Ένα ιστολόγιο που πηγαίνει σχολείο και αγωνιά για την παιδεία .

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

Λαογραφικός Όμιλος Σαντορίνης - Κάλαντα Θεοφανείων



Ο Λαογραφικός ¨Ομιλος Σαντορίνης παρουσιάζει στην Πλάκα κατά τη διάρκεια γυρίσματος τηλεοπτικού τα κάλαντα των Φώτων της Σαντορίνης. και ξεκινάει το γλέντι με χορό και δίστιχα της Σαντορίνης. Στο βιολί διακρίνονται οι Δημήτρης Νομικός ( Μανολίτσος) και Γεράσιμος Καφούρος. Στο λαούτο ο Τζανής Αργυρός

πηγή:santo-rinios

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

Μικρές χαρές της ζωής






πηγή: trelogiannis

Αντί άλλων ευχών με αγάπη...

"Ο ελπίζων είς τον Κύριον βαδίζει ήρεμος
είς το στάδιον της ζωής αυτού
και διανύει άνευ φροντίδων την ζωήν αυτού.


Εργάζεται απαύστως το αγαθόν,
το ευάρεστον και τέλειον
και ο θεός ευλογεί τα έργα αυτού.

Σπείρει με ευλογίας και λαμβάνει πλουσίους τους καρπούς των κόπων αυτού...

Ο ελπίζων είς τον Κύριον δεν ελπίζει είς χρήματα,
ούτε είς την δύναμιν αυτού,
αλλ΄επαναπαύεται βασιζόμενος
είς την παρά του Κυρίου βοήθειαν..."


(Αγίου Νεκταρίου"Γνώθι σαυτόν")



Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Ο 7χρονος Ντέιβιντ...




Ο 7χρονος Ντέιβιντ προσπαθεί να συνέλθει από την επίσκεψη στον οδοντίατρο από την οποία αποχώρησε αποπροσανατολισμένος και προβληματισμένος για το αν αυτή είναι η πραγματική ζωή.





πηγή: trelogiannis

Το Αιγαίο ανήκει στις φάλαινές του !!Αυξημένη παρουσία των φυσητήρων στα ελληνικά νερά


"Στην πρόσφατη ερευνητική αποστολή μας στο Αιγαίο, καταγράψαμε 27 διαφορετικές φάλαινες φυσητήρες! Ακόμα και ξένοι βιολόγοι και κινηματογραφιστές του ΒΒC που μας συνόδευαν ενθουσιάστηκαν. Έχουν γυρίσει όλα τα σημεία του πλανήτη, έλεγαν, αλλά ποτέ δεν μπορούσαν να φανταστούν πως στα όρια της Ευρώπης θα έβλεπαν ένα τέτοιο μοναδικό θέαμα...».

Επί τρεις μήνες, κάλυψαν απόσταση μεγαλύτερη των 2.000 ναυτικών μιλίων, στο Βόρειο, Κεντρικό και Ανατολικό Αιγαίο. Ερευνητές του Ινστιτούτου Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος», βάλθηκαν να καταγράψουν τη συχνότητα εμφάνισης της φάλαινας φυσητήρας (Ρhyseter macrocephalus) στα ελληνικά νερά. Από κοινού με συναδέλφους τους από Πανεπιστήμια του εξωτερικού, μελέτησαν, ώς και τα τέλη Νοεμβρίου, τη συμπεριφορά των σπάνιων αυτών θηλαστικών. «Σε συνέχεια προηγούμενων ερευνών μας, αυτήν τη φορά πιο οργανωμένα και συστηματικά, με τρία διαφορετικά σκάφη, επιχειρήσαμε να απεικονίσουμε τη μεταναστευτική κίνηση των φαλαινών. Στην πράξη, διαπιστώσαμε ότι όντως τους φθινοπωρινούς μήνες η εγχώρια παρουσία τους σε μια τόσο κλειστή θάλασσα είναι αυξημένη. Κινούνται διαρκώς πάνω στα μεγάλα ρήγματα, δηλαδή κυρίως ανάμεσα σε Χίο- Σάμο- Ικαρία, την ώρα που άλλες ομάδες τους ξεκινούν από τη θαλάσσια περιοχή του Αγίου Όρους, στη Χαλκιδική, και καταλήγουν νοτιότερα. Παρατηρήσαμε, επίσης, πως μπορούν να μείνουν έως κι έναν μήνα στην ίδια περιοχή, ανάλογα με τα εξασφαλισμένα αποθέματα της τροφής τους- καλαμάρια έως και έντεκα κιλών το ένα κι άλλα ψάρια. Οι μητέρες, μάλιστα, δεν αποχωρίζονται με τίποτα τα μικρά τους, αντίθετα οι μεγάλοι αρσενικοί προτιμούν να πλέουν αυτόνομα...», λέει ο διευθυντής του «Αρχιπελάγους» κ. Θοδωρής Τσιμπίδης. «Η διεθνής βιβλιογραφία εμφανίζει τα ζώα αυτά να ζουν σε βάθη από 500-2.000 μέτρα. Εμείς, ωστόσο, τα συναντήσαμε ακόμα πιο έξω, να βουτούν συνεχώς στα 250 μέτρα, γεγονός πρωτοφανές!».

ΜΕ ΚΑΜΕΡΕΣ μέσα κι έξω από το νερό, ειδικές φωτογραφικές μηχανές κι εξοπλισμό, οι ερευνητές ταυτοποίησαν ένα προς ένα τα τετ α τετ τους με τους φυσητήρες. Έφτασαν έως και τα δέκα μέτρα δίπλα τους, στις συνολικά 49 προσεγγίσεις τους. «Ο εντοπισμός τους ήταν πολύ δύσκολος: μιλάμε για μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή, άρα έπρεπε να απλωθούμε ταυτόχρονα με τα σκάφη μας, ώστε να καταφέρουμε να τους απαθανατίσουμε. Επιπλέον, πρόκειται για είδος που βγαίνει μόλις για δέκα λεπτά κάθε φορά στην επιφάνεια, απαιτήθηκε έτσι συνδυαστική και συγκροτημένη προσπάθεια από μέρους μας. Ωστόσο, τα διαφορετικά σημάδια στο σώμα κάθε μιας φάλαινας, μας επέτρεψαν τη λεγόμενη ατομική φωτοταυτοποίησή τους. Παράλληλα, κάναμε και ακουστική καταγραφή τους: αποτυπώσαμε, δηλαδή, τα ηχητικά σήματα που εκπέμπουν, προκειμένου να επεξεργαστούμε τους ήχους επικοινωνίας τους και να καταλάβουμε περισσότερο τον τρόπο δράσης τους», περιγράφει η υδροβιολόγος κ. Αναστασία Μήλιου, συντονίστρια επιστημονικής έρευνας και δράσεων προστασίας στο «Αρχιπέλαγος». Η ίδια σπεύδει να καταρρίψει την κοινή αντίληψη που εμφανίζει τα τεράστια αυτά θηλαστικά ως δήθεν απειλή για τον άνθρωπο.

«Σε καμία περίπτωση δεν του έχουν επιτεθεί. Απεναντίας, ο ανθρώπινος παράγοντας βάζει σε κίνδυνο τους πληθυσμούς τους. Από τη μια είναι η ρύπανση των ελληνικών θαλασσών, με τη συγκέντρωση τοξικών χημικών ουσιών στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Από την άλλη, είναι τα σόναρ του Πολεμικού Ναυτικού και της Αεροπορίας, που αποδεικνύονται εξίσου καταστρεπτικά για τους φυσητήρες. Το ίδιο, τέλος, και τα μεγάλα πλοία στα οποία κατά καιρούς προσκρούουν, όποτε βγαίνουν έξω, για να ανασάνουν», εξηγεί. «Σε άλλες χώρες φροντίζουν για την προστασία ανάλογων κητωδών».

πηγή:santo-rinios.

Ανάσα ζωής...

πηγή:my students' voice

Και εγένετο...Santa Claus!

Ποιος έβαλε την τελική πινελιά προκειμένου να αποκτήσει ο Άγιος Βασίλης την μορφή, που έχουμε όλοι σήμερα στο μυαλό μας;

Δημιουργός της πιο αναγνωρίσιμης προσωπικότητας του πλανήτη ήταν ο σχεδιαστής Χάντομ Σάντμπλομ, στον οποίο ανέθεσε η εταιρεία Coca Cola, να σχεδιάσει μια συμπαθητική φιγούρα ενός καλοκάγαθου Santa Claus προκειμένου να αποτυπωθεί πάνω στα μπουκάλια του διάσημου αναψυκτικού και να… αυξηθούν οι πωλήσεις.
Έτσι, χάρη σε μια εξαιρετική ιδέα του Σάντμπλομ το 1931, ο Santa Claus πήρε σάρκα και οστά…

"Δέκα μέρες χωρίς οθόνη"


"Δέκα μέρες χωρίς οθόνη" για τα παιδιά δημοτικού σχολείου του Στρασβούργου.Οι 250 μαθητές του δημοτικού σχολείου του Τσίγκελβάσερ, στα περίχωρα του Στρασβούργου ολοκλήρωσαν ένα κατόρθωμα: κατάφεραν να εγκαταλείψουν επί ένα ολόκληρο δεκαήμερο τις τηλεοπτικές οθόνες, των υπολογιστών και τις κονσόλες των ηλεκτρονικών παιγνιδιών.

Το εγχείρημα "δέκα μέρες χωρίς οθόνη" είχε λαμπρή επιτυχία, σύμφωνα με τον διευθυντή του σχολείου του Τσίγκελβάσερ που δεν έκρυψε την υπερηφάνειά του για το κατόρθωμα των μαθητών, που είναι και το πρώτο στην Ευρώπη.

Το πείραμα βασίστηκε σε ιδέα καναδών επιστημόνων και ξεκίνησε από τη διαπίστωση ότι τα παιδιά περνούν 1.200 ώρες τον χρόνο μπροστά από οθόνες, έναντι 800 ωρών ετησίως στο σχολείο, και ότι ένα παιδί 11 ετών έχει δει κατά μέσον όρο 8.000 φόνους στην τηλεόραση, εξηγεί ο Σερζ Ιζέν, ένας από τους υπεύθυνους του προγράμματος.

Οι μελέτες που έγιναν στο Κεμπέκ και τις Ηνωμένες Πολιτείες έδειξαν ότι στα παιδιά που ακολούθησαν το πρόγραμμα παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της λεκτικής και της φυσικής βίας και βελτίωση της διατροφής και της υγείας.

"Ηταν δέκα έντονες ημέρες", λέει ο διευθυντής του σχολείου Ξαβιέ Ρεμί .

"Το δυσκολότερο ήταν με τη μικρή μου, τη Ζενά, 6 ετών, που είχε τη συνήθεια να παρακολουθεί ένα σήριαλ πριν από το σχολείο. Τώρα, δεν ανοίγω την τηλεόραση το πρωί και είναι καλύτερα: όλα τα παιδιά είναι έτοιμα στην ώρα τους για το σχολείο", λέει μια μητέρα.

Εναλλακτικές ασχολίες είχαν προβλεφθεί για τα παιδιά, όπως ένα ατελιέ ραπτικής, μαθήματα μαγειρικής, βόλτα με ποδήλατα ή επίσκεψη στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής.

Για την δασκάλα Σελίν Ζιρν, ο αποχωρισμός από την οθόνη έκανε πιο πλούσιες τις συζητήσεις στην τάξη. "Αντί να συζητούμε για τηλεοπτικές ταινίες, οι μαθητές είχαν πολλά άλλα πράγματα να διηγηθούν, ο καθένας είχε κάνει πολλά άλλα πράγματα".

Ορισμένα παιδιά κέρδισαν επίσης ώρες ύπνου, κυρίως στις περιπτώσεις που είχαν συνηθίσει να παρακολουθούν τηλεόραση μέχρι τις 22.00 ή τις 23.00. "Σήμερα αισθάνομαι περίεργα. Κοιμήθηκα στις 9 χθες το βράδυ", είπε ένα παιδί στη δασκάλα του.

Είναι βέβαιο ότι τα περισσότερα παιδιά ήταν πιο νευρικά κατά τη διάρκεια του εγχειρήματος, αναγνωρίζουν γονείς και δάσκαλοι. "Τα βιντεοπαιγνίδια δίνουν πραγματική διέξοδο σε ορισμένα παιδιά", λέει ένας δάσκαλος. "Ορισμένοι συνέκριναν τη συνήθεια της τηλεόρασης με τις συνήθειες ενός καπνιστή".


πηγή:sigmalive

Σοφές ατάκες του Αρκά


1. Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογίκο αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.
2. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.
3. H πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!
4. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγήτο.
5. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.
6. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις.
7. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
8. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.
9. Μεγαλοφυϊα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.
10. Ακόμα και μια κοινωνία ηλίθιων είναι ταξική. Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.
11. Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.
12. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από το κάπνισμα και το ποτό που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.
13. Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.

Για τα παιδιά!!!!!!!!!!

Μουσική Αλέξη Παπαδημητρίου
Στίχοι Φίλιππα Νικολάου (Polygram 1985).
Τραγουδούν:
Γιάννης Πάριος, Ελπίδα, Χριστιάνα, Τάνια Τσανακλίδου, Βλάσσης Μπονάτσος, Βίκυ Μοσχολιού, Άννα Βίσση, Δούκισσα, Δημήτρης Μητροπάνος, Μαρινέλλα, Φίλιππας Νικολάου, Δάκης, Κώστας Χατζής, Χάρις Αλεξίου, Ελένη Δήμου, Λίτσα Διαμάντη, Μπέσυ Αργυράκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Κώστας Τουρνάς, Αντώνης Καλογιάννης, Αλέκα Κανελλίδου, Ρόμπερτ Ουίλιαμς, Τόλης Βοσκόπουλος, Γιώργος Πολυχρονιάδης & Πασχάλης. Στο πρώτο ρεφραίν σολάρει ο Χάρης Βαρθακούρης.



Τα παιδιά που έχουν στα μάτια την ατέλειωτη νυχτιά
και βαδίζουν ψηλαφώντας είναι άνθρωποι κι αυτά.
Και σε εκείνα που κυλάει μες στο αίμα τους αργά
της Μεσόγειος το Στίγμα, είναι άνθρωποι κι αυτά.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Τα παιδιά που δεν μπορούνε να μιλήσουνε σωστά
κι όμως σου χαμογελούνε είναι άνθρωποι κι αυτά.
Μα και εκείνα που μιλάνε με τα χέρια μοναχά
και στα χείλη σε κοιτάνε είναι άνθρωποι κι αυτά.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Τα παιδιά που 'χουν κορμάκια γερασμένα σκελετά
ντοκουμέντα του καιρού μας, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τα παιδιά που γεννηθήκαν σαν τα δέντρα δυνατά
μα τους σπάσαν τα κλωνάρια, είναι άνθρωποι κι αυτά.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Τα παιδιά των ιδρυμάτων τα αγριεμένα σαν θεριά
σε κλουβιά παραπτωμάτων είναι άνθρωποι και αυτά.
Τα παιδιά που τα χωρίζει των γονιών η διαφορά
Ίδια μοίρα τα ορίζει, είναι άνθρωποι κι αυτά.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Τα παιδιά τα ορφανεμένα σαν μοναχικά πουλιά
που δεν βρήκανε κανένα, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τα παιδιά είναι το γέλιο που ομορφαίνει την ζωή
όποια να 'ναι, όπως να 'ναι, είναι το αύριο που θα 'ρθει

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Τα παιδιά που απλώνουν χέρι, χέρι που έλεος ζητά
από ανάγκη ποιός να ξέρει είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τις φιγούρες μας τις γκρίζες χρωματίζουν τα παιδιά
βάζουν κίτρινο, γαλάζιο και μια κόκκινη καρδιά.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.

Ευχές από τη γη που κοιμάται


Η Σιβηρία κάποτε ήταν «η γη που κοιμάται», αφού για κάποιους αυτή είναι η ετυμολογία του ονόματος. Μετά έγινε η γη της εξορίας, αφού πολλοί την έχουν συνδέσει στο μυαλό τους με τα γκουλάγκ. Όμως όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα είναι η γη με τον αστείρευτο πλούτο, αφού σχεδόν όλα τα πολύτιμα μέταλλα υπάρχουν στο υπέδαφός της. Ζουν εκεί 36 εκατομμύρια άνθρωποι, αριθμός σχετικά μικρός αν αναλογιστεί κανείς ότι καταλαμβάνει το 77% της έκτασης της ρωσικής επικράτειας, οι οποίοι μπορεί να μην κερδίζουν τα τρελά λεφτά που κρύβονται κάτω από τα πόδια τους αλλά περνούν καλά. Όπως οι συγκεκριμένοι κύριοι και οι κυρίες που βρίσκονται στην πόλη Κρασνογιάρσκ και έχουν ήδη αρχίσει τους εορτασμούς για την έλευση του 2010. Και ως γνήσιοι χειμερινοί κολυμβητές το διασκεδάζουν στις όχθες του Γενισέη ποταμού, που είναι πάντα παγωμένος τον χειμώνα.



πηγή:trelogiannis

Τα Χριστούγεννα του Κακού Παιδιού



Ήταν ένα Παιδί από εκείνα που κάποιοι λένε “κακά”. Εγώ δεν ξέρω με σιγουριά να σας πω αν υπάρχει “καλό” και “κακό” στο Κόσμο, αυτό πάντως το Παιδί, το λέγανε Κακό. Και όλη τη χρονιά, κάθε χρονιά το μάλωναν οι γονείς του και το απειλούσαν, πως αν δεν γινόταν Καλό Παιδί, δεν θα του έφερνε το δώρο του ο Άγιος Βασίλης.

Εκείνο μάταια προσπαθούσε, πάλευε συνεχώς να αποδείξει πως δεν ήταν δα και τόσο κακό! Μα κανείς δεν αναγνώριζε τις προσπάθειές του ούτε και ο Άγιος Βασίλης που ποτέ δεν του έφερνε δώρο. Σε αντίθεση με τα Καλά Αδελφάκια του που έβρισκαν κάθε ξημέρωμα Χριστουγέννων, ό,τι ακριβώς είχαν ζητήσει, κάτω από το στολισμένο δέντρο.

Ετούτα όμως τα Χριστούγεννα, το Κακό Παιδί αποφάσισε να κάνει τα πάντα για να πάρει κι αυτό δώρο από τον Άγιο Βασίλη. Κι ήταν στ’ αλήθεια, αποφασισμένο. Έτσι, στα τέλη του Νοέμβρη έστησε παγίδα με κοφτερά αστέρια στο Πνεύμα των Χριστουγέννων, το έπιασε και το φυλάκισε μέσα σε ένα ξύλινο κιβώτιο. Το κιβώτιο το κάρφωσε με μεγάλα καρφιά κι έβαλε πάνω του έναν βαρύ καναπέ για να είναι σίγουρο, πως δεν θα μπορούσε να δραπετεύσει από εκεί μέσα. Θα το κράταγε κλεισμένο, νηστικό και μόνο μέχρι να του έφερνε ένα δώρο ο Άγιος Βασίλης.

Ήρθε ο Δεκέμβρης, πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και κανένας άνθρωπος στο Κόσμο δεν ένοιωθε την ανάγκη να στολίσει το σπίτι του με χριστουγεννιάτικα στολίδια. Κανείς δεν ήθελε να φτιάξει μελομακάρονα, κουραμπιέδες και άλλα γλυκά της εποχής. Κανείς δεν άκουγε κάλαντα και τα παιδιά δεν έστειλαν ούτε ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Όλοι κυκλοφορούσαν μουτρωμένοι και το μόνο χαμογελαστό πρόσωπο ήταν αυτό του Κακού Παιδιού. Ήταν πολύ χαρούμενο που κανείς δεν απολάμβανε αυτά τα Χριστούγεννα και που κανείς τελικά δεν θα έπαιρνε δώρο.


Μακριά, στο Εργαστήρι του Άγιου Βασίλη, οι βοηθοί του έκλαιγαν και κάθονταν άπραγοι γύρω από τη πολυθρόνα του. Τον παρακαλούσαν να τους δώσει παραγγελίες μα κι εκείνος, τίποτα δεν είχε να πει αφού δεν είχε λάβει παρά μόνο μία. Κι έτσι, παραμονή Χριστουγέννων, ετοίμασε το έλκηθρο, έδωσε από ένα χάδι στους φίλους του τους Τάρανδους και κίνησε να πάει να βρει εκείνο το μοναδικό παιδάκι που με το γράμμα του τού ζητούσε ένα δώρο.

Σε λίγη μόλις ώρα ο Άγιος Βασίλης και η συνοδεία του βρισκόταν πάνω από το σπίτι του Κακού Παιδιού για να του παραδώσει το δώρο του αν και δεν ήξερε τι θα ήθελε το Παιδί να είναι. Κατέβηκε, όπως συνήθιζε από τη καμινάδα του σπιτιού και έφτασε στο μεγάλο σαλόνι. Κοίταξε προς όλες τις πιθανές κατευθύνσεις αλλά πουθενά δεν έβρισκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Απογοητευμένος, γύρισε να φύγει κι εκεί μέσα στο σκοτάδι, είδε ένα λαμπερό χαμόγελο να φέγγει στο σκοτάδι. Πλησίασε καλύτερα, έσκυψε και είδε το Κακό Παιδί κουλουριασμένο κάτω από το τραπέζι να τον κρυφοκοιτάει.

“Τι κάνεις καλό μου τέτοια ώρα εδώ; θα έπρεπε να είσαι στο κρεβάτι σου!”, απόρησε ο Άγιος Βασίλης
“Σε περίμενα Άγιε Βασίλη” ψέλλισε το Κακό Παιδί, “Εγώ σου έστειλα το γράμμα κι εφέτος, ήμουν σίγουρος πως θα ερχόσουν και για εμένα. Και να τελικά που ήρθες!”
“Έλαβα το γράμμα σου, παιδί μου αλλά δεν μου έγραφες τι θα ήθελες για δώρο;” ρώτησε ο Άγιος
“Δεν θέλω τίποτα Άγιε Βασίλη! Έχω παιχνίδια και ρούχα και φαγητό και όμορφο σπίτι. Θα ήθελα μόνο, να με κάνεις Καλό Παιδί.” εξήγησε το Κακό Παιδί
“Όλοι με λένε Κακό και δεν ξέρω τι να κάνω για να γίνω Καλό. Κι έτσι φυλάκισα το Πνεύμα των Χριστουγέννων. Να μην κάνει κανείς χαρούμενα Χριστούγεννα! Μόνο εγώ! Λυπάμαι Άγιε, δεν είχα άλλη λύση…”

Ο Άγιος Βασίλης άνοιξε την μεγάλη αγκαλιά του και χώθηκε μέσα το Κακό Παιδί κι έκλαψε, έκλαψε, έκλαψε κι όταν δεν είχε άλλα πια δάκρυα να μουσκέψει τη γενειάδα του, σήκωσε τα μεγάλα μάτια του και είδε στο πρόσωπο του Άγιου Βασίλη, ένα - ένα να περνάνε τα πρόσωπα της οικογένειάς του. Η μαμά του, ο μπαμπάς του, τα αδελφάκια του… Και όλα τα πρόσωπα ήταν χαμογελαστά και τον αγαπούσαν πραγματικά. Το έβλεπε στα μάτια τους! Κι ήταν πράγματι το ωραιότερο δώρο που υπάρχει!

Ο Άγιος Βασίλης τον πήρε από το χέρι και μαζί πήγαν στην αποθήκη κι ελευθέρωσαν το Πνεύμα των Χριστουγέννων. Ξαφνικά, γέμισε ο Κόσμος με πολύχρωμα λαμπιόνια, μυρωδιές από γλυκά και κάλαντα. Όλα τα παιδιά, στον ύπνο τους χαμογελούσαν όμορφα και μαγικά πακέτα με δώρα άρχισε να βρέχει ο ουρανός, μαζί με ζαχαρένιες νιφάδες και καραμέλες.

Το Κακό Παιδί πλέον ήτανε Καλό κι έτρεξε γρήγορα στο κρεβάτι των γονιών του, χώθηκε στη μέση τους αγκάλιασε και τους γέμισε φιλιά, για πρώτη φορά. Εκείνοι, το έσφιξαν στην αγκαλιά τους, το χάιδεψαν, το φίλησαν γλυκά και του έδωσαν το δώρο τους, να το συντροφεύει πάντα.

Ο Άγιος Βασίλης, πήρε το έλκηθρό του και τους υπομονετικούς του τάρανδους και γύρισε στο σπίτι του, ευτυχισμένος. Είχε πολλά πράγματα να φροντίσει μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα και πολλά Κακά Παιδιά να μεταμορφώσει…


Dana Semitecolo


πηγή: trelogiannis




πηγή:trelogiannis.

100 χρόνια Aναγνωστικά

Πόσοι έχουν φυλάξει τα αναγνωστικά τους από το Δημοτικό; Ισως ελάχιστοι. Γιατί τα σχολικά εγχειρίδια είναι εφήμερα. Καταστρέφονται με το τέλος της χρονιάς. Μια συνήθεια που δεν έχει χρόνο. Πάντως, οι περισσότεροι ενήλικοι νοσταλγούν να τα δουν ξανά. Μια τέτοια δυνατότητα προσφέρεται με μια έκθεση αναγνωστικών, στο Μέγαρο Εϋνάρδου (Αγίου Κωνσταντίνου 20), από το Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης κ αι την Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας της Σχολής Μωραΐτη, από 13 Ιανουαρίου έως 14 Μαρτίου.



«Δεν είναι μια έκθεση σχολικών βιβλίων» προειδοποιεί ο καθηγητής και ιστορικός της εκπαίδευσης Αλέξης Δημαράς, επιστημονικός υπεύθυνος της έκθεσης. Η έκθεση, εξηγεί, ξεκίνησε με τη σκέψη, «επειδή πάντα τα σχολικά βιβλία είχαν τα χάλια τους, μήπως, όταν μετέχουν στη δημιουργία τους αναγνωρισμένοι λογοτέχνες και καλλιτέχνες, είναι καλύτερα».

Eξώφυλλο από το βιβλίο του Zαχαρία Λ. Παπαντωνίου Τι δείχνει όμως η έκθεση, με περίπου πενήντα αναγνωστικά, από το 1860 έως το 1960, γραμμένα και εικονογραφημένα από 25 γνωστούς λογοτέχνες και εικαστικούς, ανάμεσά τους οι Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Γεώργιος Δροσίνης και Στρατής Μυριβήλης, και οι Κωνσταντίνος Μαλέας, Γιάννης Κεφαλληνός, Τάσσος, Σπύρος Βασιλείου, Γεράσιμος Στέρης και Φώτης Κόντογλου;

Εάν οι συγγραφείς των αναγνωστικών είναι καταξιωμένοι λογοτέχνες, μήπως τα βιβλία είναι καλύτερα; Μάλλον όχι, απαντά η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Βενετία Αποστολίδου. Ενας καλός λογοτέχνης δεν σημαίνει πως ξέρει πώς να απευθυνθεί στα παιδιά. Η ιστορικός τέχνης Ειρήνη Οράτη εκτιμά πως όταν τα αναγνωστικά εικονογραφούνται από καλλιτέχνες είναι καλύτερα.



Ο Αλέξης Δημαράς μπαίνει στην καρδιά του προβλήματος το οποίο εντοπίζεται στις δεσμεύσεις που ορίζονται από το υπουργείο Παιδείας και τις αρμόδιες αρχές που δεν αφήνουν περιθώρια. Είναι και η γνωστή ασυνέπεια του κράτους. Ο Κεφαλληνός λ.χ. δημιούργησε στη δεκαετία του ‘30, με τα «Τα παιδάκια», ένα σημαντικό προηγούμενο που διεκόπη μέχρι τη δεκαετία του ‘50 οπότε έχουμε την εικονογράφηση των Βασιλείου και Γραμματόπουλου.

«Το κράτος δεν βάζει ψηλά τον πήχη». Αν πρέπει να βγει ένα συμπέρασμα από την έκθεση είναι, κατά τον Αλέξη Δημαρά, το εξής: «Οταν γίνονται δουλειές με γνώση, αγάπη και ποιότητα των δημιουργών και δεν ανακατεύεται πολύ το κράτος, τότε βγαίνουν αξιόλογα έργα».

Aπό τον Ιωάννη Πλατύ
Ο πρώτος γνωστός καλλιτέχνης που εικονογραφεί σχολικό εγχειρίδιο είναι ο Ιωάννης Πλατύς το 1860. Με αυτό ξεκινά η έκθεση, η οποία συγκεντρώνει ένα σημαντικό υλικό τεκμηρίωσης, χάρη στην έρευνα του Αλέξη Δημαρά και της ιστορικού Αλεξάνδρας Πατρικίου. Παρουσιάζονται επίσης το «Αλφαβητάριο με τον Ηλιο», το πρώτο στη δημοτική γλώσσα, σε εικονογράφηση Κ. Μαλέα, και τα περίφημα «Ψηλά βουνά» του Ζ. Παπαντωνίου. Αν και η έκθεση σταματά το 1960, μια προθήκη δείχνει το σημαντικό τρίτομο ανθολόγιο Δημοτικού (1974), το οποίο περιείχε, για πρώτη φορά σε σχολικό βιβλίο, ποίημα του Ρίτσου και επιμελήθηκε ο Εμμανουήλ Κάσδαγλης. Τη συντακτική επιτροπή αποτελούσαν οι Γ. Π. Σαββίδης, Σινόπουλος, Αλέξης Δημαράς και Καλλιόπη Μουστάκα, ενώ την ομάδα εικονογράφησης οι Γ. Βαρλάμος, Λ. Μοντεσάντου και Αγ. Αστεριάδης. Ενδιαφέρον έχει και η προθήκη με τα αναγνωστικά που τύπωσαν η Κυβέρνηση του Βουνού (το ένα γραμμένο από τη Ρόζα Ιμβριώτη) και οι πολιτικοί πρόσφυγες στη Ρωσία και αλλού (ο κατάλογός τους ξεπερνά τα 100 αναγνωστικά).




πηγή:trelogiannis

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Η γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών...

Χ ρ ι σ τ ό ς ε γ ε ν ν ή θ η ! Α λ η θ ώ ς ε γ ε ν ν ή θ η !

Στη Βηθλεέμ, στο Ναό της Γεννήσεως, βρίσκεται το σημείο όπου, κατά την παράδοση, γεννήθηκε ο Ιησούς.

Όμορφη ρωσική χριστουγεννιάτικη ιστορία

Όχι στον Ιησού! Ναι στον «Frosty τον Χιονάνθρωπο» και στο«Ρούντολφ το Ελαφάκι»!

Το Εφετείο της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ έκανε δεκτή την απαγόρευση που έβαλε ένα συνοικιακό σχολείο για τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα (και κλασσικούς χριστουγεννιάτικους ύμνους), όπως το "Silent Night" (Άγια Νύχτα), "Joy to the World", "Oh, Come All Ye Faithful" και "Hark the Herald Angels Sing" – ενώ ενέκρινε το "Rudolph the Red-Nosed Reindeer" ("Ρούντολφ το ελαφάκι) και το "Frosty the Snowman"!

Στο 24 Νοεμβρίου η απόφαση του Αμερικάνικου Δικαστηρίου ενέκρινε την πολιτική του σχολείου σχετικά με την απαγόρευση κάθε είδους θρησκευτικής χριστουγεννιάτικης μουσικής, συμπεριλαμβανομένων και των instrumentals, που για χρόνια ήταν μέρος του χριστουγεννιάτικου προγράμματος του σχολείου South Orange–Maplewood School, μέχρι που παραπονέθηκε ένας γονιός.


Δικηγόροι σε συνεργασία με την Thomas More Law Center, μία εθνική δικηγορική εταιρία, με έδρα το Ann Arbor του Michigan, υποστήριξε ότι θα αντιστρέψει αυτή την δικαστική απόφαση. Η εταιρία υποστήριξε ότι πίσω από την απαγόρευση του περιφερειακού σχολείου σχετικά με τη θρησκευτική μουσική, κρύβεται το μήνυμα της κυβέρνησης που αποδοκιμάζει και εχθρεύεται τη θρησκεία, κατά παράβαση της Ιδρυτικής Ρήτρας του Συντάγματος των ΗΠΑ (Σ.Σ. πρόκειται για την «Establishment Clause of the First Amendment» - Ιδρυτική Ρήτρα της πρώτης τροπολογίας του Συντάγματος των ΗΠΑ, σύμφωνα με την οποία το Κογκρέσο δεσμεύεται να μην θεσπίσει κάποιο σχετικό νόμο με τον οποίο θα καθιερώνει κάποια θρησκεία, κάνοντας διάκριση για τις άλλες).


"Τα Χριστούγεννα είναι μία εθνική αργία στην οποία γιορτάζουμε τη γέννηση του Ιησού Χριστού, δεν γιορτάζουμε την γέννηση του Frosty του χιονάνθρωπου ή του Ρούντολφ του ελαφιού!", δήλωσε ο Richard Thompson, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Thomas More Law Center.

"Η απόφαση αυτή αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα του πως τα δικαστήρια έχουν διαστρέψει και μετατρέψει τυραννικά την Ιδρυτική Ρήτρα ως ένα όπλο κατά των χριστιανών στον πόλεμο κατά των Χριστουγέννων".

Το δικηγορικό γραφείο λέει ότι η απαγόρευση του σχολείου απέβλεπε ακριβώς στο να εμποδίσει να ακουστεί χριστουγεννιάτικη μουσική, ακόμα και απλή instrumental μουσική, χωρίς λόγια (!), κατά τη διάρκεια της εορταστικής συναυλίας.

Όπως ανέφερε το WND, η περιοχή είχε επιτρέψει να ακούγονται παραδοσιακή χριστουγεννιάτικη μουσική, για περισσότερα από 60 χρόνια, αλλά το 2004 απαγορεύτηκε ξαφνικά.


Ήδη υποβλήθηκε μία καταγγελία από τον Michael Stratechuk και τα παιδιά του. Με την απαγόρευση εμποδίζεται το δικαίωμα των παιδιών του Stratechuk να λαμβάνουν πληροφορίες και ιδέες, κάτι που αντιβαίνει στο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της ακαδημαϊκής ελευθερίας.

Η υπόθεση που αφορά την επίμαχη πολιτική του συνοικιακού σχολείου του New Jersey αναφέρθηκε στο βιβλίο, "Ο πόλεμος κατά των Χριστουγέννων", του John Gibson, του Fox News Channel.

Το Διάταγμα της περιφέρειας διέταξε ότι μόνο τραγούδια όπως "Winter Wonderland" και "Frosty The Snowman" επιτρέπεται να ακούγονται, απαγορευμένης εντελώς κάθε μελωδίας που μιλάει για τον Ιησού και ακόμα και για τον Αϊ Βασίλη!



πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Η Γέννηση του Χριστού - Φωτίου Κόντογλου


Μυστήριο ξένον, λέγει ο Υμνωδός, τη Γέννηση του Χριστού, το να γεννηθή σαν άνθρωπος, όχι κανένας προφήτης, όχι κανένας άγγελος, αλλά ο ίδιος ο Θεός! Ο άνθρωπος, θα μπορούσε να φθάσει σε μία τέτοια πίστη; Οι φιλόσοφοι κ' οι άλλοι τετραπέρατοι σπουδασμένοι ήτανε δυνατό να παραδεχθούνε ένα τέτοιο πράγμα; Από την κρισάρα της λογικής τους δεν μπορούσε να περάσει ή παραμικρή ψευτιά, όχι ένα τέτοιο τερατολόγημα! Ο Πυθαγόρας, ο Εμπεδοκλής κι άλλοι τέτοιοι θαυματουργοί, που ήτανε και σπουδαίοι φιλόσοφοι, δε μπορέσανε να τους κάνουνε να πιστέψουνε κάποια πράγματα πολύ πιστευτά, και θα πιστεύανε ένα τέτοιο τερατολόγημα; Γι' αυτό ο Χριστός γεννήθηκε ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους, ανάμεσα σε απονήρευτους τσοπάνηδες, μέσα σε μία σπηλιά, μέσα στο παχνί, που τρώγανε τα βόδια.

Κανένας δεν τον πήρε είδηση, μέσα σε εκείνον τον απέραντο κόσμο, που εξουσιάζανε οι Ρωμαίοι, για τούτο είχε πει ο προφήτης Γεδεών, πως θα κατέβαινε ήσυχα στον κόσμο, όπως κατεβαίνει η δροσιά απάνω στο μπουμπούκι του λουλουδιού, «ώς υετός έπί πόκον». Ανάμεσα σε τόσες μυριάδες νεογέννητα παιδιά, ποιός να πάρει είδηση το πιο πτωχό από τα πτωχά, εκείνο που γεννήθηκε όχι σε καλύβι, όχι σε στρούγκα, αλλά σε μια σπηλιά; Και κείνη ξένη, γιατί την είχανε οι τσομπαναρέοι να σταλιάζουνε τα πρόβατά τους.

Το «υπερεξαίσιον και φρυκτόν μυστήριο» της Γεννήσεως του Χριστού έγινε τον καιρό που βασίλευε ένας μοναχά αυτοκράτορας απάνω στη γη, ο Αύγουστος, ο ανιψιός του Καίσαρα, ύστερα από μεγάλη ταραχή και αιματοχυσία; ανάμεσα στον Αντώνιο από τη μια μεριά, και στον Βρούτο και στον Κάσσιο από την άλλη. Τότε γεννήθηκε κι o ένας και μοναχός πνευματικός βασιλιάς, ο Χριστός. Κι' αυτό το λέγει ή ποιήτρια Κασσιανή στο δοξαστικό που σύνθεσε, και που το ψέλνουνε κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων: «Αυγούστου μοναρχήσαντος έπί τής γής, ή πολυαρχία τών άνθρώπων έπαύσατο. Καί Σου ένανθρωπήσαντος έκ τής άγνής ή πολυθεία τών είδώλων κατήργηται. `Υπό μίαν βασιλείαν έγκόσμιον αί πόλεις γεγένηνται. Καί είς μίαν δεσποτείαν Θεότητος τά εθνη έπίστευσαν... ».

Τη Γέννηση του Χριστού την προφητέψανε οι Προφήτες. Πρώτος απ’ όλους την προφήτεψε ο πατριάρχης Ιακώβ, τη μέρα που ευλόγησε τους δώδεκα υιούς του, κ' είπε στον Ιούδα «δεν θα λείψει άρχοντας από τον Ιούδα μήτε βασιλιάς από το αίμα του, ως που να έλθει εκείνος, για τον όποίον είναι γραμμένο να βασιλεύει απάν' απ’ όλους, κι αυτόν τον περιμένουμε όλα τα έθνη». Ως τον καιρό που γεννήθηκε ο Χριστός, οι Ιουδαίοι, το γένος του Ιούδα, είχανε άρχοντες, δηλαδή κριτές και αρχιερείς, που ήτανε κ' οι πολιτικοί άρχοντές τους. Αλλά τότε για πρώτη φορά έγινε άρχοντας της Ιουδαίας ο Ηρώδης, που ήτανε εθνικός κ' έβαλε αρχιερέα τον Ανάνιλον «αλλογενή», ενώ οι αρχιερείς είχανε πάντα μητέρα Ιουδαία.

Τελευταίος Ιουδαίος αρχιερεύς στάθηκε ο Υρκανός. Κ' οι άλλοι προφήτες προφητέψανε τη Γέννηση του Χριστού, προπάντων ο Ησαίας. Τη Γέννηση του Χριστού τη λένε οι υμνωδοί «τό πρό αίώνων άπόκρυφον καί Αγγέλοις άγνωστον μυστήριον», κατά τα λόγια του Παύλου που γράφει: «'Εμοί τώ έλαχιστοτέρω πάντων τών άγίων εδόθη ή χάρις αυτή έν τοίς έθνεσιν ευαγγελίσασθαι τόν άνεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού καί φωτίσαι πάντας τiς ή οικονομία του μυστηρίου τον αποκεκρυμμένου από των αιώνων εν τω Θεώ τω τα, πάντα κτίσαντι δια 'Ιησού Χριστού, ίνα γνωρισθεί νυν ταις άρχαίς και ταίς έξουσίαις εν τοις έπουρανίοις δια τής εκκλησίας ή πολυποίκιλος σοφία τον Θεού» ('Εφεσ. Γ')

Ο απόστολος Παύλος λέγει, πως αυτό το μυστήριο δεν το γνωρίζανε καθαρά και με σαφήνεια ούτε οι Άγγελοι, γι' αυτό ο αρχάγγελος Γαβριήλ με τρόμο το είπε στην Παναγία. Και στους Κολασσαείς γράφοντας ο θεόγλωσσος Παύλος, λέγει: «Το μυστήριον το αποκεκρυμμένον από των αιώνων και από των γενεών, νυνί εφανερώθη τοις αγίοις αυτού, οις ηθέλησε ο Θεός γνωρίσαι τις ο πλούτος, της δόξης του μυστηρίου τούτου εν τοις έθνεσιν, ος εστί Χριστός εν ημίν η έλπίς της δόξης». Λέγει, πώς φανερώθηκε αυτό το μυστήριο στους αγίους, που θέλησε ο Θεός να το μάθουνε, κι' αυτοί θα το διδάσκανε στα έθνη; στους ειδωλολάτρες, που προσκυνούσανε; για θεούς πέτρες και ζώα και διάφορα άλλα κτίσματα.
Εξακόσια χρόνια προ Χριστού ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ είδε στο όνειρό του, πως βρέθηκε μπροστά του ένα θεόρατο φοβερό άγαλμα, καμωμένο από χρυσάφι, ασήμι, χάλκωμα, σίδερο και σεντέφι. Κι' άξαφνα ένας βράχος ξεκόλλησε από ένα βουνό και χτύπησε το άγαλμα και τόκανε σκόνη. Και σηκώθηκε ένας δυνατός άνεμος και σκόρπισε τη σκόνη, και δεν απόμεινε τίποτα. Ο βράχος όμως που τσάκισε το άγαλμα έγινε ένα μεγάλο βουνό, και σκέπασε όλη τη γη. Τότε ο βασιλιάς φώναξε τον προφήτη Δανιήλ και ζήτησε να του εξήγηση το όνειρο. Κι' ο Δανιήλ το εξήγησε καταλεπτώς, λέγοντας πως τα διάφορα μέρη του αγάλματος ήτανε οι διάφορες βασιλείες, που θα περνούσανε από τον κόσμο ύστερα από τον Ναβουχοδονόσορα και πως στο τέλος ο Θεός θα αναστήσει κάποια βασιλεία που θα καταλύσει όλες τις βασιλείες, όπως ο βράχος που είχε δει στο ενύπνιο του εξαφάνισε το άγαλμα με τα πολλά συστατικά του: «Καί έν ταίς ήμέραις τών βασελέων έκείνων, αναστήσει ό Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις είς τους αίώνας ου διαφθαρήσεται», «κάποιο βασίλειο, λέγει, που δεν θα καταλυθεί ποτέ στους αιώνες των αιώνων»

Αυτή η βασιλεία η αιώνια, η άφθαρτη, είναι η βασιλεία του Χριστού, η βασιλεία της αγάπης στις ψυχές των ανθρώπων κ' ιδρύθηκε με την αγία Γέννηση του Κυρίου που γιορτάζουμε σήμερα. Κ' επειδή είναι τέτοια βασιλεία, γι αυτό θα είναι αιώνια, γι αυτό δεν θα χαλάσει ποτέ, όπως γίνεται με τις άλλες επίγειες και υλικές βασιλείες. Όπως ο βράχος μεγάλωνε κι έγινε όρος μέγα και σκέπασε τη γη, έτσι και το κήρυγμα του Ευαγγελίου ξαπλώθηκε σ’ όλη την οικουμένη, με το κήρυγμα των Αποστόλων: « Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών». Ώστε βγήκε αληθινή η αρχαιότερη προφητεία του Ιακώβ, πως σαν πάψει η εγκόσμια εξουσία των Ιουδαίων, θα έρθει στον κόσμο εκείνος που προορίστηκε, «η προσδοκία των εθνών». Σημείωσε πως οι Εβραίοι πιστεύανε πως η φυλή τους μονάχα ήταν βλογημένη, και πως ο Θεός φρόντιζε μονάχα γι’ αυτή, και πως οι άλλοι λαοί, «τα έθνη», ήταν καταραμένα και μολυσμένα κι ανάξια να δεχτούν τη φώτιση του Θεού. Λοιπόν είναι παράξενο να μιλά η προφητεία του Ιακώβ για τα έθνη, για τους ειδωλολάτρες θα περιμένουν τον Μεσσία να τους σώσει και μάλιστα να μη λεει καν πως τον αναμενόμενο σωτήρα τον περιμένανε οι Ιουδαίοι μαζί με τα έθνη, αλλά να λεει πως τον περιμένανε μονάχα οι εθνικοί: «και αυτός προσδοκία εθνών». Όπως κι έγινε. Γιατί, τη βασιλεία που ίδρυσε ο Χριστός στον κόσμο, τη θεμελίωσαν μεν οι απόστολοι, που ήταν Ιουδαίοι, αλλά την ξαπλώσανε και την στερεώσανε με τους αγώνες τους και με το αίμα τους οι άλλες φυλές, «τα έθνη».

Είναι ολότελα ακατανόητο, για το πνεύμα μας, το ότι κατέβηκε ο Θεός ανάμεσα μας σαν άνθρωπος συνηθισμένος και μάλιστα σαν ο φτωχότερος από τους φτωχούς. Αυτή τη μακροθυμία μονάχα άγιες ψυχές είναι σε θέση να τη νοιώσουνε αληθινά, και να κλάψουνε από κατάνυξη.

Κάποιοι, μ' όλα αυτά που είπαμε, δεν θα νοιώσουμε τίποτα από το Μυστήριο, που γιορτάζουμε σήμερα. Σ' αυτούς, εγώ ο τιποτένιος, δε μπορώ να πω τίποτα. Μοναχά θα τους θυμίσω τα αυστηρά λόγια που γράφει στην επιστολή του ο άγιος 'Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, κι' ο θερμότατος κήρυκας τής αγάπης: «Πάν ,πνεύμα, ο ομολογεί Ιησούν Χοιστόν εν σαρκί εληλυθότα, εκ του Θεού εστί. Kαι παν πνεύμα, ο μή όμολογεί Ιησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα, εκ του Θεού ουκ εστίν. Ούτος έστιν αντίχριστος».

πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία....

Κάλαντα Κρήτης

πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Μπισκότα χριστουγεννιάτικα

Οι μέρες των Χριστουγέννων μας φέρνουν στα ρουθούνια θύμησες από αρώματα πορτοκαλιού καμένου ξύλου και μπαχαρικών. Τι καλύτερο λοιπόν από μπισκοτάκια με τέτοια αρώματα;

Ας φτιάξουμε χριστουγεννιάτικα ελατάκια


Μπισκότα ελατάκια
(δόση για ένα ταψί)

170-200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις (ρίξτε 170 γρ στην αρχή και αν κολλάει η ζύμη ρίξτε και τα υπόλοιπα 30 γρ.)
½ κ. γ. σόδα
½ κ. γ. κανέλλα σκόνη
¼ κ. γ. γαρίφαλο σκόνη
¼ κ/γ. μαχλέπι σκόνη
60 γρ βούτυρο σοφτ
60 γρ. σκούρα καστανή ζάχαρη ή ξανθή
2 κ. σ. σιρόπι αγάβης ή golden syrup ή αραιό μέλι ή ακόμα και σιρόπι από κάποιο γλυκό κουταλιού
1 αυγό ελαφρά χτυπημένο

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς.
Στρώνουμε σε ένα ταψί, χαρτί ψησίματος.
Κοσκινίζουμε το αλεύρι, τη σόδα, τα μπαχαρικά μέσα σε ένα μπωλ.
Ρίχνουμε το βούτυρο και με τα δάχτυλά μας ψιχουλιάζουμε το μίγμα.
Προσθέτουμε και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε και αυτή.
Συνεχίζουμε ρίχνοντας το σιρόπι και το αυγό.
Φτιάχνουμε μια ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια.
Αν σας κολλάει η ζύμη ρίξτε λίγο αλεύρι.
Αλευρώνουμε ελαφρά την επιφάνεια εργασίας που θα ανοίξουμε φύλλο.
Ανοίγουμε με τα χέρια μας ή με έναν μικρό πλάστη (ή με το χέρι μας) φύλλο μισού εκατοστού. Αν σας κολλάει ο πλάστης στη ζύμη, πασπαλίστε την με αλεύρι.
Κόβουμε με κουπ πατ έλατα.
Τα βάζουμε στο ταψί.
Μαζεύουμε όση ζύμη έχει απομείνει από το κόψιμο, ξανανοίγουμε φύλλο, ξανακόβουμε και επαναλαμβάνουμε το ίδιο μέχρι να τελειώσει.
Βγαίνουν περίπου 20-25 έλατα, ανάλογα το κουπ πατ που χρησιμοποιείτε.
Η δόση είναι για ένα ταψί.


Ψήνουμε στους 170 βαθμούς για 10-12 λεπτά.
Τα βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς, κατά προτίμηση πάνω σε σχάρα.

Αν θέλουμε να διακοσμήσουμε τα δεντράκια μας θα χρειαστούμε:
3 γεμάτες κ. σ. άχνη ζάχαρη
2-3 κ. γ. νερό
1 σταγόνα πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

Μέσα σε ένα φλυτζάνι βάζουμε τη ζάχαρη.
Προσθέτουμε το νερό, όχι μονομιάς αλλά κουταλάκι-κουταλάκι και ανακατεύουμε, μέχρι να έχουμε ένα πηχτό γλάσσο.
Αν θέλετε να βάψετε το γλάσσο σας μπορείτε να το κάνετε τώρα ή να στολίσετε μερικά δεντράκια λευκά και το βάφετε αργότερα.
Με ένα κουταλάκι βάζουμε προσεχτικά το γλάσσο στα δεντράκια.
Φτιάχνουμε μερικά άσπρα, ή γαρνίρουμε μόνο τις άκρες.
Βάφουμε το υπόλοιπο γλάσσο πράσινο και στολίζουμε και τα υπόλοιπα.
Στα συγκεκριμένα εγώ έχω χρησιμοποιήσει και γλάσσο σε σωληνάριο για τις μπάλες του δέντρου.
Μπορείτε φυσικά να τα αφήσετε αστόλιστα για βούτες στον καφέ.
Φυλάξτε τα σε τάπερ ή κουτί που κλείνει για να μην μαλακώσουν

TIPS: Τα μπισκότα γενικά, όταν τα βγάζουμε από το φούρνο δείχνουν μαλακά αλλά σκληραίνουν όπως κρυώνουν, οπότε προσοχή στον χρόνο ψησίματος. Τα συγκεκριμένα, με 10 λεπτά ψήσιμο δεν σκλήρυναν πολύ. Αν τα θέλετε πιο τραγανά, ψήστε τα 2-3 λεπτά παραπάνω.

Η δόση του γλάσσου που έδωσα, είναι ενδεικτική. Δεν φτάνει για όλα τα δεντράκια.

Για να αλευρώνετε τις επιφάνειες που δουλεύετε, τις ζύμες, ή τις φόρμες κέικ κλπ, βάλτε μέσα σε έναν αχνορίχτη αλεύρι και αλευρώνετε με αυτό. Θα σας γλυτώσει από περιττά αλευρώματα γιατί το αλεύρωμα είναι ελεγχόμενο!

Το γλάσσο το βάζουμε ΑΦΟΥ κρυώσουν τα γλυκά, αλλιώς με τη ζέστη θερμαίνεται, λιώνει και κυλάει. Το γλάσσο μπαίνει σε ζεστό γλυκό, μόνο αν θέλουμε να απορροφηθεί μέρος αυτού.

πηγή:http://mikrikouzina.blogspot.com/2008/11/blog-post_28.html

Κάστανα: ο καρπός των Χριστουγέννων


Ήταν τα αγαπημένα στην κωνσταντινούπολη και αργότερα όλων των Ρωμιών όλου του κόσμου. Τα τρώμε ζεστά και ξεροψημένα, σαν γλυκό, βραστά ή συνοδευτικά με τα χριστουγεννιάτικα πιάτα μας, ενώ είναι πολύ νόστιμα σαν γέμιση στη γαλοπούλα.

Πόσα όμως ξέρουμε για αυτό το νόστιμο ξηρό καρπό;

Έχουν αρκετές θερμίδες, 370 τα 100 γραμμάρια, αλλά περιέχουν 48% νερό, πολλά ορυκτά άλατα, ενώ αποτελούν καλή πηγή πρωτεϊνών (περιέχουν απαραίτητα αμινοξέα που δεν συνθέτει από μόνος του ο οργανισμός) και υδατανθράκων (45%, με μορφή κυρίως αμύλου).

Επιπρόσθετα, τα κάστανα περιέχουν βιταμίνες B1 και B2, απαραίτητες για την μετατροπή των τροφών σε ενέργεια και για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, καθώς επίσης και βιταμίνη C (ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα) και φυλλικό οξύ (απαραίτητο για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων).

Επίσης τα κάστανα έχουν σε καλή περιεκτικότητα ασβέστιο (για τη μεταβίβαση των νευρικών ερεθισμάτων και την ενίσχυση των οστών και των δοντιών), μαγνήσιο (αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και απαραίτητο για την υγεία των μαλλιών), φώσφορο (για τα οστά και την όραση), σιδήρου, νατρίου και καλίου.

Το κάστανο, ωμό ή ψητό, αποτελεί μια πλήρη τροφή, ιδανική για παιδιά στην ανάπτυξη, για όσους αναρρώνουν από διάφορες ασθένειες, όπως η έντονη διάρροια και για αθλητές.

Όπως όλοι οι ξηροί καρποί, τα κάστανα συμβάλλουν στην καταπολέμηση του στρες και της κόπωσης καθώς και στη μείωση της κακής-LDL χοληστερόλης, υπεύθυνη για τον αυξημένο κίνδυνο αθηρωμάτωσης και κατ’ επέκταση εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων.

Από την άλλη πλευρά, η υπερβολική κατανάλωσή τους είναι δυνατό να συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού βάρους.

πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Μια ''χριστουγεννιάτικη''καρτούλα για καθε χρήση...

πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Η απάντηση ενός Πομάκου στις θέσεις της Δραγώνα

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Η άποψη που εκφράζεται παρακάτω για τη μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη παρουσιάζει επ’ ακριβώς την ΤΡΑΓΙΚΗ πραγματικότητα και αποτελεί ένα δυνατό… χαστούκι στη κα Διαμαντοπούλου, αλλά «κυρίως» στην στενή της συνεργάτιδα και άνθρωπο του περιβάλλοντος Παπανδρέου κυρία Δραγώνα.
Έχει δε, ιδιαίτερη σημασία, γιατί την υπογράφει ένα μέλος της μειονότητας, που βιώνει καλύτερα από τον καθένα το πρόβλημα- ΕΓΚΛΗΜΑ που συντελείται προς αυτή την κατεύθυνση.
Ήταν μόλις πριν ένα μήνα και πιο συγκεκριμένα τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου όταν ύστερα από την πολύ τιμητική για μένα πρόσκληση του δήμου Ασπροπύργου, βρέθηκα στο πνευματικό του κέντρο ως ο κεντρικός ομιλητής σε μια εκδήλωσης με θέμα «οι πιέσεις που δέχονται οι μουσουλμάνοι της Θράκης προκειμένου να αποδεχτούν την τουρκική ταυτότητα και η αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας» Σε κάποιο σημείο της ομιλίας μου, αναφερόμενος στον τομέα της μειονοτικής εκπαίδευσης, εξέφρασα το φόβο ότι μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον μόνο στα χαρτιά Έλληνα Γιώργο Παπανδρέου, τα ελληνόφωνα για την ώρα νηπιαγωγεία στους μουσουλμανικούς οικισμούς της περιοχής θα μετατραπούν σε δίγλωσσα αφού πρόκειται για ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας και κατά συνέπεια και των μειονοτικών βουλευτών της νέας κυβέρνησης.
Είναι κάτι που δε θέλει και πολύ σκέψη, όλοι ξέρουμε εδώ και πολλά χρόνια τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης, δε θα τη μάθουμε τώρα. Τους φόβους μου αυτούς λοιπόν ήρθε να επιβεβαιώσει πολύ γρήγορα η υπουργός παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου η οποία κατά την επίσκεψη της στην Κομοτηνή την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, μίλησε καθαρά για προσπάθειες εισαγωγής της τουρκικής γλώσσας στα νηπιαγωγεία που φοιτούν μουσουλμανόπαιδα. Δεν κατάλαβα μόνο γιατί η κυρία Διαμαντοπούλου μέσα στις δηλώσεις της, αποφάσισε να μας πει και το ανέκδοτο της ημέρας, ότι δηλαδή η Τουρκία δεν έχει το δικαίωμα να ζητάει σχολεία στη Θράκη. Η σωστή φράση κυρία Διαμαντοπούλου είναι η εξής: Η Τουρκία δεν έχει κανέναν λόγο να ζητάει σχολεία στη Θράκη γιατί πολύ απλά η κυβέρνηση σας φροντίζει να κάνει όλα όσα ζητάει η Τουρκία πριν καν αυτή προλάβει να τα ζητήσει.
Επίσης δεν κατάλαβα γιατί η κυρία Διαμαντοπούλου τόνιζε και ξανατόνιζε πως βασική προϋπόθεση για αν μάθει ένα μουσουλμανόπαιδο την ελληνική γλώσσα, είναι να διδαχτεί σωστά τη μητρική του γλώσσα. Μήπως ξεχνά η κυρία Διαμαντοπούλου πως με ευθύνη των κυβερνήσεων του κόμματος της, ορισμένοι μουσουλμάνοι της Θράκης δεν είναι σε θέση να διδαχτούν τη μητρική τους γλώσσα; Ή μήπως η κυρία αυτή που την έκαναν και υπουργό είναι τόσο άσχετη με το θέμα ώστε να μη γνωρίζει ότι στη Θράκη δεν είναι η τουρκική, μητρική γλώσσα όλων των μουσουλμάνων;
Γιατί δε μας ξεκαθάρισε αν μαζί με τα δίγλωσσα αυτά νηπιαγωγεία θα εξακολουθούν να λειτουργούν και τα ελληνόφωνα ώστε, όπως άλλωστε ορίζουν και οι κανόνες της δημοκρατίας, ο κάθε μουσουλμάνος γονέας να έχει το δικαίωμα της επιλογής, του κατά τη γνώμη του καλύτερου σχολείου για το παιδί του; Γιατί δεν είπε ούτε λέξη για το δικαίωμα των μουσουλμάνων να έχουν και ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία; Μέχρι εκείνη φτάνουν οι ευαισθησίες της κυρίας υπουργού για τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Ποιος της είπε της κυρίας Διαμαντοπούλου πως όλοι οι μουσουλμάνοι θέλουν την τουρκική γλώσσα στα σχολεία των παιδιών τους; Ποιος φωστήρας της είπε πως ένα παιδί που μέχρι τα 6 του χρόνια μιλάει μόνο την πομάκικη γλώσαα, μπορεί να διδαχτεί και να μάθει τέλεια δυο ξένες γι’ αυτό γλώσσες, την ελληνική και την τουρκική; Με τέτοιους υπουργούς παιδείας θα πάει μπροστά η μειονότητα και γενικότερα η χώρα μας; Γιατί η κυρία υπουργός απέφυγε όπως ο διάβολος το λιβάνι, να αναφερθεί στα ήδη υπάρχοντα τέσσερα (4) ιδρυθέντα ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία στα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης; Γιατί δε μας είπε αν σκοπεύει να τα λειτουργήσει ή όχι; Μήπως δεν ήθελε να διαταράξει την ηρεμία του τουρκικού προξενείου; Αν είναι αυτό, το καταλαβαίνω απόλυτα, 17000 ψήφοι είναι αυτοί, δε μπορεί να τις πετάξει έτσι εύκολα.
Αλήθεια, έχει ενημερωθεί η κυρία Διαμαντοπούλου για τον αριθμό των μουσουλμανοπαίδων που φοιτούν σε ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της πόλης και μάλιστα τα περισσότερα από αυτά, διανύουν κάθε πρωί και μεσημέρι δεκάδες χιλιόμετρα αφού κατοικούν σε οικισμούς της ορεινής Ξάνθης; Γιατί δε μας είπε τίποτα γι’ αυτό;
Τελικά εκδηλώσεις όπως αυτή που προανέφερα για το δήμο Ασπροπύργου, στη θεματολογία τους δε θα έπρεπε να μιλάνε για αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας αλλά για πόλεμο εναντίων εκείνων που με τόσες θυσίες αγωνίζονται να διασώσουν τη μητρική τους γλώσσα και τον πολιτισμό που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους. Ας τα δώσουμε λοιπόν όλα στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής κυρία Διαμαντοπούλου, ας θυμόμαστε ότι υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα μόνο γι’ αυτούς και ότι οι Πομάκοι της Θράκης εξαιρούνται από αυτά. Να σας χαίρονται αυτοί που σας ψήφισαν, να ξέρετε όμως ότι για τους αληθινούς Πομάκους της Θράκης είστε ανίκανη να διαχειριστείτε σωστά το θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης. Εδώ μιλάμε για το μέλλον των παιδιών μας και εσάς το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να ικανοποιήσετε τα αιτήματα των μειονοτικών βουλευτών της παράταξης σας. Αν μια ολόκληρη κυβέρνηση αντιλαμβάνεται έτσι το θέμα της παιδείας και παίζει με τόση ευκολία με το μέλλον των παιδιών μας, τότε εγώ ντρέπομαι που είμαι Έλληνας αλλά παράλληλα καμαρώνω που όπως αποδεικνύεται, είμαι πολύ πιο Έλληνας από εσάς.


πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/

Χριστούγεννα με τα μάτια των παιδιών!

Αφού συζητήσαμε και είπαμε κάποια πράγματα για τις μέρες που έρχονται τα παιδιά θέλησαν να τα αποδώσουν και μέσω της ζωγραφικής.

Ζωγράφισαν τα Χριστούγεννα









Άραγε βλέπουμε όλοι έτσι τα Χριστούγεννα ή στο μυαλό μας έχουμε μόνο δεντράκια, λαμπάκια και ρεβεγιόν;

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Πάντα και παντού ΕΣΥ...




Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή

Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω

Μη φοβηθείς

Και θα με βρείς είτε σαν άστρο

Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα

Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει

Έιτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς

Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος
ποίημα του Μάνου Χατζιδάκι από τη Μυθολογία

Πώς απαντούν οι επαγγελματίες, σε περίοδο αναδουλειάς, στην ερώτηση "πώς πάει η δουλειά?"




Φούρναρης : ψίχουλα

Μανάβης: κολοκύθια

Αγρότης:ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι

Ανθοπώλης: μαρασμός

Υφασματέμπορος:πανί με πανί

Ψαράς :ούτε λέπι

Φαρμακοποιός:με το σταγονόμετρο

Ηλεκτρολόγος: δεν βλέπω φως

Υδραυλικός:μούφα η δουλειά

Εμπορος χαλιών: Χάλια

Κομμωτής:τρίχες

Ψιλικατζής: ψιλοπράγματα

Νεκροθάφτης:ψόφια πράγματα

Ο απέναντι νεκροθάφτης:μεγάλη νέκρα

Βοθρατζής:σκατά

Πρωθυπουργός:Παραλάβαμε χάος

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

Έχω μια πελώώώώώρια λαχτάρα ...


Να συναντηθώ...

Να μην σκέφτομαι...

Να χαμογελώ...

Να ονειρεύομαι...

Να θυμηθώ...

Να βελτιωθώ...

Να νοσταλγήσω...

Να αγαπήσω...

Να ερωτευτώ...

Να αισθάνομαι...

Να επιμένω...

Να μοιράζομαι...

Να ακούω...

Να επικοινωνώ...

Να πιστεύω...

Να ελπίζω...

Να προσπαθώ...

Να αλλάζω...

Να κερδίζω...

Να σχεδιάζω...

Να στοχεύω...

Να μαθαίνω...

Να στηρίζω...

Να δημιουργώ...

Να ζω...



Πάμε άλλη μια τώρα...

Έχω μια πελώρια λαχτάρα, να συναντηθώ με όσα με ξεκουράζουν και να μην σκέφτομαι αρνητικά. Να μοιράζομαι με τους γύρω μου ευχάριστες στιγμές, να χαμογελώ στις ατυχίες και να ονειρεύομαι ακατάπαυστα. Έχω μια πελώρια λαχτάρα να θυμηθώ τα σφάλματα που έκανα στο παρελθόν και να μπορέσω να βελτιωθώ μέσα από αυτά στο μέλλον, να νοσταλγήσω με τις σημαντικές απουσίες της ζωής μου, να αγαπήσω από την αρχή την καθημερινότητά μου και να ερωτευτώ όσα νέα θα έρθουν... γιατί θα έρθουν είναι σίγουρο αυτό!

Έχω μια πελώρια λαχτάρα, να αισθάνομαι κάθε μέρα πιο δυνατός ...να επιμένω στις προσπάθειες και να μοιράζομαι όσο περισσότερο χρόνο μπορώ με τους δικούς μου ανθρώπους. Να ακούω και με την καρδιά μου, να επικοινωνώ ουσιαστικότερα με το περιβάλλον μου. Να εξακολουθώ να πιστεύω ότι μπορώ να αλλάξω όσα δεν μου αρέσουν και να ελπίζω ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος μια μέρα. Έχω μια πελώρια λαχτάρα να προσπαθώ ακούραστα για το καλύτερο, να αλλάζω παραστάσεις, να κερδίζω το χαμένο έδαφος, να σχεδιάζω το μέλλον -ζώντας παράλληλα το παρόν και να στοχεύω όσο πιο ψηλά αντέχω.

Έχω μια πελώρια λαχτάρα, να μαθαίνω συνεχώς καινούργια πράγματα, να στηρίζω όσους με χρειάζονται, να δημιουργώ και να ζω την κάθε μέρα με όλες μου τις αισθήσεις γιατί πιστεύω... ότι η κάθε μέρα μας είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ και ως τέτοια θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε!


πηγή:http://www.trelogiannis.blogspot.com/