί σας. Έτσι κι αλλιώς τό κλειστό παροπλισμένο Σχολείο μας, πέρασε στη συγχώνευση, στη αμμοποίηση, στο μνημόνιο, στον μαρασμό.. και του Καλλικράτη. Ευκαιρία να ξαναζωντανέψει για λίγο, απόψε. Ιδιαίτερες προσκλήσεις δεν θα αποσταλούν. Δεν θα παραστούν επίσημοι αλλά, θα εκπροσωπηθούν με αντιπροσώπους τους ή θα αποστείλουν σχετικά δελτία τύπου!. Θα ακολουθήσει μικρά δεξίωσις. Ελάτε, λοιπόν, στον χάϊο ευάερο αυροφόρητο Χώρο, στην Αυλή του Σχολείου μας, να αναπνεύσουμε!.- Ούφ!!!!!

Υ.Γ. Σχολείο* εκ του > σχολιάζω = σχεδιάζω, πράττω κάτι πρόχειρα, παραμελώ, αδιαφορώ (έτσι εξηγούνται και τα της σχόλης και τα της σχολής), αναπαύομαι, δεν εργάζομαι, ευκαιρώ, χρονοτριβώ, βραδυπορώ, καταγίνομαι, αφοσιώνομαι σε κάτι, συχνάζω σε διδασκαλία, έχω δάσκαλο, αφοσιώνομαι στη μάθηση, διδάσκω, ασχολούμαι με κάτι, επί θέσεως, είμαι κενός- κενή. Σχολαίος, σχολαιότης, σχολάριος, σχολάρχης, σχόλασις, σχολασμός, σχολαστήριον, σχολαστής, σχολαστικός, σχολείον*, σχολή, σχόλιον, σχολιάζω, σχολιαστής, σχολικός, σχολύδριον, Σχολάρι, σχολαρχείον, σχολαστικίζω, σχολαστικισμός, σχολαστικότης, σχολάω, σχολνώ, σχολείο, σχόλη, σχολιανός, σχολιαρούδι, σκόλασμα, σκολάω, σκολνώ, σκόλη, σκολιανά, σκολιανός, σκολείο.

Αιγίδα* εκ του > αϊκή α (επιτατ.) + ίκω= ορμητική κίνηση, σπουδή, ορμή. αϊκτός, άϊκτος (α, αρνητ.), άϊξ, αισάλων (κ>σ, αλίσκομαι), αΐσσω (κσ>σσ)- ρίπτομαι, ορμώ, απαστράπτω, αναγκάζω, βιάζω, σαΐτα, σαγίτα, σαΐτεμα, σαγίτεμα, σαϊτευτής, σαϊτεύω, σαγιτεύω, σαϊτιά, επαΐγδην (επί, κ>γ), αιγιαλός (αλς, κ>γ)- ακροθαλασσιά, παραλία (όπου ορμά η θάλασσα), γιαλός, αιγιάλιος, αΐγδην, αίγες (υψηλά κύματα), Αιγαίον, Αιγαίος, Αιγαίων, αιγίς- η εκπέμπουσα τρόμο και έκπληξη, η ασπίδα του Διός, θύελλα ορμητική, αιγίζω, αιγίοχος (έχω), καταιγίς, καταιγίδα, καταιγιδοφόρος. Αίξ γεν. αιγός, από το αΐσσω, αΐγ-δην. Επιπίπτει ορμητικώς επί τροφής, ιδίως επί καρποφόρων δένδρων – η κατσίκα.

Αίγαγρος (άγριος), αιγανέη, αίγειος, αιγίλωψ (ωψ), αίγεος, αιγέη, αιγή, αιγιάζω, αιγιοβάτης, γίδα, αιγι-, αιγο-, αιγ-, αίγιλος, αιγίλιψ (λείπω)- κρημνώδης, εγκατελειμμένος ακόμη κι από τις κατσίκες, αιγόκερως (κέρας), αιγοκερεύς, Αιγαίον (βλέπε άνω αϊκή)- το όρος Ίδη, μέχρι και σήμερα τρέφει αγριοκάτσικα, Αιγίπαν (παν).

Αυλή* εκ του > βλ. αύρη (ρ>λ), είναι ανοιχτή και αναπεπταμένη στον αέρα- κάθε αυλή, χρησίμευε και ως μάντρα για τα κτήνη, ο περίβολος της αυλής, η βασιλική αυλή. Αυλαία, αυλείτης, Αυλιάδες, αυλίδιον, αυλίειον, αυλίζομαι, αυλικός, αύλιον, προαύλιον, αύλιος, αύλις, αύλισις, αυλισμός, καταυλισμός, αυλιστέον, αυλιστήριον, αυλιστρίς, αυλίτης, αυλήτης, Αυλωνιάς, αυλωνίζω, αυλωνίσκος, Αυλές, αυλωνοειδής, αυλάρχης, αυλαρχείον, αυλαρχικός, Αυλέμων, Αυλίς, αυλίζω, αυλικά, Αύλιος, Αυλιώται, Αυλιώτες, αυλόγυρος, Αυλών, Αυλώνα, Αυλωνάριο, εναυλίζω, εναύλιος, αναύλισμα, εναυλιστήριος, έναυλον, εναύλειον, προσαύλειος, επαυλίζομαι, έπαυλις, επαύλιον, επαύλια, επαυλία, επαυλισμός, επαύλισμα, έπαυλος.

Αύρη εκ του > αύρα> αήρ > αυήρ > αύρη = αέρας σε κίνηση, πνοή αέρος, κυρίως δροσερή πνοή, ο δροσερός αέρας της πρωίας, η αυροφόρητος, Αύρα.

Αφιερωμένο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ !!! στα φετινά πρωτάκια ΜΑΣ