Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Κυριακή 20 Μαρτίου 2011
Απίστευτο! Το Υπ. Παιδείας κλείνει σχολείο του 1871 που δεν έκλεισαν ούτε οι Τούρκοι στο ιστορικό Τσοτύλι!

"Τις Ακροπόλεις δεν τις κλείνουν ούτε τις συγχωνεύουν".
καταγγέλει ο διευθυντής του Γενικού Λυκείου Τσοτυλίου, Δημήτρης Παλασόπουλος.
Ντροπή και μόνο ντροπή προκαλεί η πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για συγχώνευση του ιστορικού Γενικού Λυκείου Τσοτυλίου Κοζάνης με το Γενικό Λύκειο Νεάπολης.
Το σχολείο που δεν έκλεισαν ούτε οι Τούρκοι, ιδρύθηκε το 1871 από την Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα ομογενών από την Κωνσταντινούπολη οι οποίοι υπό την καθογήση του τότε Πατριάρχη Άνθιμου πήραν ειδική άδεια απο τον Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ και έτσι φτιάχτηκε το πρώτο σχολείο που λειτούργησε επί τουρκοκρατίας στη Βόρειο Ελλάδα.
Όπως δήλωσε στο Newsit o Διευθυντής του σχολείου, Δημήτρης Παλασόπουλος :
«Το σχολείο που έχει 62 μαθητές και 12 καθηγητές δεν ήταν καν μέσα στη διαβούλευση για συγχώνευση. Εμάς δεν μας ρώτησαν καν. Είμαστε δυσπρόσιτο σχολείο με ΦΕΚ του 2002 του Υπ. Παιδείας. Εκτός από τα παιδιά του Τσοτυλίου έρχονται σε εμάς παιδιά με δύο λεοφωρεία από τα απομακρυσμένα χωριά που βρίσκονται πάνω από 30 χιλιόμετρα από το Τσοτύλι. Επίσης η περιοχή μας είναι ορεινή με 5 μήνες τουλάχιστον χειμώνα. Πριν μια εβδομάδα είχαμε 10 πόντους χιόνι και παγετό. Εγώ προσωπικά δεν θα σταματήσω τους αγώνες μέχρι να πάρουν πίσω την απόφαση αυτή, έχω ζήσει αυτό το σχολείο 32 χρόνια. Και λέω και κάτι άλλο. Οι Ακροπόλεις έστω και αν παλιώσουν δεν τις γκρεμίζουμε».
Οι μαθητές του Γενικού Λυκείου Τσοτυλίου στην Κοζάνη πραγματοποίησαν κατάληψη τις τελευταίες 13 ημέρες την οποία έχουν αναστείλει προσωρινά μέχρι να δουν τι θα πράξει το Υπουργείο Παιδείας.
πηγή:Σαντορινιός
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011
Διαμαντοπούλου - Χριστοφιλοπούλου σε διατεταγμένη υπηρεσία - Αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα
Στο μέτωπο της Μαθητικής Αντίστασης σε όλη τη χώρα καθημερινά προσθέτουν τις δυνάμεις τους ολόκληρες τοπικιές κοινωνίες, ο εμπορικός κόσμος και οι διοκήσεις των δήμων.
Κάτω τα κουλά σας από τα ελληνικά σχολεία
Διαμαντοπούλου - Χριστοιλοπούλου σε διατεταγμένη υπηρεσία - Καταργούν 1.933 σχολεία σε όλη την επικράτεια - Σε όλη την χώρα απλώνονται οι κινητοποιήσεις γονέων, μαθητών και εκπαιδευτικών - Σχολεία-τέρατα 600 μαθητών σε φτηνά κτίρια χωρίς στατική επάρκεια - Δραματική έκκληση της Μαθητικής Αντίστασης για στήριξη στον αγώνα των μαθητών από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας - ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η απόφαση του υπουργείου Παιδείας δεν αφορά τα μειονοτικά στη Θράκη - Νέα σχολικά κτίρια και μεγαλύτερες εποδοτήσεις για τα μειονοτικά σχολεία ζητά ηΤουρκία
Χαρακτηριστικό παράδειγμα περί του πώς αντιλαμβάνεται το "Νέο Σχολείο" το δίδυμο της συμφοράς είναι ότι το 2ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης, που είναι κτίριο... 80 ετών, στο οποίο θα στεγαστούν... 13 σχολικά τμήματα των 26 μαθητών.
Ακολουθούν οι ανακοινώσεις της Μαθητικής Αντίστασης
Οι κινητοποιήσεις μας απλώνονται σε όλη τη χώρα
"Κανένα σχολείο να μην κλείσει!
Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στις καταργήσεις των σχολείων μας. Είναι αποφασισμένη να μας γυρίσει αιώνες πίσω, να μας στοιβάξει στα "νέα" σχολεία χωρίς δικαιώματα.
Είμαστε όμως κι εμείς αποφασισμένοι να αντισταθούμε! Να βγούμε στους δρόμους και να διεκδικήσουμε να μην κλείσει κανένα σχολείο, να μη γίνει καμία συγχώνευση!
Ήδη οι κινητοποιήσεις μας απλώνονται σε όλη τη χώρα. Μέχρι στιγμής, οι καταλήψεις φτάνουν περίπου τις 50, ενώ συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας γίνονται καθημερινά σε πολλές γειτονιές της Αθήνας και σε πόλεις και χωριά της επαρχίας.
Με την πρώτη σπίθα των αγώνων μας, η κυβέρνηση έβαλε μπρος το σχέδιο τρομοκράτησής μας. Άρχισε να μας απειλεί με αναπληρώσεις μαθημάτων τα Σάββατα και τις αργίες. Και είναι σίγουρο ότι δε θα διστάσει να εντείνει την τρομοκρατία. Γιατί μας φοβούνται, ξέρουν τη μεγάλη δύναμη που κρύβουν οι μαζικές μας κινητοποιήσεις, ξέρουν ότι το μόνο που μπορεί να τους χαλάσει τα σχέδια, το μόνο που μπορεί να απειλείσει την πολιτική τους είναι οι μαζικοί μας αγώνες!
Έχουμε κάθε λόγο να συνεχίσουμε και να δυναμώσουμε τις αντιστάσεις μας! Μαζί με τους εκπαιδευτικούς μας που θέλουν να τους κάνουν λάστιχο και οδηγούνται σε απολύσεις. Μαζί με τους γονείς μας, μαζί με όλο το λαό, γιατί όλοι μας δεχόμαστε την ίδια επίθεση, έχουμε όλοι τον ίδιο εχθρό απέναντί μας.
Κανένα κλείσιμο σχολείου - Καμία συγχώνευση!
Γενικές συνελεύσεις σε όλα τα σχολεία!
Να δυναμώσουμε τις κινητοποιήσεις μας σε κάθε πόλη, σε κάθε συνοικία!"
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
"Θέλουν να κλείσουν τα σχολεία μας.
Θέλουν να κάνουμε μια ώρα για να πάμε στο σχολείο μας.
Θέλουν να φτιάξουν σχολεία-τέρατα των 600 μαθητών με τριαντάρια (και βάλε) τμήματα.
Θέλουν να πληρώνουμε τα βιβλία μας.
Θέλουν να πληρώνουμε τα χαρτιά, τις καθαρίστριες, το πετρέλαιο, τους φύλακες, τη μετακίνηση, το ρεύμα, τα θρανία, τα πάντα από την τσέπη μας.
Θέλουν να πεθαίνουμε στο διάβασμα, να τρέχουμε στα φροντιστήρια, να καθόμαστε στο σχολείο μέχρι το απόγευμα, για να μας πούνε στο τέλος ότι «δεν χωράμε» στα Πανεπιστήμια, ότι δεν έχουμε δικαίωμα σε μια σταθερή δουλειά με δικαιώματα, ότι ακόμα κι αν με τα χίλια ζόρια μπούμε σε μια σχολή θα μας πετάξουν έξω σε κανα-δυο χρόνια, για να γίνουμε άνεργοι, ημιαπασχολούμενοι, δια βίου εκπαιδευόμενοι, δούλοι χωρίς δικαιώματα.
Θέλουν να τα δεχόμαστε όλα χωρίς διαμαρτυρία, να καθόμαστε ήσυχοι, να κοιτάμε τη δουλειά μας και τον εαυτό μας, γιατί αλλιώς μας περιμένουν απουσίες, αποβολές, φακέλωμα, αστυνομικοί, εισαγγελείς, δικαστές να μας «διδάξουν» ποιο είναι το καλό μας.
Θέλουν να διώξουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών από τα σχολεία!
Πρέπει και μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια!
Να κάνουμε συνελεύσεις σε κάθε σχολείο σε όλη την Ελλάδα, να συζητήσουμε, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε για το δικαίωμα το δικό μας και όλου του λαού σε δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση.
Να σταθούμε στο πλευρό των εργαζόμενων, που μένουν απλήρωτοι για μήνες, που βλέπουν τους μισθούς να μειώνονται και τις απολύσεις να πέφτουν σύννεφο, που έχουν τους εργοδότες να κάνουν ό,τι θέλουν, που έχουν τους λογαριασμούς να τους πνίγουν.
Να παλέψουμε μαζί με τους γονείς και τους καθηγητές μας ενάντια στις συγχωνεύσεις σχολείων,
ενάντια στο κλείσιμο οποιουδήποτε σχολείου!
Δεν θα γίνουμε η γενιά των χαμένων δικαιωμάτων!
Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι!
Με τους αγώνες μας θα κατακτήσουμε ξανά τα δικαιώματά μας!"
πηγή:elkosmos.
Τσουνάμι στην παιδεία στον πολιτισμό και στην οικονομία της χώρας το κλείσιμο των σχολικών μονάδων.
πηγή:anemo-milos
Μην κλείσετε το σχολειό μας..
Μέσα σε ένα φορτισμένο από την συγκίνηση κλίμα χθες στο Δημοτικό Σχολείο Ημεροβιγλίου κάτοικοι και φορείς με κοινό τους ψήφισμα αποφάσισαν να ζητήσουν από την πολιτεία να μην καταργήσει το ιστορικό αυτό σχολειό.
Με δάκρυα στα μάτια ο δάσκαλός μας κ. Βαλσαμάκης αναφέρθηκε στην ιστορία του σχολείου στο οποίο και ο ίδιος φοίτησε και ένωσε την φωνή του με όσων παραβρέθηκαν στην χθεσινή συγκέντρωση. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στη συγκέντρωση έδωσαν το παρόν ο Δήμαρχος Θήρας κ. Ζώρζος , οι Αντιδήμαρχοι Γιάννης Αργυρός και Μάρκος Καφούρος, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι. Έξω από το σχολείο τα παιδιά με τα δικά τους συνθήματα ζητούσαν να συνεχίσει η λειτουργία του σχολείου τους.
Συγκινήθηκα πολύ χθες στο Ημεροβίγλι καθώς έβλεπα τον Δάσκαλό μου κ Βαλσαμάκη με κόπο να συγκρατεί τα δάκρυά του καθώς μιλούσε για το σχολειό του. Συγκινήθηκα και δάκρυσα καθώς τον θυμήθηκα στην έδρα του δικού μας σχολείου.
Ο κ.Βαλσαμάκης ήταν ένας από τους καλύτερους εκπαιδευτικούς που πέρασαν από το νησί. Μπορεί να το επιβεβαιώσει όλη η δική μου η γενιά αλλά οι προηγούμενες. Ήταν ο άνθρωπος που χάρις στην επιβλητικότητά του, το ήθος του και την αγάπη του για την εκπαίδευση κατάφερε να περάσει σε πολλούς από μας τα πρώτα μας πνευματικά εφόδια. Το ήθος και η αγάπη του για την εκπαίδευση φάνηκε και χθες μέσα από την συγκίνηση του. Πώς να μην λέμε λοιπόν ότι είμαστε και τυχεροί αλλά και υπερήφανοι που είχαμε δασκάλους σαν τον κ.Βαλσαμάκη.
Να ζήσεις Δάσκαλε.
πηγή: Σαντορινιός
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Όλοι σήμερα Τετάρτη στο Δημοτικό Σχολείο Ημεροβιγλίου.
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
Η μικρή Κύπρος σώζει τα μικρά σχολεία της Ελλάδας

Παρότι αυτές είναι τελικά πολύ μικρές μπροστά στη ζημιά και τα έξοδα μετακίνησης και ταλαιπωρίας χιλιάδων μαθητών μικρών σχολειών, αλλά και τον μαρασμό και ερήμωση των μικρών χωριών
Ευαίσθητοι Έλληνες της Κύπρου, έχοντας τα βιώματα της Τουρκικής Εισβολής και Κατοχής, των Εγκλωβισμένων της Καρπασίας και του μοναδικού ρόλου που διαδραματίζει στα χωριά το σχολειό, κινητοποιήθηκαν μέσα από τις οργανώσεις της Σπίθας Κύπρου, ίδρυσαν τη «Σπίθα Παιδείας Κύπρου» και απευθύνουν έκκληση στον Κυπριακό Ελληνισμό να βοηθήσει οικονομικά ώστε να «υιοθετηθούν», να αναληφθούν δηλαδή τα έξοδα λειτουργίας όσο περισσότερων μικρών σχολειών της μάνας Ελλάδας!
Είναι πραγματικά μια τόσο συγκινητική πρωτοβουλία, που δείχνει την αμείωτη αγάπη και τους αυθεντικούς κοινούς εθνικούς δεσμούς ανάμεσα Κύπρο και Ελλάδα, που ποτέ δεν παύει να βοηθά η μια την άλλη, σε μια πορεία πύρινη και μαρτυρική, αλλά δοξασμένη και λαμπρή μέσα στην ίδια θάλασσα της ελληνικής ιστορίας!
Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσια την Ανακοίνωση των Κυπρίων αδελφών μας για την αναδοχή των ελλαδικών σχολείων με τίτλο «η μικρή Κύπρος σώζει τα μικρά σχολεία της Ελλάδος»:
__________________________________________________________________________
“ΣΠΙΘΑ”
ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ
τηλέφωνο 0035799309934
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
7 – 2 – 2011 μ.Χ.
ΓΙΑ 4 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΟΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΩΝ ΚΟΜΜΑ
ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΤΗΣΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ 25 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ
«ΗΡΩΔΗΣ» ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Με αυτό τον τίτλο το ηλεκτρονικό ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΝΕΩΝ, ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ κάνει μια ύστατη προσπάθεια να αποτρέψει το μεγαλύτερο εθνικό έγκλημα που, με εντολές της Τρόϊκας, η παρούσα ελληνική Κυβέρνηση θέλει να φέρει σε πέρας: το κλείσιμο εκατοντάδων μικρών Ελληνικών σχολείων.
Οι Κύπριοι ΣΠΙΘΙΣΤΕΣ πήραμε αμέσως το μήνυμα. Εκπαιδευτικοί και ακτιβιστές γύρω από τα θέματα Παιδείας, αισθανθήκαμε την ηγεσία του Ελλαδικού Υπουργείου Παιδείας σαν τον κακό γίγαντα που γκρεμίζει τις φωλιές των μικρών παιδιών, σβήνει τις φωνές από τις σχολικές αυλές των χωριών, σκοτώνει την τελευταία φλέβα ζωής των ελληνικών κοινοτήτων κι αφήνει τους από χρόνια εγκαταλειμμένους τελευταίους Έλληνες κατοίκους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες με τη κομμένη σύνταξη, να σβήσουν μέσα στις αναμνήσεις τους: πώς μέσα από τις στάχτες του πολέμου ανάστησαν τη χώρα, χτίζοντας με τα δικά τους χέρια γιοφύρια, δρόμους και σχολειά και που τα βλέπουν τώρα να γκρεμίζονται από το άσπλαχνο κράτος του ΔΝΤ.
Ίσως γιατί οι Κύπριοι πολλές φορές πονέσαμε από «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» μιας πατρίδας που μας αποκοίμιζε “στο πρώτο της το γάλα” κι ύστερα μας πέταγε “δεν σας χρειαζόμαστε, μας είστε βάρος!», καταλάβαμε πως το ίδιο μοιάζει τώρα να λέει η Υπουργός Παιδείας στους Έλληνες Ακρίτες των μικρών νησιών και των ορεινών περιοχών.
Κι ανατριχιάσαμε καθώς σκεφτήκαμε πως πρόκειται για την ίδια «λογική» με την οποία η Τουρκία έκλεισε τα Ελληνικά σχολεία σε Ίμβρο και Τένεδο, εξαναγκάζοντας σε ερήμωση τα Ελληνικά χωριά…Μια Τουρκία που σήμερα, για την νεοοθωμανική της εξάπλωση, ανοίγει εκατοντάδες σχολεία και στα πιο απομακρυσμένα χωριά και ιδιαίτερα δίπλα στα Ελληνικά σύνορα….
Ανατριχιάσαμε ακόμα, γιατί 36 χρόνια ζούμε πάνω στο πετσί μας το δράμα του Ελληνικού Σχολείου στην τουρκοκρατούμενη χερσόνησο της Καρπασίας με τους 37 μαθητές του το οποίο, σε πείσμα των ισχυρών της γης και των ποικίλων κατεστημένων που μιλούν για περικοπές στην παιδεία, παραμένει εκεί, ζωντανός φάρος Ελληνικών γραμμάτων, θυμίζοντας στους όπου γης Έλληνες τις παρακαταθήκες της ηρωϊκής δασκάλας του γένους Ελένης Φωκά.
Με τούτες τις σκέψεις οι Κύπριοι ΣΠΙΘΙΣΤΕΣ ιδρύσαμε τη “ΣΠΙΘΑ” ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ. Η “ΣΠΙΘΑ” ΠΑΙΔΕΙΑΣ αναλαμβάνει το δύσκολο έργο να συγκεντρώσει το απαραίτητο ποσόν και να αναζητήσει Αναδόχους, για να κρατηθούν τα μικρά Ελληνικά σχολεία και οι απομακρυσμένες Ελληνικές κοινότητες ζωντανά.
Απευθυνόμαστε:
στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
στα ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
σε όλους τους ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
στους ΦΟΙΤΗΤΕΣ της ΚΥΠΡΟΥ ΟΠΟΥ ΓΗΣ
στην ΜΑΘΗΤΙΩΣΑ ΝΕΟΛΑΙΑ της ΚΥΠΡΟΥ, στους ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ
και σε όλο τον ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΛΑΟ
και ζητούμε να γίνουν ΑΝΑΔΟΧΟΙ της ΑΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, γιατί ήρθε η ώρα το ΠΑΙΔΙ (η Κύπρος) να βοηθήσει τη ΜΑΝΑ (την Ελλάδα). Ο Κυπριακός Λαός έχει πολλές φορές στην Ιστορία του ανασκουμπωθεί για να βοηθήσει την Ελλάδα και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες Ελευθερίας, προσφέροντας αίμα και χρήμα.
Ευρισκόμενος σήμερα σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, έχει τη δυνατότητα να σηκώσει μεγάλο μέρος των εξόδων των Μικρών Ελληνικών Σχολείων, ως ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τις θυσίες του Ελληνικού Λαού στην τελευταία μάχη της Κύπρου.
Η “ΣΠΙΘΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ” καλεί επίσης όλο τον ΑΠΟΔΗΜΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, τους ΕΛΛΗΝΟΓΕΝΕΙΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥΣ και τους ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΟΠΟΥ ΓΗΣ να αποτελέσουν ΑΝΑΧΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, αναλαμβάνοντας την ΑΝΑΔΟΧΗ Μικρών Ελληνικών Σχολείων.
- ΚΥΡΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΗΝ ΚΛΕΙΝΕΤΕ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
- ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ
- ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΜΗΝ ΞΕΡΙΖΩΝΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΤΟΥΣ
- ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΕΡΗΜΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΩΝ
- ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΚΡΙΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΙΜΒΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΝΕΔΟΥ
- Η ΜΙΚΡΗ ΚΥΠΡΟΣ ΣΩΖΕΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
πηγή: Σαντορινιός
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Τόσο δύσκολο είναι πια να το καταλάβουν;
Όπως σκέφτομαι έντονα τούτες τις μέρες....τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό στο μυαλό μου, αναρωτιέμαι τι θα έλεγε...
τι θα έκανε..... και
τι θα ένιωθε σήμερα.
Ο ίδιος μέσα σε δεκαέξι χρόνια έχτισε πάνω από εκατό σχολεία.
Η Διαμαντοπούλου και η ομάδα της μέσα σε λιγότερο από δυο χρόνια έκλεισε πάνω από διακόσια.
Αμόρφωτος και απαίδευτος λαός ισούται με άβουλη μάζα.
Η ελληνική επαρχία να πεθάνει...Τι τους ενδιαφέρει;
Είναι απαράδεκτο κάθε κλείσιμο σχολικής μονάδας!
Πώς είδαν το τοπικά μέσα ενημέρωσης το κλείσιμο του σχολείου μας
| Γράφει ο Παναγιώτης Μυτιληναίος | |
| | |
| |
Η τελευταία πράξη ενός προσχεδιασμένου θανάτου :Το κλείσιμο του ιστορικού δημοτικού σχολείου Ημεροβιγλίου
Η πιο φασιστικοί νόμοι επιβάλλονται πάντα για το …καλό μας(!), για την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας άλλα τέτοια παραμύθια για μωρούς१
Και στο «γύψο» μάς βάζουν για το καλό μας οι δολοφόνοι μας…
Και τα συμβόλαια θανάτου της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της, τα οποία εκτελεί η κατοχική κυβέρνηση των ανδρεικέλων της Νέας Τάξης και αυτά για το …καλό μας!!!
Τώρα τα κυβερνητικά ανδρείκελα αποφάσισαν να καταργήσουν ιστορικά σχολεία , με δικτατορικές διαταγές φασιστικής αυθάδειας, για το καλό των παιδιών μας
Και ο πλέον ηλίθιος μπορεί να αντιληφθεί την πολυεδρική διάσταση αυτής της κυβερνητικής φασιστικής μοχθηρίας. Πολυεδρική, γιατί στοχεύει σε πολλά επίπεδα.
Ο στόχος είναι η κατασκευή του ιδεολογικού γύψου και ο εθισμός στην υποταγή των φασιστικών διαταγμάτων του «αποφασίζουμε και διατάζουμε».
Αυτός ο στόχος είναι το στρατηγικό σχέδιο της Νέας Τάξης: Η κατασκευή ανθρώπων πειθήνιων οι οποίοι να δέχονται κάθε διαταγή, να υπακούουν τυφλά στα όργανα της εξουσίας, να κάνουν ό,τι απαιτούν από αυτούς οι δήμιοί τους, να εφαρμόζουν καλά στη νεοταξική μηχανή, χωρίς τριβές, ανθρώπους εξαθλιωμένους και αποκτηνωμένους που να κινούνται χωρίς σκοπό…
Τα νεοταξικά ανδρείκελα της κατοχικής κυβέρνησης θέλουν να μας κατασκευάσουν κατά εικόνα και ομοίωσή τους. Οδηγούν την ελληνική κοινωνία στα έσχατα όρια της καταστροφής, της πτώχευσης και της εξαθλίωσης και ταυτόχρονα σφυρηλατούν τις ανάλογες ιδεολογικές αλυσίδες: Τη ραγιάδικη υποταγή του ελληνικού λαού…
Η καταργηση στοχεύει και σε ένα ακόμα πολιτικό επίπεδο.
Οι μικροί θυλάκες γνώσεις των μικρών σχολικών μονάδων αποτελούσαν για τα μικρά χωριά τόπους έμπνευσης , καλλιέργεια μνήμης ,τόνωσης του υγιούς πατριωτικού φρονήματος απλωμένα, σαν ιστός της αράχνης σε όλη την Ελλάδα, αποτελούσαν εστίες μαζικών συναθροίσεων και κυρίως της μέσης ηλικίας .
Η εικόνα του δασκάλου που δεν συμβιβάζετε με τους νεοταξικούς σχεδιασμούς ή παρουσία του παπά της ενορίας σαν συνδετικός κρίκος τρέλαινε τους σχεδιαστές αυτού του εγκλήματος …
Κάθε τι που νοιώθουν ότι δεν μπορούν να ελέγχουν , σε συνθήκες γενικής χρεοκοπίας, σήψης και κατάρρευσης, αποτελεί εμπόδιο στη χειραγώγηση και τον έλεγχο, αποτελεί έναν αστάθμητο και ανεξέλεγκτο πολιτικό παράγοντα.
Βεβαία ευθύνη δεν έχουν μονό οι εκτελεστές τέτοιων τερατουργημάτων
Ευθύνη έχουν και όσοι δάσκαλοι πέρασαν από το δημοτικό σχολείο του Ημεροβιγλιου ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ με κάθε τρόπο υποδαύλιζαν ξεδιάντροπα άλλοτε εμφανώς άλλοτε αφανώς στο να κλείσει το σχολείο!
Ευθύνη έχουν και όσοι γονείς παρασυρμένοι από τα δήθεν προτερήματα ενός σχολικού συγκροτήματος μεγάλου με 32 παιδιά ανά τάξη πίστεψαν στην αναβάθμιση της παρεχομενης παιδείας .ΤΡΟΜΑΡΑ ΤΟΥΣ
Ντροπή σε όλους !
Αλλά βλέπετε, έχουμε να κάνουμε με χοντρό κεφάλαιο των διεθνών και εγχώριων μαφιών…
Υσ. 1) Είστε υπερήφανος με την εξέλιξη κ.Μητροπία;
2)Δείτε εδώ την ιστοσελίδα του σχολείουΣυγχωνεύσεις δημοτικών Σχολείων στη Σαντορίνη
- Όχι στα σχολεία «μαμούθ», δεν θα ξεπερνούν τους 400 μαθητές ανά σχολική μονάδα
http://www.minedu.gov.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2332%3A13-03-11-synenoseis-idryseis-sxolikon-monadon-protobathmias-kai-deyterobathmias-ekpaideysis-gia-ti-sxoliki-xronia-2011-2012&catid=80%3Adeltia-typoy&Itemid=806&lang=el
ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ!
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ!
Το Υπουργείο Παιδείας ΕΚΛΕΙΣΕ το Σχολείο μας!
Κατήργησε το ιστορικό σχολείο ΜΑΛΤΕΖΙΟ!!!
Αυτή είναι η … “αναβάθμιση”της ποιότητας της εκπαίδευσης των παιδιών μας!
Χωρίς να λάβουν υπόψη ούτε την θέληση του συλλόγου γονέων ,του συλλόγου δασκάλων ούτε την γνώμη των τοπικών φορέων …
τίποτα τίποτα ..
Πενθούμε και διαμαρτυρόμαστε!
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
Κατοικίδια μίνι γουρουνάκια η νέα μόδα
Έχουμε δει πολλά παράξενα κατοικίδια, από κατσίκες μέχρι ελάφια, η νέα μόδα όμως στην Βρετανία προστάζει τα μίνι γουρουνάκια!
Πρόκειται για μια συγκεκριμένη ράτσα γουρουνιών, τα οποία δεν γίνονται
τεράστια όπως τα συνηθισμένα, αλλά μπορούν να χωρέσουν ακόμα και σε μια
κούπα καφέ.
βάρος τους φτάνει το πολύ μέχρι 1 κιλό. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε,
μπορείτε να τα βάλετε και στην τσέπη σας, που λέει ο λόγος.
Ένα ακόμα προτέρημα τους είναι πως δεν χρειάζονται κάποια ιδιαίτερη
φροντίδα, αφού τρώνε 2 φορές την μέρα και πίνουν άφθονο νερό.
Η τραγική ειρωνεία όμως όλου αυτού είναι πως οι Βρετανοί, που
λατρεύουν το μπέικον, θέλουν να έχουν και ένα μίνι γουρουνάκι για
κατοικίδιο.
Δύο ιστορίες για τη συγχωρητικότητα
9 Φεβρουαρίου: Μνήμη του Αγίου μάρτυρα Νικηφόρου
Στην Αντιόχεια της Ανατολής, στα χρόνια του αυτοκράτορα Ουαλεριανού, ζούσαν ο ιερέας Σαπρίκιος και ένας φίλος του, ο Νικηφόρος. Ο Νικηφόρος είχε για πνευματικό οδηγό τον ιερέα Σαπρίκιο. Όμως ο διάβολος μίσησε την φιλία των δύο αυτών πνευματικών αδελφών. Κάποια συκοφαντία που έφτασε στα αυτιά του ιερέα Σαπρικίου ήταν ικανή να διαλύσει τον χριστιανικό τους σύνδεσμο. Κύριος φταίχτης της συκοφαντίας θεωρήθηκε ο Νικηφόρος και γι’ αυτό ο Σαπρίκιος τον μίσησε θανάσιμα.
Πολλές φορές ο Νικηφόρος προσπάθησε να τον πλησιάσει, αλλά μάταια. Ο Σαπρίκιος δεν άκουγε κουβέντα. Κι όσο περνούσε ο καιρός, τόσο πείσμωνε ο ιερέας.
Τότε ξέσπασε στα μέρη της Ανατολής ένας τρομερός διωγμός σε βάρος των Χριστιανών. Ανάμεσα στους Χριστιανούς που έπιασαν ήταν και ο ιερέας Σαπρίκιος. Τον βασάνισαν για ν’ αρνηθεί την πίστη του. Τον έφεραν μπροστά στο χρυσό είδωλο του Δία, μα εκείνος αρνήθηκε να θυσιάσει. Και τον έριξαν στην φυλακή, όπου συνέχισαν να τον βασανίζουν περισσότερο.
Ο Νικηφόρος βλέποντας τα μαρτύρια του ιερέα, με αρκετά χρήματα έπεισε τον φύλακα να τον αφήσει να μπει στο κελλί της φυλακής για να ζητήσει συγχώρεση και πάλι από τον Σαπρίκιο. Κλαίγοντας ο Νικηφόρος τον παρακαλούσε, αλλά εκείνος δεν τον συγχωρούσε με τίποτα.
Την άλλη μέρα ο δήμιος διάβαζε τη θανατική καταδίκη του ιερέα και ετοίμαζε το ξίφος του για να τον αποκεφαλίσει. Ανάμεσα στο πλήθος που είχε μαζευτεί ήταν κι ο Νικηφόρος, που φώναζε δυνατά στον Σαπρίκιο ζητώντας του συγχώρεση την τελευταία εκείνη στιγμή. Ο Σαπρίκιος και πάλι αρνιόταν. Αλλά ο Θεός, που δεν θέλει τέτοιους μάρτυρες, πήρε τη χάρη Του από τον Σαπρίκιο κι ο ιερέας μπροστά στον δήμιο αρνήθηκε ότι ήταν Χριστιανός και θυσίασε στα είδωλα.
Το πλήθος έμεινε στη θέση του παγωμένο. Ο Νικηφόρος σάστισε. Γύρισε το βλέμμα του στον ουρανό και είδε έναν Άγγελο έτοιμο να στεφανώσει τον μάρτυρα. Μα όταν ο Σαπρίκιος αρνήθηκε τον Χριστό, το στεφάνι παρέμεινε εκεί, περιμένοντας κάποιο μάρτυρα καινούριο.
Τότε ο Νικηφόρος πετάχτηκε από το πλήθος και φώναξε στο δήμιο:
-Ο Χριστός θέλει σήμερα ένα μάρτυρα. Είμαι Χριστιανός! Εμπρός, τι περιμένεις; Αποκεφάλισέ με!
Κι έτσι τη θέση του Σαπρικίου πήρε ο Άγιος Νικηφόρος.
Το πάθημα του καλού οικογενειάρχη που δεν συγχωρούσε
«Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών…»
Ένας ευσεβής οικογενειάρχης από την Ανατολή, ο Γεώργιος, επισκέφθηκε τον αββά Σιλουανό, για να τον συμβουλευτεί σχετικά με κάτι που τον απασχολούσε. Τον τελευταίο καιρό είχε προβλήματα με έναν γείτονά του, που του έκανε ζημιές στο κτήμα του. Για όλες τις ταλαιπωρίες ο Γεώργιος έκανε υπομονή και τις ξεπερνούσε με την προσευχή του στο Θεό. Όσο περνούσαν όμως οι μέρες ο γείτονας γινόταν όλο και χειρότερος. Η υπομονή του Γεωργίου στο τέλος εξαντλήθηκε και πήρε την απόφαση να πάει το γείτονά του στα δικαστήρια.
Θέλησε να ρωτήσει γι’ αυτό τον αββά Σιλουανό. Στην εξομολόγησή του ο Γεώργιος αποκάλυψε στο Γέροντα το πρόβλημά του και την απόφασή του να πάει τον σκληρόκαρδο γείτονα στα δικαστήρια.Ο γέροντας, σιωπηλός και ατάραχος, του λέει:
- Κάνε όπως θέλεις, παιδί μου.
- Δεν νομίζεις όμως, Γέροντα, ότι αν τιμωρηθεί αυστηρά θα ‘ναι πιο δίκαιο;
- Κάνε ό,τι σε αναπαύει, απάντησε ο Γέροντας με αδιαφορία.
- Θα ‘ναι καλύτερα και για την ψυχή του, ε Αββά; Ρώτησε ο Γεώργιος, μα ο Γέροντας δεν απάντησε.
- Τότε λοιπόν να πηγαίνω σιγά-σιγά, είπε ο Γεώργιος, να μην κουράζω άλλο την αγάπη σου. Θα φύγω για το δικαστή κατευθείαν.
- Στάσου λίγο, παιδί μου. Μη βιάζεσαι τόσο, είπε ο Γέροντας. Έλα να προσευχηθούμε πρώτα, να ευλογήσει ο Θεός την πράξη σου.
- Σηκώθηκε ο Γέροντας και πήρε τον Γεώργιο και στάθηκαν μπροστά στην εικόνα του Παντοκράτορα.
Αφού έκανε τον σταυρό του ο Αββάς, άρχισε να λέει:
«Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου• ελθέτω η βασιλεία σου• γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον και μη αφίης ημίν τα οφειλήματα ημών, ως ουδέ ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».
Στα τελευταία αυτά λόγια της προσευχής του αββά Σιλουανού ο Γεώργιος φώναξε:
-Μα, γέροντα, δε λέει έτσι η Κυριακή Προσευχή. Μήπως κάνετε κάποιο λάθος;
-Πραγματικά, παιδί μου, δεν λέει έτσι η Κυριακή Προσευχή, είπε με σταθερή φωνή ο Αββάς. Έτσι όμως είναι η πραγματικότητα. Αφού εσύ αποφάσισες να παραδώσεις τον αδελφό στη δικαιοσύνη, εγώ δεν μπορώ να κάνω άλλη προσευχή για σένα.
Ο Γεώργιος έμεινε άφωνος! Πήρε ευχή και επέστρεψε στο σπίτι του. Τα λόγια του Αββά χαράκτηκαν βαθιά στην ψυχή του. Ο Γεώργιος συνέχισε την ενάρετη ζωή του επαναλαμβάνοντας το δίδαγμα του Αββά Σιλουανού: «Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών…»
πηγή: Περί γάμου μαρτυρίες
Τρώει το παιδί σας την ομελέτα;
Παλιότερα σας είχαμε δείξει την ομέλετα σαν ένα σπιτάκι
πηγή: Kate love Greg
Μία Αράχνη οικοδόμος
Δυστυχώς, η περιέργεια του ηλεκτρολόγου που ήταν μαζί μου ήταν ιδιαίτερα καταστροφική και δεν μου έδωσε την ευκαιρία να φωτογραφήσω την κατασκευή. στη θέση της. Μέσα, πάντως υπήρχε ένα κουκούλι, σαν αυτά που φτιάχνουν οι αράχνες...
Πήρα ότι επέμεινε στα χέρια μου και το πήγα στο γραφείο μου... Εκεί που το φωτογράφιζα, συνειδητοποίησα ότι κάτι κινείτο μέσα του... Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ξεπήδησε από μέσα μία αράχνη... Ήταν μαύρη, χνουδωτή, με άσπρες ρίγες... Αν και δεν είμαι αραχνολόγος, φαινόταν να είναι αράχνη Salticus Scenicus, γνωστή και ως "Αράχνη - Ζέβρα". Είναι πολύ διαδεδομένη στην Ευρώπη। Δεν κατάφερα, πάντως, πουθενά να βρω αν αυτή η αράχνη επιδίδεται συχνά στην κατασκευή οικοδομών...
πηγή: Σαντορινιός
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
Δείτε το μικρότερο ενυδρείο του κόσμου!
Πως θα σας φαινόταν αν σας λέγαμε ότι το υπάρχει ενυδρείο που χωρά μέσα ψάρια και έχει μέγεθος μόλις 30x24x14mm;
Όσο περίεργο και αν ακούγεται, είναι αληθινό και οφείλει την κατασκευή του στον Ρώσο Anatoly Konenko, ο οποίος ασχολείται με τη δημιουργία μικρογραφιών για περισσότερα από 10 χρόνια.
Με περίβλημα κατασκευασμένο από συνθετικό γυαλί και ζωντανή άλγη στο βυθό του, το μικροσκοπικό αυτό ενυδρείο είναι πλήρως λειτουργικό.
Βέβαια μην φανταστείτε ότι χωρά τίποτα τεράστια ψάρια, καθώς μόνο ένα είδος μπορεί να επιβιώσει εκεί μέσα. Πρόκειται για τα ψάρια του είδους danio renio, το μέγεθος των οποίων δεν ξεπερνά τα 4 mm.
Ωστόσο, μάλλον χρειάζεσαι μεγεθυντικό φακό για να τα δεις!
Ταραμοσαλάτα
Υλικά
100 γρ. ταραμά(λευκό ή ροζ)
5 φέτες μπαγιάτικο άσπρο ψωμί(χωρίς την κόρα)
1 ξερό κρεμμύδι μικρό
100 ml ηλιέλαιο ή καλύτερα αγνό παρθένο ελαιόλαδο
1 λεμόνι (το χυμό)
Εκτέλεση
Μουλιάζουμε για λίγο,σε μπολ με νερό,τις φέτες του ψωμιού.![]()
Τις στύβουμε πολύ καλά και τις βάζουμε μαζί με το κρεμμύδι και τον
ταραμά στο μπλέντερ.![]()
Χτυπάμε τα υλικά μας για μερικά λεπτά.![]()
Στη συνέχεια προσθέτουμε με λεπτή συνεχή ροή το λάδι και το λεμόνι.![]()
![]()
![]()
πηγή: Συνταγές από σπίτι
Η αλεπού και ο κόρακας!
-Παιδιά μου για το μεσημέρι δεν έχει φαγητό. Θα κατέβω στο χωριό, να πάρω κάτι να φάμε.
-Εγώ θέλω να μου φέρεις έναν αληθινό κόκκορα, είπε το ένα αλεπουδάκι.
-Εγώ θέλω μια αληθινή χήνα είπε το δεύτερο.
-Μην ανησυχείτε θα σας φέρω το καλύτερο φαγητό. Μα μέχρι να γυρίσω φροντίστε να είστε φρόνιμα, και να προσέχετε. Να μην ανοίξετε τη πόρτα και έρθει ο λύκος και σας φάει.
Κι αφού τους έδωσε τις μητρικές συμβουλές, έβαλε τα καλά της, φτιάχτηκε μια και θα είχε πολύ κόσμο στο παζάρι, κι έφυγε σκεφτική.
Τα αλεπουδάκια το έριξαν στο παιχνίδι, μέχρι να γυρίσει η μητέρα τους.
Αυτό που προβλημάτιζε την κυρά-Μαριώ ήταν, πώς θα έπαιρνε φαγητό για τα παιδιά της, χωρίς λεφτά.
Στο μεταξύ δύο κόρακες πάνω στα κλαδιά ενός δέντρου κουβέντιαζαν. Τι θα φάμε σήμερα; αναρωτιόνταν και αυτοί...
Μια καρακάξα που τους άκουσε τους είπε ότι περνώντας από το παζάρι, είδε του κόσμου τα καλά. Θα πετούσε χαμηλά τους είπε, μήπως και αρπάξει κάτι, αλλά φοβήθηκε.
Ο ένας κόρακας μόλις το άκουσε, πέταξε προς το χωριό.
Ένας μπακάλης, κουβέντιαζε με μια γυναίκα, και δίπλα του στο πάγκο, ήταν αραδιασμένα λαχταριστά και ευωδιαστά μεγάλα κομμάτια τυρί.
Ο κόρακας ήταν τόσο πεινασμένος, που δεν δίστασε, την ώρα που ο μπακάλης πρόσεχε τη πελάτισσα, έκανε βουτιά και άρπαξε ένα μεγάλο κομμάτι τυρί με το ράμφος του.
Ο μπακάλης γύρισε, τον είδε και έβαλε τις φωνές:
-Το πουλί, ο κόρακας, μου άρπαξε το τυρί!
-Καλά να πάθεις του είπε η πελάτισσα, να μάθεις να πουλάς τόσο ακριβά!
Ο μπακάλης έτρεχε πίσω από το κόρακα, φωνάζοντας ότι θέλει πίσω το τυρί του
Μα πού να φτάσει το κόρακα, που πέταξε μακριά πίσω από κάτι δέντρα.
Η αλεπού μας, είχε κουραστεί από το περπάτημα και κάθισε κάτω από ένα δέντρο να ξαποστάσει. Την ώρα που ήταν έτοιμη να σηκωθεί για να συνεχίσει το δρόμο της, ακούει ένα φρρρρρ... από πάνω από τα κλαδιά του δέντρου. Κάνει έτσι το κεφάλι της, και βλέπει ένα κόρακα με ένα μεγάλο κομμάτι τυρί στο ράμφος.
Αμέσως σκέφτηκε ότι αυτό το τυρί ήταν ότι χρειαζόταν για να χορτάσει αυτή και τα αλεπουδάκια της, και αποφάσισε να το αποκτήσει.
Κατάλαβε ότι μόνο με πονηριά θα το έπαιρνε από το κόρακα.
Σηκώθηκε πήρε τη τσάντα της, και τότε έκανε σαν να τον είδε μόλις εκείνη τη στιγμή.
-Ω ...καλημέρα κυρ-Κόρακα! του είπε. Εδώ είσαι και δεν μιλάς;
Μα πώς να μιλήσει ο κόρακας που είχε στο στόμα του το τυρί.
-Καλέ....εσένα σε έχω ξαναδεί...Ναι, ναι, δε κάνω λάθος. Καθόσουν ένα πρωί, κοντά στο σπίτι μου, στη κορυφή ενός κυπαρισσιού και κελαηδούσες. Και τι ωραίο κελάηδημα που έκανες!
Καλύτερα κι από αηδόνι.Σε άκουγα και δε πίστευα στα αυτιά μου. Πιο όμορφη φωνή δεν έχει σίγουρα άλλο πουλί στο κόσμο.
Ο κόρακας την άκουγε με προσοχή και του άρεσαν πολύ τα παινέματα της.
-Μα θέλεις να σου δείξω πώς κελαηδούσες; συνέχισε η κυρά-Μαριώ. Κάπως έτσι...
Στάθηκε στα δύο της πόδια, και άρχισε να... τραγουδάει.
-Αχ ....εγώ δεν τα καταφέρνω.., αλλά και τι δε θα έδινα, για να ακούσω το γλυκό σου κελάηδημα πάλι, που δε μπόρεσα να το ξεχάσω.
Ο κόρακας φοβερά κολακευμένος, αμέσως αποφάσισε να της κάνει το χατήρι.
Άνοιξε το στόμα του και άρχισε να κελαηδά, όμως την ώρα που άνοιξε το ράμφος, το τυρί του έφυγε από το στόμα, και έπεσε κατευθείαν ....στην ανοικτή τσάντα της κυρά-Μαριώς.
Εκείνη την έκλεισε μεμιάς, και άρχισε να τρέχει, γελώντας και φωνάζοντας στο δυστυχή κόρακα:
-Γεια σου κόρακα με τη χειρότερη φωνή του κόσμου, που πίστεψες ότι ξεπερνάς κι ένα αηδόνι. Άλλη φορά να προσέχεις τα παινέματα, γιατί πολλές φορές παινεύουν εκείνοι που θέλουν το κακό του άλλου. Αν δεν κολακευόσουν δεν θα άνοιγες το στόμα σου για να σου πέσει το τυρί. Εγώ θα χορτάσω με αυτό τη πείνα τη δική μου και θα ταΐσω και τα δυο μου παιδιά. Ας είσαι καλά που είσαι τόσο εύπιστος στα ψεύτικα παινέματα των άλλων.
Έφυγε, και ο κόρακας έμεινε πεινασμένος να κλαίει για το πάθημα του।
πηγή: Η ιστορία αρχίζει
Τρίτη 8 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας,
καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.
Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,
ὑπομονής καί ἀγάπης
χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.
Ναί, Κύριε Βασιλεῦ,
δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα,
καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου,
ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων। Αμήν».
Κυριακή 6 Μαρτίου 2011
Μαρίζα Κωχ:Τραγουδούσα με το θράσος της άγνοιας και το θάρρος της νιότης!
«Μεγάλωσα σε ίδρυμα από τεσσάρων έως εννέα χρονών… Ξέρω τι θα πει ζόρι», εξομολογείται η Μαρίζα Κωχ και αποκαλύπτει πως παντρεύτηκε σε ηλικία 14 ετών! Αν και η ίδια έχει πάει στην Eurovision, επισημαίνει πως δεν βρίσκει λόγο να συμμετέχει η χώρα μας στον μουσικό διαγωνισμό.
Μιλώντας στο «Εγώ Weekly», η ερμηνεύτρια ήταν αφοπλιστική: «Η μητέρα μου ήταν χήρα και ήταν πάρα πολύ δύσκολο να μεγαλώσει δύο παιδάκια μόνη της, ενώ έπρεπε να δουλεύει παράλληλα… Μεγάλωσα σε ίδρυμα. Δεν κατάφερα ποτέ στη ζωή μου να κάνω αποϊδρυματισμό», αναφέρει.
«Ήταν δύσκολα χρόνια. Είχα βέβαια την καλύτερη ανατροφή που θα μπορούσε να έχει παιδί σε ίδρυμα, γιατί τραγουδούσα όμορφα… Μου έλειπε η μητέρα μου και έκανα συνεχώς υπομονή, περιμένοντας να έρθει το μεσημέρι της Πέμπτης, που ερχόταν να μας δει και να μας φέρει καλούδια», συμπληρώνει και αποκαλύπτει πως δεν ένιωσε θυμό, ενώ η πίστη της στον Θεό ήταν αυτό που την βοήθησε να επιβιώσει.
Στα 14 της χρόνια ντύθηκε νύφη: «βρέθηκα στη Σαντορίνη την περίοδο του μεγάλου σεισμού, το 1956. Από κάθε μεριά της Ελλάδας κατέφθαναν εθελοντές. Ανάμεσα σε αυτά τα παιδιά ήταν και ένα παλικάρι, ο Στυλιανός, ο πατέρας του Μανώλη μου, που έκανε και το στρατιωτικό του. Εμείς μέναμε σε ένα σχολείο που δεν είχε γκρεμιστεί. Κάθε βράδυ, ερχόταν κάτω από το παράθυρο μου με την παρέα του και μου τραγουδούσαν. Έβγαινα στο παράθυρο, λοιπόν, και στη χαρά μου να τραγουδήσω δεν έπαιρνα είδηση ότι αυτό το πράγμα δεν ταίριαζε στη ζωή του νησιού. Κάποια στιγμή, οι δικοί μου του είπαν να σταματήσει και εκείνος απάντησε: όχι! Αγαπιόμαστε και θα παντρευτούμε», εξιστορεί και προσθέτει πως ο γάμος δεν κράτησε, ενώ ο καλός της έχει πλέον «κοιμηθεί».
«Τραγουδούσα με το θράσος της άγνοιας και το θάρρος της νιότης! Παρόλα αυτά, δεν μου λείπουν αυτά τα χρόνια, ήταν σκληρά. Βιώσα γερά τη Χούντα. Ένιωσα την ανελευθερία», αναφέρει σε άλλο σημείο της συνέντευξή της.
Αν και η ίδια έχει πάρει μέρος στην Eurovision, δεν διστάζει να διαπιστώσει τις ενστάσεις της.
«Δεν συμφωνώ καθόλου που οι περισσότεροι τραγουδούν αγγλικά। Είναι ένα φεστιβάλ κολεγιά πια, κάθε χώρα ψηφίζει τους γείτονές της… Δεν βρίσκω το λόγο να συμμετέχουμε σ’ αυτό το φεστιβάλ Τι μας προσφέρει; Δεν έχει πηγές πολιτισμού Όλα τα τραγούδια είναι ποπ και δεν φέρουν καμία αγωνία. Σε άλλες χώρες δεν δίνεται τόση έκταση στη Eurovision. Μας βρήκαν αμάθητους, χωρίς παιδεία και μας εκμεταλλεύονται», λέει χαρακτηριστικά।
πηγή: Σαντορινιός
Η κυρά Σαρακοστή
Μεγάλη ονομάζεται όχι για τη μεγάλη διάρκειά της αλλά για τη σημασία της που γίνεται σε ανάμνηση των Παθών του Χριστού και αποτελεί την προετοιμασία των πιστών για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα.
Σαρακοστή λέμε τις 40 μέρες πριν από την Κυριακή του Πάσχα. Από πολύ παλιά υπάρχει η συνήθεια να νηστεύουμε, για να μιμηθούμε τη νηστεία που έκανε ο Χριστός στην έρημο. Η Σαρακοστή περνά αργά γι’ αυτούς που νηστεύουν , ιδίως τις τελευταίες μέρες.
Τα χέρια της ήταν σταυρωμένα από τις πολλές προσευχές. Και είχε εφτά πόδια, ένα για κάθε βδομάδα της Σαρακοστής. Με το ψαλίδι κόβανε την κυρά Σαρακοστή και την κρεμούσαν στον τοίχο. Κάθε Σάββατο της έκοβαν ένα πόδι.
Το τελευταίο πόδι το κόβανε το Μεγάλο Σάββατο και το βάζανε μέσα σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος. Αλλού την έκαναν και πάνινη την “κυρά Σαρακοστή” τους και τη γέμιζαν με πούπουλα.
Στον Πόντο έπαιρναν μια πατάτα ψημένη ή ένα κρεμμύδι, έμπηγαν 7 φτερά κότας, το έδεναν στο ταβάνι και κρεμόταν όλη τη Σαρακοστή. Κάθε βδομάδα έβγαζαν και ένα φτερό. Ο “κουκουράς”, έτσι το έλεγαν, ήταν ο φόβος των παιδιών.
Η κυρά Σαρακοστή
Την κυρά Σαρακοστή
που’ ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.
Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.
Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν ένα τη βδομάδα
μέχρι να ρθει η Πασχαλιά.
Η ΣΥΝΤΑΓΗ
- Μισό κιλό αλεύρι
- Μισό φλιτζάνι νερό
- Μια κουταλιά σούπας αλάτι
- Έναν πλάστη
- Ένα μεγάλο ταψί
- Λίγο λάδι να αλείψουμε το ταψί
1. Παίρνουμε ένα βαθύ μπολ και βάζουμε το αλεύρι και το αλάτι σχηματίζοντας ένα βουναλάκι.
2. Στη μέση κάνουμε μια μικρή λακκουβίτσα κι εκεί αρχίζουμε να ρίχνουμε σιγά σιγά το νερό. Προσοχή, δε βάζουμε το νερό όλο μαζί! Ταυτοχρόνως ζυμώνουμε. Θα βάλουμε μόνο όσο νερό χρειάζεται για να γίνει η ζύμη εύπλαστη και μαλακή.
3. Ζυμώνουμε, ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να γίνει λεία και ομοιόμορφη.
4. Απλώνουμε το ζυμάρι με τη βοήθεια του πλάστη και σχηματίζουμε την κυρα-Σαρακοστή.
5. Μ' ένα μαχαίρι χαράζουμε τα μάτια, τη μύτη και κόβουμε τα ποδαράκια. Με μια οδοντογλυφίδα κάνουμε μια τρύπα στο κεφάλι για να την κρεμάσουμε στο τέλος. Να θυμάστε: η κυρα-Σαρακοστή δεν έχει στόμα, γιατί δεν τρώει ούτε μιλάει, παρά μόνο προσεύχεται! Όσο για τα ποδαράκια της, προσοχή! Να είναι επτά! Ούτε περισσότερα ούτε λιγότερα.
6. Παίρνουμε ένα ταψί και το αλείφουμε με λίγο λάδι. Τοποθετούμε μέσα τη «Σαρακοστή».
7. Ζεσταίνουμε το φούρνο στους διακόσιους βαθμούς και ψήνουμε την κυρα-Σαρακοστή μας για σαράντα με εξήντα λεπτά μέχρι να ξεροψηθεί και να σκληρύνει. Όταν κρυώσει, τη βγάζουμε προσεκτικά και την κρεμάμε στην κουζίνα.
Να θυμάστε:
η κυρα-Σαρακοστή δεν έχει στόμα, γιατί δεν τρώει ούτε μιλάει, παρά μόνο προσεύχεται!
Όσο για τα ποδαράκια της, προσοχή! Να είναι επτά! Ούτε περισσότερα ούτε λιγότερα.
Εκτυπώνω και ζωγραφίζω την κυρα Σαρακοστή.







