Μητρικός θηλασμός

Μετάφραση: "Μμμμμ, οχι! Όσο και να προσπαθώ... Δεν μπορώ να καταλάβω πως... Αυτά τα δύο κουτιά φόρμουλας, θα με βοηθήσουν να θηλάσω!" Και πάνω στη τσάντα γράφει: "Πακέτο θηλασμού. Γιατί το μητρικό γάλα ΕΙΝΑΙ το καλύτερο, αλλά πολύ πιθανόν να μην τα καταφέρετε!"!!!

Πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού

Γενικά Ο μητρικός θηλασμός είναι ένα αποκλειστικό προνόμιο της μητέρας και δε συμβαίνει τυχαία στη ζωή της. Είναι η κατάληξη μία σειράς μεταβολών, που αρχίζουν στη γυναίκα πριν εμφανιστεί η πρώτη έμμηνος ρύση. Ειδικές ορμόνες που παράγονται στις ωοθήκες είναι υπεύθυνες για αυτές τις μεταβολές και την προετοιμασία του μαστού για τη λειτουργία παραγωγής του γάλακτος. Ο μαστός είναι ένας μαζικός αδένας, ο οποίος κάτω από την επίδραση των οιστρογόνων, κατά τη διάρκεια της κύησης, αυξάνει το βάρος του περίπου κατά 400 γραμμάρια, ενώ διπλασιάζεται η αιμάτωσή του. Ο μαστός αποτελείται από το παρέγχυμα και το στρώμα. Το παρέγχυμα αποτελείται από τις κυψελίδες, τα λόβια, που σχηματίζονται από πολλές κυψελίδες, του λοβούς, που αποτελούνται από πολλά λόβια και τους γαλακτοφόρους πόρους. Το στρώμα αποτελείται από το συνδετικό ιστό, τα αιμοφόρα, τα λεμφοφόρα αγγεία και τα νεύρα. Ο μαστός καλύπτεται με δέρμα που είναι λεπτό και ελαστικό και περιλαμβάνει τη θηλή, τη θηλαία άλω, δηλαδή τη σκούρα περιοχή γύρω από τη θηλή και το γενικό δέρμα. Κατά την κύηση η αύξηση βάρους του μαστού οφείλεται στην αύξηση και ανάπτυξη των γαλακτοφόρων πόρων, στην ανάτπυξη των λοβών του αδένα και στην υπερπλασία των επιθηλιακών κυττάρων των κυψελίδων. Η έκκριση γάλακτος δεν είναι τίποτε άλλο από τη μετατροπή των αμινοξέων, των ιχνοστοιχείων, των λιπιδίων, της γλυκόζης και άλλων συστατικών του πλάσματος, σε καζεΐνη, γαλακτοσφαιρίνες, γαλακτολιπίδια, λακτόζη και διάφορα άλλα συστατικά του γάλακτος. Η τροποποίηση αυτών των συστατικών του πλάσματος και η απέκκρισή τους γίνεται από το εκκριτικό επιθήλιο του μαζικού αδένα, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της προλακτίνης. Κατά το θηλασμό, με τις θηλαστικές κινήσεις ενεργοποιείται το αντανακλαστικό απευλευθέρωσης ωκυτοκίνης από την υπόφυση και προκαλείται σύσπαση των κυττάρων των εκφορητικών πόρων του μαζικού αδένα και διευκολύνεται η αποτελεσματικότητα των θηλαστικών κινήσεων. Δηλαδή την εντολή για την έναρξη της παραγωγής γάλακτος τη δίνει το μωρό με το θήλασμα καθώς στέλνει μήνυμα στον εγκέφαλο με τη νευρική οδό. Στη συνέχεια ελευθερώνονται από την υπόφυση οι ορμόνες προλακτίνη και ωκυτοκίνη, οι ορμόνες αυτές μεταφέρονται με το αίμα στο μαστό και με την προλακτίνη παράγεται το γάλα στις κυψελίδες, ενώ με την ωκυτοκίνη προωθείται στους γαλακτοφόρους πόρους και τη θηλή. Το νεογνό έλκει τη θηλή στο στόμα του, τοποθετώντας τα χείλη στην περιφέρεια της άλω, ενώ τα ούλα του αγκιστρώνονται σε αυτή. Στη συνέχεια κρατά τη θηλή στην υπερώα, όπου τη συγκρατεί με τη γλώσσα και την πιέζει, ώστε να προωθήσει το γάλα στο πίσω τμήμα της στοματικής κοιλότητας και να το καταπιεί. Σε κάθε θηλασμό πρέπει να προσφέρονται και οι δύο μαστοί. Είναι σκόπιμο ωστόσο να σημειωθεί ότι με 5 λεπτά θηλασμού, το νεογνό λαμβάνει τα 2/3 περίπου του γάλακτος, που περιέχει κάθε μαστός. Το νεογνό θηλάζει περίπου 15-20 λεπτά. Το νεογνό είτε εναλλάσει τους μαστούς, θηλάζοντας μέσα στα 20 λεπτά και από τους δύο, είτε θηλάζει τη μία φορά από τον ένα μαστό και την άλλη από τον άλλο εναλλάξ. Γενικοί κανόνες για επιτυχή θηλασμό Κάποιοι γενικοί κανόνες για επιτυχή θηλασμό είναι οι ακόλουθοι: 1. Η ενημέρωση της μητέρας για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού 2. Η άμεση τοποθέτηση του νεογνού στο στήθος της μητέρας, ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει, εάν είναι δυνατό, το πρώτο ημίωρο μετά τον τοκετό, με τη βοήθεια εκπαιδευμένου προσωπικού 3. Η τήρηση της συχνότητας του θηλασμού ανάλογα με τις απαιτήσεις του νεογνού, η φύση έχει προβλέψει ώστε η παραγωγή του μητρικού γάλακτος να είναι ανάλογη με τις ανάγκες του νεογέννητου και του βρέφους, ανεξαρτήτως του μεγέθους του μαστού, το οποίο δεν παίζει ρόλο στην ικανότητα παραγωγής γάλακτος 4. Η εκπαίδευση της μητέρας στην τέχνη του θηλασμού και στη διατήρηση της γαλουχίας 5. Το καλύτερο ερέθισμα για την παραγωγή γάλακτος είναι η κένωση και των δύο μαστών 6. Η χορήγηση στο νεογέννητο μόνο μητρικού γάλακτος και η αποφυγή συμπληρώματος ξένου γάλακτος, εκτός και αν συντρέχει ειδικός ιατρικός λόγος, που το επιβάλλει. 7. Η αυστηρή τήρηση κανόνων καθαριότητας, όπως πλύσιμο της θηλής και των χεριών της μητέρας, πριν το θηλασμό, προστατεύει από επιπλοκές, που μπορεί να επηρεάσουν τον θηλασμό 8. Η σωστή στάση τόσο της μητέρας, όσο και του παιδιού. Η μητέρα πρέπει να κρατά σωστά το διογκωμένο μαστό, ώστε να μην αποφράσσονται από αυτόν τα ρουθούνια του νεογνού 9. Η εξήγηση προς τη μητέρα ότι οι δυσκολίες, που τυχόν παρουσιάζονται στην αρχή είναι φυσιολογικές και ξεπερνώνται σιγά σιγά, ώστε να αποφευχθεί η ανάπτυξη του αισθήματος απογοήτευσης, το οποίο θα οδηγήσει στην αποτυχία του θηλασμού. Τα κριτήρια για την επιτυχία του θηλασμού από την πλευρά του νεογνού είναι τα ικανοποιητικά διαστήματα ύπνου του, η αύξηση βάρους του και οι φυσιολογικές κενώσεις, ενώ από τη μητέρα είναι η απουσία παθολογικών εκδηλώσεων. Τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης και την 1η-4η ημέρα μετά τον τοκετό αποβάλλεται από το μαστό το πύαρ, ή πρωτόγαλα, που είναι η άριστη τροφή του νεογνού για τις πρώτες ημέρες. Είναι κίτρινο, αλκαλικής αντίδρασης, με υψηλό ειδικό βάρος, με μεγάλη περιέκτικότητα σε πρωτείνη, βιταμίνη Α, άλλατα νατρίου και φωσφόρου, αντισώματα και λευκοκύτταρα. Εχει μικρή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και λίπη και χαρακτηρίζεται από καθαρτική δράση, ενώ συντελεί στον καθαρισμό του γαστρεντερικού σωλήνα του νεογνού, την αποβολή του μυκωνίου και την εγκατάσταση φυσιολογικής χλωρίδας στο έντερό του. Μετά την τρίτη περίπου ημέρα από τον τοκετό το πύαρ γίνεται μεταβατικό γάλα και μετά την έβδομη σε δέκατη ημέρα γίνεται ώριμο γάλα. Το χρώμα του είναι άσπρο και η σύστασή του πιο λεπτόρευστη από το πύαρ. Παράγεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από το πύαρ και δίνει περισσότερη ενέργεια. Περιέχει μοναδική αναλογία σε λευκώματα, λίπη, υδατάνθρακες, άλατα, βιταμίνες, αντισώματα και είναι αναντικατάστατη τροφή για το νεογέννητο. Πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού Για το παιδί 1. Ιδανική σύνθση γάλακτος για τη σωματική του ανάπτυξη 2. Χορήγηση έτοιμων αντισωμάτων και αντιφλεγμονωδών παραγόντων, με αποτέλεσμα την προστασία από λοιμώξεις του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος και από ιώσεις. 3. Πρόληψη αλλεργικών καταστάσεων και προστασία από αναιμίες 4. Αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων. Ειδικά για τα πρόωρα είναι η ιδανική τροφή, καθώς τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι το γάλα μητέρων που γεννούν πρόωρα έχει σημαντικά μεγαλύτερη περιεκτικότα λευκωμάτων από το γάλα μητέρων που γεννούν κανονικά 5. Ασηπτες συνθήκες σίτισης και σωστή θερμοκρασία χορηγούμενου γάλακτος, καθώς το μητρικό γάλα χορηγείται απ΄ευθείας από το μαστό της μητέρας 6. Αύξηση του δείκτη νοημοσύνης 7. Προστασία από κίνδυνο νεανικού διαβήτη 8. Ελάττωση της συχνότητας του παιδικού καρκίνου 9. Βελτίωση του λόγου σε παιδιά με σχιστίες 10. Μείωση της τερηδόνας 11. Πρόληψη παχυσαρκίας 12. Πρόληψη για μελλοντικό κίνδυνο στεφανιαίας νόσου 13. Η πιο κατάλληλη τροφή για πολλές ασθένειες της νεογνικής και βρεφικής ηλικίας, όπως είναι το σύνδρομο δευσαπορρόφησης, η δυσανεξία στο γάλα αγελάδος, η επίμονη διάρροια, η ελκώδης κολίτιδα, η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οι χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού, η σηψαιμία, η ανεπάρκεια της I.G.A ανοσοσφαιρίνης, η μεταμόσχευση μυελού των οστών. 14. Συμβάλει στην ηρεμία του βρέφους λόγω ειδικής ορμόνης που περιέχει 15. Συμβάλει στην καλή ψυχική υγεία λόγω του ψυχικού δεσμού που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και το νεογνό. Για τη μητέρα 1. Ταχεία παλινδρόμηση της μήτρας της λεχωίδας 2. Προστασία από καρκίνο του μαστού 3. Μείωση της συχνότητας καρκίνου του ενδομητρίου 4. Προστασία από οστεοπόρωση 5. Σε σημαντικό ποσοστό (75%) προφύλαξη από σύντομη νέα εγκυμοσύνη 6. Ευκολότερη απώλεια του βάρους, που αποκτήθηκε κατά την εγκυμοσύνη, καθώς το αποθηκευμένο λίπος καίγεται για την παραγωγή γάλακτος 7. Ψυχική ολοκλήρωση ως γυναίκα-μητέρα 8. Ευκολία στη σίτιση του παιδιού 9. Οικονομία Αντενδείξεις Οι αντενδείξεις του μητρικού θηλασμού είναι ελάχιστες και περιλαμβάνουν: α. Τη βαρειά νόσο της μητέρας (αναπνευστική, καρδιακή, νεφρική, λοιμώδη, όπως η φυματίωση, οι νεοπλασίες) β. Τη λήψη από τη μητέρα ορισμένων φαρμάκων, όπως κυτταροστατικών-χημειοθεραπευτικών, αντιθυροειδικών, φαινυλβουταζόνης και άλλων και γ. Παθήσεις από το μαστό, όπως φλεγμονή και σοβαρή μαστίτιδα, ή η έλλειψη θηλής, η εισολκή της θηλής και η επίπεδη θηλή.

Η οσμή του Παραδείσου

Η συγκινητική ιστορία της Δανάης, ενός μωρού που γεννήθηκε πρόωρα..

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙ ΝΑ "ΜΥΡΙΣΟΥΜΕ";
ΜΥΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ 300.000 ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ....
ΜΥΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΑΤΗ ΠΡΟΣΥΛΩΣΗ ΣΤΑ ΤΗΣ ΒΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ...
ΜΥΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΘΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ...
ΤΗΝ ΠΡΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΩ......
...ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΞΑΝΑ ΠΑΙΔΙ....ΝΑ ΞΑΝΑΜΥΡΙΖΑ.....

πηγή: Τρελογιάννης

Τὰ καημένα τὰ Καλικατζαράκια...

Του π. Κωνσταντίνου Ν. Καλλιανού από τη Σκόπελο

Μοῦ τὰ θύμισαν τὰ παιδιά, καὶ μάλιστα τὰ παιδιὰ τοῦ Νηπιαγωγείου, ποὺ κάθε τέτοιες μέρες εἶναι, πιστεύω, τὰ μόνα ποὺ τὰ θυμοῦνται καὶ τὰ τιμοῦν. Γιατὶ νομίζω πώς ἐμεῖς οἱ μεγάλοι, ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, ὅλο καὶ λησμονοῦμε τὰ καλικατζαράκια τῶν παιδικῶν μας χρόνων, τότε, δηλαδή, ποὺ μᾶς συντρόφευαν τὶς μέρες τοῦ Δωδεκαημέρου ἐκεῖνον τὸν περασμένο καὶ ξεχασμένο καὶ λησμονημένο πιὰ καιρό. Τὸν καιρὸ, ποὺ μεγάλωνε μαζί μας μὲ τὰ ὅσα ἀκούγαμε γι᾿ αὐτά, ἤ τὰ ζήσαμε σεργιανώντας τὶς κρύες νύχτες μέσα στὰ σκοτεινὰ σοκάκια τοῦ χωριοῦ καὶ, περιέργως, χαιρόμασταν γιὰ τὴν «παρουσία»τους. Γιατὶ ἔρχονταν, αὐτοὶ οἱ προσωρινοὶ ἐπισκέπτες, ἀπό τοὺς κόσμους τοὺς εὐλογημένους τοῦ παραμυθιοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ διηγήσεις παλαιῶν ἁπλοϊκῶν γιαγιάδων, ποὺ οἱ ρίζες τους ἦταν καλὰ στερεωμένες στὸν 19ο αἰ., ἴσως καὶ παλιότερα....

Τὰ Καλικατζαράκια, λοιπὸν, ποὺ μοῦ τὰ θύμισαν τὰ μικρὰ παιδιὰ μαθαίνοντάς μου παράλληλα ὅτι δὲν θἄπρεπε, μέρες ποὺ ἔρχονται, νὰ ξεχνῶ. Ἀλήθεια, νὰ ξεχνῶ τὶ καὶ γιατί; Ὅμως ἄς πῶ τὰ πράγματα ἀπὸ τὴν ἀρχή.

Ἀπ᾿ αὐτοὺς ποὺ μοῦ ἔμαθαν κάποια πράγματα, χρήσιμα καὶ στέρεα, μέχρι σήμερα, ἦταν ἡ σχεδὸν ἀγράμματη γιαγιὰ μου ἡ Σοφία, ἡ ὁποία ἦταν καλικατζαρογεννημένη, ποὺ σημαίνει ὅτι γεννήθηκε τότε ποὺ ἔρχονται τὰ καλικατζαράκια, αὐτὰ τὰ μισοδαιμονικὰ ὄντα ποὺ μένουν κρυμμένα ὁλοχρονὶς μέσα στὴ γή, λές καὶ κατοικοῦν σὲ σπηλιά. Ἀνεβαίνουν δὲ στὸν ἐπάνω κόσμο, μόλις ἀρχίσει ἡ περίοδος τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου.

Ἡ γιαγιά μου, λοιπόν, φοβόταν τὰ καλικατζούρια κι ἔτσι, ὅταν ἄρχισε νὰ βραδυάζει, γιὰ δώδεκα μέρες, δηλαδὴ ἀπό τὶς παραμονὲς τῶν Χριστουγέννων μέχρι τὴν παραμονὴ τῶν Θεοφανείων ποὺ θὰ χυνόταν ὁ Μέγας Ἁγιασμὸς, δὲν ἔβγαινε ἔξω. Ὁ λόγος, μάλιστα, ποὺ δὲν ἔβγαινε ἦταν μήπως καὶ τὴ σκιάξουν οἱ μικροὶ αὐτοὶ καὶ δαιμόνιοι ἐπισκέπτες. Κι ὅλο ἔλεγε γιὰ τὸν καημένο τὸ Βαρσαμᾶ- ποιὸς νὰ ἦταν ἄραγε;- ποὺ πῆγε νύχτα στὸ Μαχαλᾶ καὶ τὸν βρῆκαν οἱ Καλικάτζαροι, τοῦ ἔσβυσαν τὸ φανάρι ποὺ κρατοῦσε καὶ τὸν ἄφησαν στὸ σκοτάδι, κάπου ἐκεῖ στὸ Πουρί, μιὰ ρεματιὰ μεταξὺ τοῦ Μαχαλᾶ καὶ τοῦ Κάτω Χωριοῦ.

Κι ἦρθε, αὐτὰ ποὺ μοῦ ἔλεγε ἡ μανοῦ μου, νὰ τὰ ἐπιβεβαιώσει ἡ θειὰ ἡ Οὐρανία ἡ Πριονιστίνα, καλικατζαρογεννημένη κι αὐτή. Μόνο ποὺ ἡ θειὰ ἡ Οὐρανία ἀνάφερε τὸ περιστατικὸ ποὺ εἶχε ἡ ἴδια μὲ τοὺς καλικάντζαρους, ὅταν ἦταν μικρὴ καὶ βγῆκε νύχτα ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι, τέτοιες μέρες, μέρες τοῦ Χριστοῦ. Ἀντίκρυσε, λοιπὸν, ὅπως διηγήθηκε «τοὺ μιγάλου τοὺ καλ᾿κάτζαρου μὶ κατ᾿ μάτια μιγάλα!!», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τῆς κοπεῖ ἡ φωνή. Γιὰ νὰ τὴ γιάνει δὲ ἡ μάνα της, τὴν πῆγε ἀποπέρα, στὸ Κάτω τὸ Χωριὸ, σὲ μιὰ θειὰ μαντολόγισσα, ἡ ὁποία, γιὰ νὰ τὴ συνεφέρει, τῆς ἔδωσε νὰ πιεῖ «φριξόνερο». Αὐτὰ συνέβησαν στὰ τέλη τοῦ 19ου μὲ ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰ. τότε ποὺ τὸ χωριὸ μας εἶχε πολλὰ τέτοια περιστατικά, τὰ ὁποῖα καὶ περιπλανιόντουσαν ἀπό στόμα σὲ στόμα, κυρίως μεταξὺ τῶν παιδιῶν, ἀλλὰ καἰ κάποιων μεγάλων, ὡς διηγήσεις, γιὰ νὰ γεμίζουνν ἐκεῖνα τ᾿ ἀτέλειωτα χειμωνιάτικα βράδυα.

Ὡστόσο οἱ Καλικάτζαροι εἶναι ταυτισμένοι καὶ μὲ κάτι ποὺ ἄρεσε τόσο πολὺ σὲ μᾶς τὰ παιδιά. Μὲ τὰ μοῦρτα, τὸν μαῦρο δηλαδὴ καὶ στιφόγλυκο καρπὸ τῆς μυρτιᾶς, ποὺ αὐτὲς τὶς μέρες τοῦ Δωδεκαημέρου τὸν γευόμασταν μὲ εὐχαρίστηση. Μᾶς λέγανε, λοιπόν, οἱ μεγαλύτεροι ὅτι γιὰ νὰ γλυκάνουν τὰ μοῦρτα ἔπρεπε νὰ τὰ κατουρίσουν οἱ Καλικάτζαροι, μὲ λίγα λόγια νὰ περιμένουμε τὸ Ἅγιο Δωδεκαήμερο...

Ὅμως αὐτὲς τὶς διηγήσεις ἀπὸ τὸ Κλῆμα ἦρθε ἀργότερα νὰ τὶς συμπληρώσει ὁ Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης, ὁ ὁποῖος, παρ᾿ ὅλο ποὺ ἦταν γείτονάς μας ἀπ᾿ τὸ Σκιάθο, ἐν τούτοις μᾶς ἦταν τόσο ἄγνωστος. Αὐτὸς, λοιπόν, ὁ μεγάλος δάσκαλος μᾶς θύμισε σὲ χρόνια κατοπινὰ, κι ἀπό τότε, κάθε τέτοιες μέρες, ἀνασύρει μὲ τὸ λόγο του σπαράγματα παιδικῶν στιγμῶν ποὺ ζήσαμε σὲ κάποιες φτωχικὲς, ἁπλοϊκὲς καὶ λιτὲς κάμαρες, ξεχασμένες σήμερα ἤ ἐρειπωμένες.

Ἀνοίγοντας τὶς λαμπρὲς σελίδες τῶν «Εἰκόνων» τοῦ Μωραϊτίδη, ποὺ φέρουν τὸν ὑπότιτλο «Χριστούγεννα», ὁ νοσταλγικὸς ἀναγνώστης, ποὺ ἔχει βιώσει παρόμοιες στιγμὲς, εἶναι ἀδύνατο νὰ μὴ σταθεῖ καὶ στὸν παρακάτω διάλογο τοῦ παπποῦ μὲ τὸν μικρὸ του τὸν ἐγγονὸ.

« -Λοιπὸν θὰ ἔλθουν ἀπόψε; Ἐρωτᾷ εἷς τῶν μικρῶν.

-Τώρα ἴσως ἔφθασαν, ἀποκρίνεται ὀ γέρων.

-Καὶ εἶναι πολλοί;

-Ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ.

-Καὶ ποῦ θὰ καθίσουν;

- Θὰ μοιρασθοῦν εἰς ὅλα τὰ σπίτια τοῦ χωριοῦ.

...Ἐνοεῖται ὅτι πρόκειται περὶ τῶν καλικατζάρων. Εἶναι περιττὸν νὰ ἀναπτύξωμεν τὸν θελκτικὸν αὐτὸν μῦθον, ὅστις τοσάκις μικροὺς σᾶς ἐφόβισεν ἤ ἐφήβους σᾶς ἐφαίδρυνε».

Πράγματι, ἦταν μιὰ παράξενη συντροφιὰ κάποτε τὰ «καλικατζούρια» γιὰ μᾶς τὰ παιδιὰ, ἀλλὰ κι ἕνας ἀδιόρατος φόβος μᾶς κατελάμβανε τότε ποὺ στὰ θεοσκότεινα σοκάκια τοῦ χωριοῦ σπάνια περπατοῦσε κάποιος, ἰδιάιτερα ὅταν πήγαινε κατὰ τὸ Ρέμα, γιατὶ πάντοτε ὑπῆρχε τὸ ἐνδεχόμενο τῆς παρουσίας τῶν καλικατζάρων. Μάλιστα, ἄν τύχαινε νὰ πᾶμε στὰ κάλαντα καὶ φτάναμε στὸ σπίτι τοῦ Γέρο Ζησιμὴ, τὸ τελευταῖο σπίτι ποὺ βρίσκεται στὸ μονοπάτι ποὺ πάει κατὰ τὸ Μαχαλᾶ καὶ τὴ Γλώσσα, ἕνα παγωμένο χέρι ἔσφιγγε τὴν καρδιὰ μας, ἐπειδὴ ἐκεῖ γύρω ἦταν σχεδὸν ἐρημιὰ καὶ τ᾿ ἀπόβραδο μέσα στὰ πυκνὰ τὰ δέντρα γινόταν ὅλο καὶ πιὸ σκοτεινό, δηλαδὴ ὅτι ἔπρεπε νὰ μᾶς παρουσιαστοῦν τὰ καλικατζούρια.

Ἄλλο πάλι σημεῖο ποὺ μᾶς ἔφερνε σιμὰ μὲ τὰ δαιμονικὰ αὐτὰ ὄντα, ἦταν ὅταν τύχαινε νὰ πᾶμε στὴ Γλώσσα, τέτοιες μέρες τοῦ Δωδεκαημέρου, ἀπό τὸ μονοπάτι, τὸ ὁποῖο περνοῦσε ἀπό τὸ Κάτω Χωριὸ καὶ συνέχιζε μέχρι τὸ Μαχαλᾶ κι ὕστερα στὴ Πλατάνα. Ὅταν, λοιπόν, φτάναμε στὸ Πουρὶ, σπεύδαμε νὰ περάσουμε ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα τὸ δρόμο, ποὺ ἦταν πράγματι τόσο παράξενος. Γιατὶ ἐνῶ περπατοῦσες τὸ ἴσωμα ξαφνικὰ κατέβαινες τὸ μικρὸ τὸ καλτερίμι μὲχρι τὸ μονοπάτι τῆς ρεματιᾶς κι ὕστερα ἔπρεπε νὰ πάρεις τὸ ἀνηφορικὸ τὸ καλτερίμι ποὺ ὁδηγοῦσε στὸ Μαχαλᾶ. Μάλιστα, ἐκεῖ, στὸ Πουρὶ, ὑπάρχει ἕνας μεγάλος σταχτὺς βράχος γεμᾶτος μούσκλια, ποὺ μοιάζει μὲ τὴ ράχη προϊστορικοῦ ζώου...

Βάζαμε, λοιπόν, στὸ νοῦ μας τὸ Βαρσαμᾶ, ποὺ τὸν ἔπιασαν σ᾿ αὐτὸ τὴ σημεῖο μιὰ νύχτα τοῦ Δωδεκαημέρου τὰ καλ᾿ κατζούρια καὶ τοῦ σβύσανε τὸ φανάρι, καὶ παγώναμε... Μέχρι ποὺ ἦρθε καιρὸς νὰ παρατήσουν τὸ μονοπάτι αὐτὸ, νά κλείσει ἤ νὰ γίνει ἁμαξωτὸς ἕνα μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ δρόμου ἀπό τὸ Μαχαλᾶ ἴσαμε τὰ χτήματα ποὺ ὑπάρχουν ἐκεῖ γύρω, ν᾿ ἀλλάξει κάθε τι ποὺ θύμιζε τόσες καὶ τόσες πτυχὲς τοῦ λαϊκοῦ μας πολιτισμοῦ, νὰ διωχτοῦν καὶ τὰ καλικατζαράκια, γιὰ νὰ βρίσκουν καταφύγιο κάθε χρόνο, ὄχι στὶς καμινάδες ἤ στὶς ρεματιὲς, ἀλλὰ στὰ ποιηματάκια καὶ τὰ μικρὰ τὰ θεατρικὰ τῶν Νηπιαγωγείων, ἄντε καὶ τῶν δύο, τὸ πολὺ, τάξεων τοῦ Δημοτικοῦ....

πηγή:panagiotisandriopoulos

Χριστούγεννα με Χριστό

Έγινε φέτος μια προσπάθεια με τα παιδιά της πρώτης τάξης να δώσουμε την πραγματική έννοια των Χριστουγέννων μέσα από μια θετρική παράσταση που μόνοι μας φτιάξαμε.Το κείμενο αν και δεν είναι τέλειο νομίζω το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό ,το μοιράζομαι μαζί σας.

Τα παιδιά μπαίνουν τρέχοντας στην σκηνή με τα τριγωνάκια τους.
Κάποιο από τα παιδιά κρατάει ένα στολισμένο καραβάκι.
Εσωτερικά είναι ντυμένα με τα γιορτινά τους ρούχα ενώ απ΄έξω φοράνε μπουφάν, κασκόλ, σκούφο και γάντια.
Όλοι μαζί: Να τα πούμε;
Α: Ουφ ξεποδαριάστηκα σήμερα.
Β: Εγώ όχι μόνο ξεποδαριάστηκα αλλά και ξελαρυγγιάστηκα. Άσε που έχω παγώσει από το κρύο.
Γ: Από το πρωί είμαστε στους δρόμους. Δεν αφήσαμε σπίτι για σπίτι. Γυρίσαμε όλο το χωριό λέγοντας τα κάλαντα.
Δ : Μπορεί παιδιά να κουραστήκαμε αλλά μη μου πείτε πως δεν το ευχαριστηθήκατε!!!
Ε : Εγώ το διασκέδασα πολύ.
Όλοι μαζί: Περάσαμε πολύ ωραία!!! Άξιζε ο κόπος.
Ζ : Είπαμε σε όλο το χωριό τα χαρμόσυνα νέα της γέννησης του Χριστού. Λίγο το ΄χετε;
Η: Άσε που το σακούλι είναι γεμάτο από ευρουλάκια.
Θ: Αχ πόσο μου αρέσουν τα Χριστούγεννα. Λαμπάκια, στολίδια, χριστουγεννιάτικα δέντρα, δώρα πολλά, κουραμπιέδες, μελομακάρονα και ένα σωρό άλλα. Ααα και μην ξεχνάτε το καλύτερο. Τα σχολεία την περίοδο των Χριστουγέννων είναι κλειστά!!!
Ι: Καλά αυτό σημαίνει για σένα Χριστούγεννα; Τα λαμπάκια και τα δώρα γιορτάζουμε; Μήπως τα ΄χεις μπερδέψει;
Κ: Σίγουρα τα λαμπάκια, τα δώρα, οι λιχουδιές και η ξεγνοιασιά αυτών των ημερών ξετρελαίνουν τα παιδιά. Μα δεν είναι αυτό το νόημα των Χριστουγέννων.
Λ: Εεε τι είναι λοιπόν τα Χριστούγεννα; Θα μου πείτε;
Μ: Για να σας πω εσάς καλή η κουβεντούλα σας αλλά η ώρα περνάει και αύριο πρέπει να σηκωθούμε πρωί – πρωί.
Ν: Πρωί – πρωί;;; Τι έχουμε να κάνουμε; Πού θα πάμε;
Ξ: Καλά τόση ώρα τι λέγαμε στα κάλαντα! Ο Χριστός γεννιέται και πρέπει να τρέξουμε όλοι στην εκκλησία.
Ο: Έλα μην αργείτε! Πάμε γρήγορα στα κρεβάτια μας!
Τα παιδιά βγάζουν το μπουφάν τους, τα γάντια, το σκούφο και το κασκόλ και ξαπλώνουν ενώ παράλληλα ακούγεται το τραγουδάκι ¨Άγια Νύχτα¨.
Μετά την ¨Άγια Νύχτα¨ ακούγεται ο ήχος της καμπάνας της εκκλησίας. Ένα παιδί σηκώνεται για να ξυπνήσει τα υπόλοιπα. Σηκώνονται και αρχίζουν να τεντώνονται, να χασμουριούνται και γενικότερα να ετοιμάζονται για να πάνε εκκλησία. Τρία όμως παιδιά αρνούνται να ξυπνήσουν. Ακούγεται το τραγουδάκι ¨Χιόνια στο καμπαναριό¨ ενώ τα υπόλοιπα παιδιά προσπαθούν να ξυπνήσουν τους 3 τελευταίους κοιμισμένους.
Π : Ελάτε παιδιά. Σηκωθείτε. Θα αργήσουμε. Δεν ακούσατε την καμπάνα;
Ρ : Ωωω!!! Ποιος σηκώνεται τώρα; Είναι ζεστά εδώ!
Σ : Έχω μια ερώτηση: Γιατί να πάμε σήμερα στην εκκλησία αφού ο Χριστός γεννήθηκε πριν από χρόνια; Τι νόημα έχει; Άσε με να κοιμηθώ σου λέω!
Τ : Κάνεις λάθος αγαπημένε μου φίλε. Ο Χριστός μπορεί να γεννηθεί ξανά και σήμερα.
Υ : Τι;;; Κάτσε να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά. Εγώ ξέρω ότι ο Χριστός γεννήθηκε πριν από πολλά χρόνια στη Βηθλεέμ από την Παναγία μας σε μια φάτνη. Μαζί της ήταν και ο Ιωσήφ που την προστάτευε.
Φ : Επίσης πάνω από την σπηλιά ήταν ένα φωτεινό αστέρι και πλήθος αγγέλων που έψαλλαν λέγοντας ¨ Δόξα εν υψίστης Θεώ και επεί γης ειρήνη εν ανθρώπεις ευδοκία¨ .

Χ: Οι πρώτοι που έμαθαν τα χαρμοσυνα νέα ήταν οι βοσκοί που ήταν εκεί γύρω. Ένας άγγελος τους είπε ότι γεννήθηκε ο σωτήρας όλου του κόσμου. Τότε αμέσως έτρεξαν να τον προσκυνήσουν.
Ψ : Τον Χριστό τον προσκύνησαν και οι τρεις Μάγοι. Έτσι δεν είναι;
Ω: Μετά από δύο χρόνια προσκύνησαν τον Χριστό οι τρεις Μάγοι τους οποίους τους οδήγησε το αστέρι. Οι Μάγοι πρόσφεραν δώρα στο Χριστό χρυσό, λιβάνι και σμύρνα.
Α΄: Πάρα πολύ ωραία. Όμως σας το ξαναλέω σήμερα γεννιέται ο Χριστός.
Β΄: Αυτή τη φορά όχι σε φάτνη αλλά στην καρδιά μας.
Γ΄: Βοσκοί και Μάγοι είμαστε εμείς και όλοι όσοι σήμερα θα τρέξουν στις εκκλησίες για να τον προσκυνήσουν.
Δ΄: Σαν να αρχίζω να καταλαβαίνω τώρα καλύτερα.
Ε΄: Και όταν λες ότι θα τον προσκυνήσουμε μήπως εννοείς ότι θα πάμε να κοινωνήσουμε;
Ζ΄: Ναι αυτό εννοώ.
Η΄ : Και τι δώρο μπορούμε εμείς να του προσφέρουμε;
Θ΄: Την αγάπη μας και την προσπάθεια να τηρήσουμε όλα όσα μας είπε.
Ι΄ : Έχετε δίκιο παιδιά. Ο Χριστός δεν γεννήθηκε μία φορά. Γεννιέται κάθε φορά στον κάθε άνθρωπο που του δίνει σαν φάτνη την καρδιά του.
Κ΄: Ας μην χάνουμε χρόνο. Ας τρέξουμε γρήγορα στην εκκλησία.
Λ΄ : Εγώ έχω μία ακόμα απορία. Τι σημαίνον τα λόγια που έψαλαν οι άγγελοι; Για ποια ειρήνη μιλάνε;
Μ΄ : Η ειρήνη είναι ο Χριστός. Και όταν είσαι με το Χριστό έχεις ειρήνη στο μυαλό, στην καρδιά και στις πράξεις . Τι άλλο θέλουμε;
Όλοι μαζί: Χριστούγεννα χωρίς Χριστό δεν γίνονται!!!
Κ Α Λ Α Χ Ρ Ι Σ ΤΟ Υ Γ Ε Ν Ν Α
Ένα – ένα το παιδί κάνει υπόκλιση ενώ παράλληλα ακούγεται το απολυτίκιο των Χριστουγέννων.
Τα παιδιά φεύγουν από την σκηνή. Μετά από λίγο όμως αναβαίνει ένα παιδί στη σκηνή και λέει:
Και μην ξεχάσετε να πάτε εκκλησία!